Commentaar

1 reactielaatste update:18 okt 2019

‘Word lid van de POC’

Welk konijn gaat de Producentenorganisatie Consumptieaardappelen (POC) uit de hoge hoed toveren om de aardappelteler te helpen?

Het lidmaatschap van de Producentenorganisatie Consumptieaardappelen (POC) gaat zo’n € 100 per jaar per bedrijf kosten. Dat is maar een klein bedrag als het gaat om een club die belooft zich te gaan inzetten voor verbetering van de positie van de aardappelteler. In ieder geval hoeft contributie geen beletsel te zijn voor aardappeltelers om zich bij die POC aan te sluiten.

Aardappeltelers een sterkere positie te geven in de keten

Wat leden voor die € 100 terugkrijgen, is de inspanning van de POC om aardappeltelers een sterkere positie te geven in de keten. Oftewel, betere leveringsvoorwaarden, waaronder prijs, voor aardappelen aan de verwerkende industrie.

Lees verder onder de foto.

Oogst van fritesaardappelen. De POC richt zich in eerste instantie vooral op consumptieaardappelen. - Foto: Henk Riswick
Oogst van fritesaardappelen. De POC richt zich in eerste instantie vooral op consumptieaardappelen. - Foto: Henk Riswick

Focus op consumptieaardappelen

De POC richt zich in eerste instantie op consumptieaardappelen, zowel frites- als tafelaardappelen. Maar alle aardappeltelers kunnen zich aanmelden, dus ook pootgoed- en zetmeelaardappeltelers. Begin 2020 moet de organisatie van start gaan.

Huidige contractvoorwaarden ‘te eenzijdig’

De huidige contractvoorwaarden zijn volgens de initiatiefnemers van de POC te eenzijdig in het voordeel van de verwerkers. Ze vinden dat de productiekosten van de teler het uitgangspunt moeten zijn in de leveringsvoorwaarden. Beregeningskosten in een droog jaar zouden in deze optiek vergoed moeten worden.

Ook wordt gedacht aan het oprichten van een onafhankelijk keuringsinstituut dat de geleverde aardappelen beoordeelt.

Grote vraag nu is natuurlijk of de nieuwe club werkelijk wat op de wal gaat slepen ...

De bundeling van het aanbod en de afzet daarvan staat voorlopig niet hoog op de prioriteitenlijst van de POC in oprichting.

Grote vraag nu is natuurlijk of de nieuwe club werkelijk wat op de wal gaat slepen. Zal er een nieuwe wind gaan waaien in de fritesaardappelketen; zodanig dat eindelijk een fair share van de marges bij de telers terecht komt?

... Die kans is, eerlijk gezegd, niet zo groot

Die kans is, eerlijk gezegd, niet zo groot. Eerdere, soortgelijke initiatieven zijn gestrand zonder dat ze iets hebben opgeleverd. Kijk naar Poa, Bamm, Stichting Poolfonds Aardappelen (SPA) en het NAV-initiatief voor een bundeling aardappeltelers naar Noord-Amerikaans voorbeeld.

Dus welk konijn gaat de POC uit de hoge hoed toveren?

Ook waar het aanbod wel redelijke succesvol is gebundeld in al dan niet coöperatieve pools, heeft dat voor telers nou niet voor de positie in de keten gezorgd die de POC nu nastreeft. Zelfs nu in Nederland en België de ene na de andere verwerker de capaciteit fors opschroeft, en meer grondstof nodig heeft, blijven telers onmachtig om een of andere vorm van krapte te organiseren. Welk konijn gaat de POC uit de hoge hoed toveren om dat te veranderen? Da’s afwachten.

Eerst zijn nu telers aan zet. Dus: lid worden!

Maar eerst zijn telers aan zet. Dat betekent lid worden. Liever 60% dan 30% van de telers sluit zich aan; nog liever 80% dan 60%. Alleen als de aardappeltelers gezamenlijkheid tonen, heeft de POC een kans van slagen.

Eén reactie

  • agratax(1)

    Wel een organisatie als deze enig resultaat opleveren dan moet dit in Europees verband zodat grensoverschrijdende handel in grondstof niet tot prijs en kwaliteit verschillen kan leiden. Maar blijven we een Nederlandse telers organisatie dan zal de verwerkende industrie en de handel uitwijken naar goedkopere leveranciers / telers.

Of registreer je om te kunnen reageren.