Boerenleven

Achtergrond 4 reacties

Een burn-out veranderde het leven van boerin Aletta

Huilend en in paniek zat ze op de bank. Aletta had een burn-out. Het was aanleiding haar leven om te gooien. ‘Per saldo leverde het veel levenservaring op.’

De afgelopen vijf jaar zijn bepaald niet geruisloos voorbijgegaan in huize Hatzmann. Een burn-out en een brand zorgden voor grote veranderingen.

Ik had veel plezier in alles wat ik deed en merkte amper dat ik te veel hooi op mijn vork nam

Aletta: “Ik heb van 1997 tot en met 2015, zo’n vier dagen per week gewerkt. Als ICT-teamleider zette ik samen met collega’s nieuwe test- en kwaliteitsafdelingen op, de laatste jaren werkte ik twee dagen per week in Den Haag. Ook zat ik in de ouderraad en het bestuur van de uitvaartvereniging in het dorp, deed ik de bedrijfsadministratie en werkte ik in de weekenden thuis mee. Gewoon omdat ik het leuk vond. Ik had veel plezier in alles wat ik deed en merkte amper dat ik te veel hooi op mijn vork nam. Wel ging de laatste jaren mijn concentratie achteruit, ik werd vergeetachtig en maakte me al op zondagavond druk over de komende werkweek. Maar gewoon doordoen natuurlijk hè, tot ik op een dag niets meer kon: ik zat huilend op de bank, was in paniek en totaal gevoelloos.”

Boerin Aletta

Aletta van Goor-Hatzmann (43) is getrouwd met Jan Hatzmann (46). Samen met zoon Teun (17) en dochter Rosalie (15) wonen ze in Hoogersmilde (Dr.). Na ruim 18 jaar met veel plezier voor de overheid te hebben gewerkt, startte Aletta in 2015 fulltime op het melkveebedrijf met 140 melkkoeien, 60 stuks jongvee en 94 hectare grond.

Aletta van Goor-Hatzmann. - Foto: Anne van der Woude
Aletta van Goor-Hatzmann. - Foto: Anne van der Woude

Poosje niet werken

Wat de huisarts zei, was niet wat Aletta wilde horen. Ze dacht dat hij het wel kon oplossen maar hij zei vooral dat ze een poosje niet mocht werken. “Ik was zó boos. Andere mensen konden dit toch ook? Waarom ik dan niet?” Achteraf snapt ze niet hoe ze het heeft gedaan al die jaren. “En Jan snapt ook niet hoe hij het deed. Maar we hebben al die tijd óók een leuk gezinsleven gehad.”

Jan regelde in die jaren het meeste rondom de kinderen. Er zaten twee kinderzitjes in de trekker en op het erf stond een rijdende box. Jans ouders en een tante in de buurt sprongen ook geregeld bij.

Bang zelfstandigheid kwijt te raken

De burn-out maakte behoorlijk indruk en was een half jaar later de reden dat Aletta fulltime op de boerderij ging werken. “Eerst was ik bang om mijn zelfstandigheid kwijt te raken en mijn gevoel van eigenwaarde dat hoorde bij mijn eigen inkomen en de successen op mijn werk. Maar het was het goede moment want Jans vader kampte met zijn gezondheid en kon minder werk verzetten en voor Jan alleen was het te veel. We hebben geen discussies over taken gehad, hij zag me meteen als een volwaardig teamlid.”

Ook Jan bleek moeite te hebben gehad om de eindjes qua tijd en energie aan elkaar te knopen. Samenwerken bleek een enorme opluchting voor hen beiden. “Ik trek de taken naar me toe die mij liggen, hij de taken die bij hem passen en onze zoon helpt ook al veel mee.”

Ingesteld op werkverlichting

Aletta denkt dat ze zichzelf door haar eerdere werk anders heeft ontwikkeld dan wanneer ze meteen in het bedrijf zou zijn gestapt. “Ik weet wat ik kan en ben ingesteld op werkverlichting. We hebben nu bijvoorbeeld een hydraulische klauwbekapbox en mijn eerste actie was het aanschaffen van een tocht-detectiesysteem.”

Afwisselend werk

Aletta ervaart het afwisselende werk nog steeds als een soort vrijheid. Een vrijheid die de eerste weken gepaard ging met enorme spierpijn en een drie keer zo grote eetlust. Vanachter haar kop koffie brengt ze een duidelijke stelling in die voortkomt uit haar alertheid voor te veel drukte: “Een boerderij is een manier van leven en je moet er altijd voor waken dat het niet alleen een manier van werken wordt. Ontspanning, sport en samen met het gezin spelletjes doen zijn óók noodzakelijk. En geregeld mensen zien buiten de sector, dat brengt een andere dynamiek.”

Brand legde huis deels in de as

De brand die in het voorjaar van 2018 uitbrak en een deel van het huis in de as legde was iets te veel andere dynamiek. Een jaar lang richtte Aletta zich op het afhandelen van de schade en de ver- en nieuwbouw. Tegelijkertijd moest er door de droge zomer ook nog beregend worden. “Sinds afgelopen voorjaar is alles weer bewoonbaar en liggen onze taken weer volledig bij de koeien. Er ontstond zelfs tijd voor de studieclubs #MelkveeDrenthe en Vrouw en Veehouderij.

Per saldo heeft de burn-out me veel levenservaring opgeleverd

Terugkijkend weet ze nu beter waar haar grenzen liggen. Ze kan ook beter nee zeggen. “Nu we zo nauw samenwerken en zorgen voor balans, zijn we meer ontspannen en gelukkiger en dat willen we graag zo houden. Per saldo heeft de burn-out me veel levenservaring opgeleverd. Ik heb nergens spijt van, maar we hopen nu wel op een iets rustiger vaarwater de komende tijd.”

Welke opleiding heb je gevolgd?

"De has in Dronten, richting Rundveehouderij en Biotechnologie."

Wat lees je graag?

"Ik ben al blij als ik dagelijks de krant kan lezen, verder lees ik wekelijks wat vakbladen, de Libelle en de Margriet."

Wat kijk je op tv?

"Ik kijk heel gericht en neem meestal op wat ik wil kijken. Met name Het geheime dagboek van Hendrik Groen en First Dates."

Wie zou je weleens willen ontmoeten?

"Ik heb een vrij onmogelijke keuze, ik had graag Aletta Jacobs willen ontmoeten. Zij was de eerste officiële vrouwelijke student en arts, maar leefde rond 1900. Ze was een sterke vrouw in een tijd waarin dat érg moeilijk was."

Welke auto rijd je?

"Een blauwe Audi A6. Ik heb een zwak voor alles met kracht en snelheid op wielen."

Laatste reacties

  • ptheunis501

    Een mooi en herkenbaar verhaal voor velen, je moet altijd blijven waken voor je eigen gezondheid, en prioriteiten voor het gezin stellen. Succes en veel gezondheid gewenst.( oud studie/kamer genood)

  • teunissen

    Fijn dat je dit wilt delen Aletta ! Dit kan andere boeren en boerinnen ook weer verder helpen.

  • “Een boerderij is een manier van leven en je moet er altijd voor waken dat het niet alleen een manier van werken wordt."
    Prachtige uitspraak van je, zal ik onthouden.

  • koestal

    Heel herkenbaar van vrouwelijke collega,wens je veel gezondheid en moed.

Of registreer je om te kunnen reageren.