Boerenleven

Achtergrond 12 reacties

Columnistenwedstrijd (10): Miranda is de winnaar!

Begin februari startte Boerderij de zoektocht naar een nieuwe columnist. Uit alle inzendingen koos de redactie uiteindelijk Miranda Nolten als winnaar.

Begin februari startte Boerderij de zoektocht naar een nieuwe columnist. De oproep leverde veel inzendingen op. Prachtige verhalen, uiteenlopend van ontroerend, grappig en serieus tot vrolijk en verdrietig. De beste inzendingen zijn de afgelopen weken online geplaatst. De uiteindelijke winnaar is Miranda Nolten-Westerhof, boerin in het Twentse Beuningen. Zij gaat vanaf nu ook in Boerderij schrijven. Lees hier haar winnende column.

Dit is de column van winnaar Miranda Nolten-Westerhof, boerin in Beuningen (Ov.)

Rare geluiden op de boerderij

Met een harde kreun gooi ik weer een volle bats zand naar beneden. Kreunend en steunend sta ik op de kuil. De eerste 5 minuten vallen nog wel mee maar daarna begint het. Is het conditie? Of is het omdat ik me dan krachtiger kan inspannen, ik weet het niet. Het lijkt wel alsof het uit de tenen moet komen als ik kuilen aan het ‘afblöten’ ben. Raar is het wel. Ik schaam me er ook wel een beetje voor, maar kan er niets aan doen. Ik lijk wel Venus Williams of één van die andere tennissers die een tenniswedstrijd aan het spelen zijn.

Hinderlijk gekreun

Bij het tennissen wordt ook wel gezegd dat ‘vooral’ de dames dit doen om de andere speler uit de concentratie te halen. Of zodat de tegenstander ook niet kan horen wanneer de bal geslagen wordt. Ik heb zelfs gelezen dat er in de opleiding van nieuwe talenten geoefend wordt met ademhalingstechnieken zodat er minder gekreund wordt. Er kwamen namelijk steeds meer klachten van toeschouwers, televisiezenders en speelsters over het hinderlijke gekreun van speelsters.

Klachten over gekreun krijg ik nog niet, wel vreemde blikken en opmerkingen

Klachten krijg ik nog niet. Wel vreemde blikken en opmerkingen. “Heb je lekker weer een abonnement van de sportschool uitgespaard”, zegt boer Luc regelmatig. Dus ook wanneer ik op de kuil sta te ploeteren. Opa Frans komt me vaak helpen. Gelukkig hoort Opa Frans slecht, zelfs met een gehoorapparaat, dus hij hoort me niet kreunen. Zoon Naud zet altijd de shovel bij de kuil, zodat we het zand in de shovelbak kunnen smijten. Dat scheelt weer meters, dus gekreun. Hij kijkt me overigens wel altijd raar aan wanneer ik toch weer aan het kreunen sla, maar glimlacht dan en haalt zijn schouders op en werkt door.

Geluksstofje dopamine

Endorfine, een morfineachtige stof komt vrij na inspanning. Dit is rustgevend en vermindert de sombere gevoelens. En dat is ook wat er gebeurt als ik 50 centimeter zwart zand over de gehele breedte van de kuilen haal. Bij de gras- én bij de maiskuil. Na inspanning, aan het einde van de dag, die verdiende douche. Het voldane gevoel na het harde werken. Dat is toch heerlijk?

Dopamine een stimulerend stofje, het ‘geluksstofje’. De hoeveelheid dopamine gaat omhoog wanneer je gaat sporten. En wat dacht je van je kearl, die vindt het enkel-en-alleen-maar ‘sexy’ als je hem ontlast in zijn werkzaamheden. Vooral als na verloop van tijd die jas ook uitgaat. Het is altijd te warm op de kuil.

Wie heeft er rare gewoontes?

Zouden meer boerinnen of boeren last hebben van rare kreuntjes of geluiden wanneer ze boerenwerkzaamheden verrichten? Ik ben erg benieuwd of er vrouwen of mannen zijn met rare gewoontes op de boerderij waarvoor ze zich eigenlijk schamen, maar niet voldoende om het af te leren. Laat het me weten!

Laatste reacties

  • Bennie Stevelink

    Volgens mij komt ze niet uit Beuningen Gelderland maar uit Beuningen Overijssel (bij Denekamp).

  • Beheerder

    Goed gezien Bennie. Klopt. Ze woont in het prachtige Twentse dorpje Beuningen. Dank voor je reactie.

  • Alco

    Ik zou gaan tennissen.
    Het zand kan wel mechanisch van de bult.

  • Bennie Stevelink

    Ik had even gegoogled naar Miranda Nolten-Westerhof en vond een foto van de mevrouw die afgelopen woensdag aanwezig was bij de plasticinzameling van LTO afdeling Noord-Oost Twente. Gezien de hoeveelheid plastic moet LTO in Twente nog veel leden hebben. En dan te bedenken dat dit ook nog maar één van de meerdere inzamelpunten was.
    Miranda fungeerde als kassa juffrouw. Voor het brengen van plastic vroeg Miranda voor LTO-leden €75, voor niet-leden €150 en voor FDF-leden €225. (FDF-leden betalen een speciale strafheffing voor het tegenwerken van de stikstof onderhandelingen en het beschadigen van het imago van de boeren).

  • Attie

    Bennie: Doe maar €150 Miranda, zucht kreun..

  • farmerbn

    Schrijf je over vrouwelijk kreunen en je wint de wedstrijd.

  • BO(skabout)ER

    hier in de buurt betaald niemand wat voor plastic bij het inzamelen. Gelukkig niet georganiseerd door LTO ;P.

    Maar goed gaat hier om de columnist; je krijgt van dit stukje in ieder geval een gespreksonderwerp. 50 cm zand op de bult slaat natuurlijk nergens op.

  • Alco

    Bo. Goed lezen 50 cm in lengte richting, niet in dikte.
    Enne @Bennie van die plastic inzameling snap ik ook helemaal niets.
    Bij ons al vele jaren voor noppes te brengen.

  • Bennie Stevelink

    Tot voor twee jaar was het bij ons ook nog gratis. De verwerking en afzet van plastic schijnt een stuk moeizamer te zijn geworden waardoor het niet meer gratis kon.

  • WGeverink

    De reden daarvan @Bennie is dat het recycle plastic een milieu ramp veroorzaakt in landen als Malaysia waar het naartoe verscheept werd.

  • Bennie Stevelink

    Nu niet over de plastic maar over de column. Ik heb de columnistenwedstrijd met speciale belangstelling gevolgd omdat ik zelf een aantal keren een opinie heb geschreven. Twee keer in Boerderij en twee keer in Nieuwe Oogst.
    Ik weet hoe moeilijk het is: je mag niet boven een bepaald aantal tekens uitkomen, maar moet er ook niet te ver onder blijven. Tegelijk moet het wel een “rond” verhaal zijn met een duidelijke lijn, opbouw en afsluiting.

    Bij een opinie gaat het om een visie neer te zetten.
    Piet Hermus gaf wel eens het advies: “concentreer je op hoofdzaken en laat je niet afleiden door bijzaken”.
    Esther de Snoo gaf als advies: “vooral analyse, geen meningen”.
    Uit ervaring heb ik inmiddels geleerd dat ik niet moet proberen te schrijven met mooie beeldspraken of volzinnen. Het hoeft geen poëzie te worden. Dat zou ten koste gaan van helderheid en inhoud. Wat helderheid betreft vind ik Henk Schoonvelde de beste opinieschrijver.

    De column van Miranda is geen opinie. Het valt in de rubriek “boerenleven”.
    Het gaat in deze rubriek vooral om herkenbaarheid. Herkenbare gebeurtenissen op de boerderij die van een andere kant bekeken worden. Geschreven met humor en een vleugje zelfspot, dat maakt het luchtig en leuk om te lezen.
    Naar mijn oordeel is Miranda met overtuiging de terechte winnaar.

  • hartog40

    Gefeliciteerd, Miranda, en heel veel succes en plezier gewenst met het schrijven.
    Lidy Deutekom (ex-columniste)

Laad alle reacties (8)

Of registreer je om te kunnen reageren.