Home

Achtergrond 3 reacties

Amerikaanse Farm Bill leunt zwaar op gewaspolis

De EU is bezig met een hervorming van het landbouwbeleid. Hoe steunen andere landbouwlanden in de wereld hun boeren? Deze week de eerste aflevering: de Verenigde Staten.

De Farm Bill: het is de favoriete rode lap voor kritische milieu- en consumentenorganisaties in de Verenigde Staten. Waarom zo veel belastinggeld uitgeven aan agrarische subsidies, terwijl de uitkomst, in hun ogen, er een is van obesitas, ongezonde fastfood en een aanslag op het milieu? Niet dat er hard bewijs ligt voor de claim dat subsidies leiden tot overgewicht. Maar het klinkt wel lekker. Een ander kritiekpunt heeft misschien meer om het lijf: veel subsidies komen terecht bij de grootste producenten.

Verenigde Staten

  • Areaal landbouwgrond: 370 miljoen hectare.
  • Aantal bedrijven: 2,1 miljoen.
  • Budget voor landbouwbeleid: $ 95,6 miljard per jaar.
  • Areaal verzekerd via gewaspolissen: 119 miljoen hectare.


Vangnet voor boeren

Aan de landbouwkant wijst men juist op de voordelen van het Amerikaanse landbouwbeleid. Het brede pakket aan maatregelen (van voedselbonnen, bijdrages in verzekeringspolissen, ­natuurbescherming en landbouwkundig onderzoek) biedt een onmisbaar vangnet voor Amerikaanse boeren en tuinders. Zeker als, zoals nu, de marktomstandigheden uiterst moeilijk zijn.

Artikel gaat verder onder de film.

Jaren 30

Het bieden van zo’n vangnet is ook precies de oorsprong van de Amerikaanse Farm Bill. Toen in de jaren 30 boerenbedrijven – en de voedselproductie – werden bedreigd door de depressiejaren en de Dust Bowl (extreme droogte en stofstormen), kwam de regering van president Franklin Roosevelt met een antwoord. In de eerste Farm Bill stond steun aan getroffen boeren centraal om het voedselaanbod in de Verenigde Staten te garanderen.

Ingewikkeld proces

Het tot stand komen van de Farm Bill is een gecompliceerd proces. Terwijl in Nederland het initiatief bij wetgeving veel meer ligt bij de regering, nemen in Washington het Huis van Afgevaardigden en de Senaat het voortouw. Beide kamers stellen eerst een eigen wetsvoorstel op, waarna men gezamenlijk een compromis vaststelt. Dat compromis gaat vervolgens naar het Witte Huis. Pas als ook de president zich erin kan vinden, is de blauwdruk klaar.

2014-2023: $ 956 miljard

In de Farm Bill van 2014 is $ 956 miljard gereserveerd voor de periode 2014-2023. Dat komt dus neer op een kleine $ 100 miljard per jaar. Dat klinkt als een enorme hoeveelheid geld voor het platteland, maar in werkelijkheid gaat het meeste ervan naar de steden. Maar liefst $ 756 miljard is bestemd voor food stamps, ofwel voedselbonnen voor arme lagen van de bevolking; 47 miljoen Amerikanen per maand maken gebruik van deze inkomenssubsidie.

Artikel gaat verder onder de tweet.

Voedselprogramma

Indirect hebben Amerikaanse boeren en tuinders uiteraard profijt van dat voedselprogramma, want zij produceren het voedsel dat stedelingen met de bonnen kunnen kopen. Maar er is nóg een reden waarom landbouworganisaties als het American Farm Bureau geen grote bezwaren maken tegen dit onderdeel in de Farm Bill. Veruit de meeste politici in het Amerikaanse Congres komen uit stedelijke kiesdistricten. Voedselbonnen zijn de politieke prijs om van hen groen licht te krijgen voor de echte agrarische onderdelen van de Farm Bill.

Landbouwwet

Voor de landbouwwet uit 2014, die met 2 jaar vertraging tot stand kwam, koos Washington voor een ingrijpende verandering. Er ging een streep door alle directe inkomenssteun aan boeren en tuinders. Ook van tegencyclische betalingen (dus hogere uitkeringen als gewasprijzen lager zijn) is definitief afgestapt. De reden ligt in de internationale handelsafspraken binnen de WTO. Directe inkomenssteun wordt gezien als oneerlijke concurrentie.

Gewasverzekering

Waar ging het geld de afgelopen jaren wel naartoe? $ 90 miljard, dus minder dan 10%, steekt de Amerikaanse overheid in tegemoetkomingen voor de kosten van gewas- en inkomensverzekeringen. Daarnaast is $ 56 miljard dollar bestemd voor programma’s om natuur en milieu te beschermen. Het gaat onder meer om vergoedingen voor braaklegging. Nog een kleine $ 50 miljard, dus $ 5 miljard per jaar, gaat naar bijvoorbeeld wetenschappelijk onderzoek.

Artikel gaat verder onder de foto.

Aardappeloogst in Califorinië op archiefbeeld. Steun aan de landbouw bestaat in de VS vooral uit subsidie voor gewasverzekeringen. - Foto: Mark Pasveer
Aardappeloogst in Califorinië op archiefbeeld. Steun aan de landbouw bestaat in de VS vooral uit subsidie voor gewasverzekeringen. - Foto: Mark Pasveer

Poliskosten

Gewasverzekering, ofwel crop insurance, is momenteel de belangrijkste wijze waarop Washington boeren en tuinders ondersteunt. De federale overheid neemt tussen 38 en 67% van de poliskosten voor haar rekening. Boeren kunnen polissen afsluiten bij 18 verschillende private verzekeraars. En het kan gaan om eenvoudige hagelpolissen, brede weersverzekeringen (tegen hagel, storm, droogte en wateroverlast) tot aan inkomensverzekeringen gebaseerd op historische opbrengsten.

Inmiddels zijn 128 verschillende gewassen te verzekeren

Gewaspolissen steeds populairder

Al in de jaren 30 werd de wettelijke basis gelegd voor gewaspolissen. Maar pas de laatste decennia is het instrument steeds populairder geworden. Tussen 1988 en 1998 verdrievoudigde het aantal verzekerde hectares tot 73 miljoen. Tussen 2011 en 2013 groeide het verder van 107 miljoen naar 119 miljoen hectare met een totale verzekerde waarde van $ 124 miljard. Inmiddels zijn 128 verschillende gewassen te verzekeren.

Nieuwe Farm Bill

Aan de nieuwe Farm Bill 2018 wordt inmiddels gewerkt. Boerenorganisaties hebben haast, gezien de penibele inkomenssituatie van veel boeren. Aan de andere kant trekken milieu- en consumentenorganisaties ten strijde voor een ‘groenere en eerlijkere’ Farm Bill. Earl Blumenaur, lid van het Huis van Afgevaardigden (Democraat, Portland), vat de kritiek aardig samen: “We betalen te veel aan de verkeerde mensen om het verkeerde voedsel op de verkeerde plekken te verbouwen.” Volgens hem streken slechts 28.000 boeren over
32 jaar $ 19 miljard dollar op.

Artikel gaat verder onder de tweet.

Overheidsbijdrage aan gewaspolissen

Een van de grootste strijdpunten is de overheidsbijdrage aan gewaspolissen. Veel Democraten zijn er voorstander van om bedrijven die jaarlijks meer verdienen dan $ 750.000 zelf meer poliskosten te laten betalen. Andere geluiden eisen een subsidieplafond per bedrijf van $ 125.000 per jaar.

Tot nu toe heeft alleen het Huis van Afgevaardigden zijn wetsvoorstel klaar. Meest opvallend in die versie is een miljardenbezuiniging ($ 20 miljard) op voedselbonnen. Ook wil een Republikeinse meerderheid dat ontvangers van voedselbonnen veel harder hun best moeten doen om een baan te vinden.

Artikel gaat verder onder de foto.

Droogte teistert delen van de VS geregeld. Hier een grote stofwolk in Californië tijdens recente droogte. De dustbowl in de jaren '30 waren aanleiding voor de eerste Farm Bill. - Foto: Mark Pasveer
Droogte teistert delen van de VS geregeld. Hier een grote stofwolk in Californië tijdens recente droogte. De dustbowl in de jaren '30 waren aanleiding voor de eerste Farm Bill. - Foto: Mark Pasveer

‘A big win’

De grootste landbouworganisatie van de Verenigde Staten, het American Farm Bureau, volgt de onderhandelingen over de nieuwe Farm Bill op de voet. “Lage productprijzen, hogere rentes en een onzekere toekomst voor exporten hangen als donkere wolken boven ons hoofd”, aldus AFB-voorzitter Zippy Duval. Op de nipte aanname van het wetsvoorstel in het Huis van Afgevaardigden (213 tegen 211 stemmen) reageerde hij blij. “Het goedkeuren van de Farm Bill is een grote overwinning voor Amerikaanse boeren en tuinders. Leden van het Huis van Afgevaardigden erkennen de serieuze economische uitdagingen waarvoor onze leden zich gesteld zien.”

Laatste reacties

  • Peerke1

    Geen Amerkaanse toestanden hier in EU

  • koestal

    Ze hebben in Amerika ook een soort voedselbank

  • Haarlemmermeer

    subsidie afschaffen, drijft alleen de grondprijs op verder volledig nutteloos

Of registreer je om te kunnen reageren.