Boerenblog

laatste update:25 okt 2016

'Geen bankbiljetten in Zimbabwe'

Bankbiljetten en belastingopbrengsten zijn er nog nauwelijks in Zimbabwe, na de overgang op de Amerikaanse dollar. Dat leidt tot exorbitante heffingen.

Ik ben twee weken in Zimbabwe om voor de Europese Unie te kijken naar een project voor de ontwikkeling en ondersteuning van ketens in de veeteeltsector: kippen (eieren en vlees), melk en rundvlees. Het is een schok om de huidige situatie te vergelijken met hoe het was toen ik in 1987 hier vertrok. Er is aan alles gebrek, op de eerste plaats aan cash geld. Het ging een tijdje beter nadat de 'bond notes' afgeschaft zijn en het land met Amerikaanse dollars ging werken. Maar dat was van korte duur. Er is nu een schreeuwend tekort aan bankbiljetten, omdat veel cash-dollars naar het buitenland gesmokkeld worden door mensen die er in eigen land niet aan kunnen komen. Bedrijven mogen dan wel dollars op hun bankrekening hebben, maar daar kunnen ze geen buitenlandse betalingen mee doen en cash geld kan met een limiet van $100 per week opgenomen worden. Daar word je niet gelukkig van. Het betekent ook dat de consumptie van bijna alles op zijn gat ligt.

Afgeschreven leningen bij banken Zimbabwe

De banken zijn, toen het land van grote bedrijven ingepikt werd, veel geld kwijtgeraakt. Dat land was het onderpand voor leningen aan boeren, die nu niet meer konden produceren en dus niet konden terugbetalen. Al deze leningen zijn dus maar afgeschreven.

Het 'bond-geld' uit de tijd dat er in Zimbabwe nog geen Amerikaanse dollars gebruikt werden - zo’n biljet was nog niet eens genoeg voor een brood. <br /><em>Foto: Anton van Engelen</em>
Het 'bond-geld' uit de tijd dat er in Zimbabwe nog geen Amerikaanse dollars gebruikt werden - zo’n biljet was nog niet eens genoeg voor een brood. 
Foto: Anton van Engelen

Overheid wanhopig op zoek naar geld

Verder is de overheid overal op zoek naar geld, dus op de raarste dingen wordt belasting geheven. De milieuraad wil geld voor een generator die je nodig hebt omdat het staatsbedrijf geen elektriciteit kan garanderen. Meer dan 200 liter diesel hebben is ook een rekening waard. En zo zijn er nog meer dwaze regels: slachtkuikenhouders betalen voor het strooisel, dat meteen na een ronde vermalen wordt en in de feedlots gebruikt wordt als veevoer. Het spreekt vanzelf dat de feedlot ook per dier plaats moet betalen. Voor elk dier dat vervoerd moet worden, is een verklaring van de chef en van de politie nodig, en dat kost voor een geit dus net zoveel als voor een koe. En zo is de 'cost of compliance' (prijs om aan de voorwaarden te voldoen) ongeveer 10% van de uiteindelijke waarde van een dier: wie klaagt er dan in Nederland nog over de keuringskosten van een paar euro?

Voor elk dier dat vervoerd moet worden, is een verklaring van de chef en van de politie nodig, en dat kost voor een geit dus net zoveel als voor een koe.

Of registreer je om te kunnen reageren.