Home

Achtergrond 1 reactie

‘Digitalisering gaat ons niet snel genoeg’

AgroCares: boeren nieuwsgieriger, maar ze onderkennen mogelijkheden digitalisering nog onvoldoende.

Digitalisering, data en precisielandbouw zijn trendwoorden in de agrarische sector. Dit neemt echter nog geen vlucht. Dat komt volgens Martin Dekker, verkoopmanager bij AgroCares, doordat boeren en adviseurs niet goed durven. “De nieuwsgierigheid neemt toe, maar mensen zien nog onvoldoende de mogelijkheden. Ons gaat het niet snel genoeg.”

Internationaal verkoopmanager bij AgroCares Martin Dekker met de scanner. Op de achtergrond de Lab-in-a-box.
Internationaal verkoopmanager bij AgroCares Martin Dekker met de scanner. Op de achtergrond de Lab-in-a-box.

AgroCares brengt een technologie op de markt die nutriënten in grond en veevoer en binnenkort ook in planten meet. AgroCares wijzigde recent de naam van SoilCares naar de huidige naam. De reden: grond is niet meer het enige is waar het bedrijf zich mee bezighoudt.

Wat heeft AgroCares Nederlandse boeren qua digitalisering te bieden?

“Boeren weten nu grof gezegd wat er bij de productie ingaat en wat er uitkomt. Daartussen is een black box, maar die is daarom niet minder belangrijk. De bodem en de nutriënten krijgen steeds meer aandacht.

Wij maken technologie in de vorm van handbare scanners en een zogeheten Lab-in-a-Box (LIAB) die nutriënten in bodem, voer en planten kan meten.

Met scanners kan een boer tijdens het groeiseizoen bijsturen of lokaal een diagnose stellen van wat er mis is met de bodemvruchtbaarheid

Onze Nederlandse partner voor bodemscanners is HLB. HLB werkt met onze LIAB. De compacte LIAB kan meten wat vooraf alleen in een compleet scheikundig laboratorium kon. Op basis van grid-bemonstering kan HLB een precisie-bemestingsadvies geven.

Door het gebruik van de scanners, kan een boer of adviseur vervolgens gedurende het groeiseizoen bijsturen of lokaal een diagnose stellen van wat er mis is met de bodemvruchtbaarheid.

Met dezelfde scanner kunnen boeren en adviseurs nutriënten in het veevoer meten. Onze partner daarin is Trouw Nutrition. Alles is erop gericht dat boeren en adviseurs praktisch met data aan de slag kunnen. Dat is ons doel: sturen op basis van feiten in plaats van op intuïtie.”

Willen boeren wel praktisch aan de slag met data en precisielandbouw?

“Boeren zijn uiteindelijk altijd onze eindgebruikers; al onze data en adviezen moeten uiteindelijk leiden tot praktische oplossingen voor boeren. Het zijn echter vooral adviseurs die onze producten praktisch gebruiken.

Er is veel meer mogeijk dan boeren en adviseurs zich realiseren

Algemeen zien we dat nog maar weinig boeren en toeleverende bedrijven iets met data doen. Ze willen wel, maar ze zijn terughoudend. Misschien vanwege de vrees voor nieuwe dingen, de wet van de remmende voorsprong van Nederlandse boeren of de versnippering in het aanbod en gebruik van datatoepassingen.

De nieuwsgierigheid neemt wel toe, maar het gaat ons niet snel genoeg. Er is veel meer mogelijk dan men zich nu realiseert. Boeren en adviseurs moeten erin meegenomen worden. Ze beginnen vaak niet uit zichzelf.”

De scanner waarmee de nutriënten in grond en voer gemeten kunnen worden.
De scanner waarmee de nutriënten in grond en voer gemeten kunnen worden.

Hoe werkt de sensortechnologie precies?

“We maken een nutriëntenanalyse van bodem-, voer- of plantmateriaal op basis van sensortechnologie. De sensoren zijn gekoppeld aan een database. De gronddatabase is bijvoorbeeld samengesteld op basis van 15.000 monsters van over de hele wereld. De database is ‘zelflerend’. Hierdoor berekent de database relaties en zet die om in data.

Bij de scanner komen deze gegevens in 10 minuten via een app op een smartphone binnen. Een andere database gekoppeld aan dezelfde scanner betekent dat je andere dingen – zoals voer en planten – kunt meten.”

Wat is het voordeel ten opzichte van een reguliere analyse?

“Onze methode biedt vooral heel andere mogelijkheden dan de traditionele analyses in laboratoriums. Met de scanner kun je in het veld of in de stal meten en krijg je binnen enkele minuten de uitslag op je smartphone binnen.

Een scanner kost € 3.000, een app-licensie € 1.700 tot € 3.000

Je kunt dus direct handelen. Ook kun je – doordat alle metingen digitaal zijn – een eigen geschiedenis opbouwen en uiteindelijk trends gaan zien. Mogelijkheden die er voorheen simpelweg niet waren.”

Wat kost een scanner?

“Een scanner kost € 3.000. Dit is de kostprijs van de scanner. Om de scanner ook daadwerkelijk te kunnen gebruiken, is een licentie voor een app nodig. De prijzen voor de licenties variëren van € 1.700 tot € 3.000.”

AgroCares is een vrij jonge onderneming. Waar lopen jullie tegenaan?

“Wat wij aanbieden is iets anders dan wat mensen gewend zijn. Daarom zien we een drempel voor het gebruik van onze producten. Een directe diagnose in het veld of in de stal was nooit mogelijk. Nieuwe toepassingen in een nieuwe markt zijn altijd moeilijk.

Ook staan we aan het begin van veel nieuwe ontwikkelingen en dat verkoopt toch moeilijker dan iets dat al helemaal klaar is. Overigens zijn onze producten nooit klaar. De service, de applicaties en het product worden steeds beter.

We zijn nu bezig met een applicatie om gras in het veld te meten om de beste maaitijd te bepalen

Daarnaast is de accreditatie ook een punt. Het gebruik van onze producten is puur voor eigen inzicht en advies. Het is niet geschikt voor wettelijke analyses.

Wat zijn jullie toekomstplannen?

“We willen in de toekomst nog veel meer in het veld of in de stal kunnen meten. Een toepassing die we nu bijvoorbeeld aan het ontwikkelen zijn, is een applicatie om gras in het veld te meten om de beste maaitijd te bepalen.

Volgens ons gaat het een boer helpen als hij de hele nutriëntenkringloop zelf kan gaan volgen. Van bodem tot gewas en van voer tot hopelijk mest en melk. Zeker in het licht van de landbouwvisie van minister Schouten, willen we alles op het boerenerf meetbaar maken om de hele nutriëntenkringloop zichtbaar te maken voor boeren.”

Eén reactie

  • Bennie Stevelink

    Ik neem aan dat dit apparaat werkt met het NIRS-principe.

    We hebben op dit moment meer behoefte aan een apparaat die direct, ter plekke, de samenstelling van mest kan bepalen. Vooral als de derogatie wordt aangepast en wij veel meer dierlijke mest mogen gebruiken met een veel kleiner deel, of zelfs helemaal geen kunstmest meer. Dan is het belangrijk van iedere tank te weten hoeveel stikstof, fosfaat en kali er in zit.

Of registreer je om te kunnen reageren.