Home

Achtergrond 1 reactie

Soms staat ook politici het huilen nader dan het lachen

Wet- en regelgeving raakt menigeen persoonlijk. Emotie komt dan ook met regelmaat aan de oppervlakte in de Kamer. Maar uiteindelijk is het de ratio die regeert.

Toen minister Carola Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) in mei de moeilijke boodschap bracht dat ze melkveehouders niet tegemoet kon komen in hun knellende situatie, koos ze ervoor dat persoonlijk te doen. Mensen die de besloten bijeenkomst met de minister hebben bijgewoond, zeggen dat het een emotioneel samenzijn was, waarbij niet alleen de getroffen boeren het te kwaad kregen.

Emotie ligt meer aan de oppervlakte

“Het was de moeilijkste dag tot nu toe. De nacht ervoor heb ik heel slecht geslapen”, zei de minister daarover in een zeer lezenswaardig vraaggesprek in NRC Handelsblad. De emotie in de politiek komt – lijkt het – vaker aan de oppervlakte dan in het verleden. Het is vaker zichtbaar voor het publiek. Wellicht durven politici meer hun emotie te tonen. En dat geldt ook voor boeren en tuinders die hun belangen komen toelichten in de Kamer.

In elke vezel zit de liefde voor het vak, voor het bedrijf en vaak ook voor de familie

In de afgelopen maanden zijn er op die manier verschillende groepen melkveehouders voorbijgekomen die in de knel geraakt zijn door de fosfaatregels. Het klinkt als een cliché, maar vaak is aan de handen van de ondernemers al te zien dat ze in de agrarische sector werkzaam zijn: in elke vezel zit de liefde voor het vak, voor het bedrijf en vaak ook voor de familie. Aan de kleren hangt soms de geur van de stal, die ze nog even door moesten, voordat ze de reis naar Den Haagt aanvingen.

Attje Kuiken, voorzitter van de Tweede Kamercommissie LNV - Foto: ANP
Attje Kuiken, voorzitter van de Tweede Kamercommissie LNV - Foto: ANP

Tranen in de Kamer

En dan staan ze daar voor het oog van de Kamerleden – met hun persoonlijke verhaal. Deze week stond er een rozenteler, die zijn familiebedrijf te gronde zag gaan als gevolg van een uitbraak van bruinrot. De man – ruwe bolster, blanke pit – vertelde zijn verhaal, dat hij netjes op papier had gezet. Na 3 zinnen brak hij al.

Dit is niet erg. Je bent echt niet de eerste die dit hier overkomt

Voorzitter Attje Kuiken van de commissie Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit stapte naar voren en legde de man een bemoedigende hand tegen de arm. “Ga maar rustig door. Dit is niet erg. Je bent echt niet de eerste die dit hier overkomt.”

De teler herpakte zich en legde de schrijnende situatie voor aan de Kamerleden, die aandachtig luisterden. Na de aanbieding van de petitie, waarin de Kamerleden werd opgeroepen de minister te bewegen toch steun te geven aan de getroffen telers, ging Kuiken nog even in gesprek met de teler en diens vader. Toen de vader het te kwaad kreeg, omarmde Kuiken hem ter troost. De commissievoorzitter had zelf ook de tranen in de ogen staan, en zij was niet de enige.

Ratio blijkt uiteindelijk toch sterker dan emotie

Dergelijke ontmoetingen maken indruk op politici – maar eenmaal terug in de omgeving van hun eigen fractie moeten ze toch weer de rationele afweging maken of het belang van die ene petitie zo groot is, dat daarvoor een uitzondering moet worden gemaakt, een beroep op de minister moet worden gedaan, een debat moet worden aangevraagd of een motie moet worden ingediend.

En dan blijkt ook dat de ratio het in de politiek uiteindelijk wint van de emotie.

Eén reactie

  • koestal

    Liefde voor het vak,maar er is een wrede wetgeving . Je mag niet veel kalfjes aan houden,maar er is ook geen plek of toekomst voor die kalfjes,anders krijg je dikke boetes. Dus euthaniseren direct na de geboorte,dat is de realiteit van dit regime van Schouten

Of registreer je om te kunnen reageren.