5 reacties

‘Akkerbouw en veehouderij kunnen niet zonder elkaar’

De ongebreidelde krimp van de veestapel die sommigen voorstaan, baart akkerbouwers zorgen. Een plantaardige wereld zonder dierlijke productie is niet in het belang van een sterke akkerbouw.

De wereld wordt steeds plantaardiger. Althans, in West-Europa en enkele andere welvarende gebieden. Als akkerbouw spelen we graag in op de groeiende groep vegetariërs, flexitariërs en veganisten. Zo blijken aardappelzetmeel en aardappeleiwit uitstekende grondstoffen voor bijvoorbeeld plantaardige kaas en veganistische snoepjes. Avebe en haar zetmeelaardappeltelers varen er wel bij. Een plantaardige wereld zonder dierlijke productie is echter niet in het belang van een sterke akkerbouw. In de discussies over de grootte van de veestapel dient daarom nadrukkelijk ook het wederzijdse belang van dierhouderij en plantaardige productie te worden meegewogen.

Niet duurzaam

Een wereld zonder vee betekent ook een wereld zonder dierlijke mest voor de akkers. De mineralen en de organische stof die wij als akkerbouw afvoeren, moeten immers ook weer aangevuld worden. Juist de veehouderij is in staat om daar een belangrijke rol in te vervullen en producten te verwaarden tot voor de plant en voor de bodem waardevolle voeding. Daar horen naast gras, dat we als mens niet kunnen verteren, ook bij- en restproducten uit de akkerbouw bij, zoals bietenpulp, aardappelpersvezels en bierbostel. In delen van de wereld waar men niet in de luxe positie verkeert van een veestapel van Nederlandse proporties, draait de akkerbouw dan ook grotendeels op fossiele kunstmest om de mineralen aan te vullen. Dat is niet vol te houden en dus niet duurzaam op de lange termijn.

Foto: Hans Banus
Foto: Hans Banus

Plantaardige bemesting geeft altijd roofbouw

Nu zijn er ook mensen die menen dat plantaardige mest de oplossing is en compost en vlinderbloemigen in plaats van dierlijke mest moeten worden gebruikt. En daar heeft men ten dele een punt. Vlinderbloemigen zijn immers in staat om stikstof uit de lucht te binden en daarmee de inzet van kunstmest en dierlijke mest te verlagen. Echter, alle andere mineralen die met gewassen worden afgevoerd, zullen ook weer aangevoerd moeten worden. De ene akker plantaardig bemesten door de andere akker hiervoor te gebruiken, is ook niet bepaald duurzaam en legt een groot beslag op het grondgebruik. Onze heidevelden en zandverstuivingen zijn op deze wijze ontstaan. Plantaardige bemesting geeft dus niet alleen opbouw maar ook altijd roofbouw.

De mineralen uit mensenmest worden niet of nauwelijks teruggewonnen en stromen grotendeels de zee in

Grootste lek

Laten we echter wel zijn: ook in ons kringloopsysteem van akkerbouw en veehouderij verliezen we nu nog te veel mineralen uit de kringloop. Immers, de mineralen uit mensenmest worden niet of nauwelijks teruggewonnen en stromen grotendeels de zee in. Daar zit het grootste lek. Ook die mineralen zullen in een volhoudbare landbouw, zonder de medicijnresten, terug moeten naar de akker. En ja, ook de veehouderij kan met haar mest nog beter inspelen op de behoeften van de plantaardige sector. In de veehouderijsystemen van de toekomst dient juist dit belang veel nadrukkelijker mee te wegen.

Ongebreidelde krimp baart zorgen

Voor een volhoudbare land- en tuinbouw gaat het uiteindelijk om een goede balans tussen plantaardige en dierlijke productie, waarin de behoeften van bodem en plant leidend zijn. Daarnaast is een optimaal hergebruik van mineralen nodig die nu nog via de consument weglekken. De huidige ongebreidelde krimp van de veestapel die sommigen voorstaan, baart ons als akkerbouwers zorgen. We willen niet in de situatie terechtkomen waarin de biologische akkerbouw al verkeert: een tekort aan organische mest. De biosector kan dat nu nog aanvullen met gangbare mest, de reguliere sector zal dat enkel kunnen doen met kunstmest. En dat willen we nu juist niet.

Foto

  • Jaap van Wenum: "De huidige ongebreidelde krimp van de veestapel die sommigen voorstaan, baart ons als akkerbouwers zorgen. We willen niet in de situatie terechtkomen waarin de biologische akkerbouw al verkeert: een tekort aan organische mest."-  Foto: Hans Banus

    Jaap van Wenum: "De huidige ongebreidelde krimp van de veestapel die sommigen voorstaan, baart ons als akkerbouwers zorgen. We willen niet in de situatie terechtkomen waarin de biologische akkerbouw al verkeert: een tekort aan organische mest."- Foto: Hans Banus

Laatste reacties

  • massy

    Het ligt niet aan de mest die er misschien wel tekort komt maar aan het geld wat niet meer binnen komt.

  • ENDE902

    Uit bovenstaande artikel blijkt maar weer, dat door het gemekker over grond gebondenheid en mesttransporten over een afstand van maximaal 20 km, we kans hebben dat de agrarische sector in Nederland compleet vast loopt.

  • husky

    In Australie en Amerika enz komt op de meeste percelen geen mest, omdat het niet voorhanden is.

  • maxisprint

    Honger komt steeds dichter bij

  • Alco

    Mest! Het zwarte goud!

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.