5 reacties

'Maak een eind aan de wispelturige prijszetting'

De agrarische sector is te afhankelijk geworden van export en is daardoor sterk onderhevig aan de wispelturigheid van de prijszetting op de markten. Meer prijszekerheid is te realiseren door de productie collectief verder te beheersen.

Af en toe loop ik door de pas gezaaide wintertarwe. Deze staat al een tijdje boven. Er zit zelfs nog een beetje groei in. Tot zover is het gewas gelukt. Nu maar hopen dat de ganzen er af blijven. Dat zal nog een klus worden, want regelmatig hoor en zie ik ze vliegen.

Uien als nieuw gewas

In het perceel ernaast hebben aardappels gezeten. Wat zal ik daar op verbouwen? Voordat je het weet ben je bezig met het maken van een bouwplan voor het komend jaar. Wat betreft aardappels, bieten en maïs is het voor mij een vast gegeven hoeveel hectaren ik daarvoor nodig heb. Op de resterende hectaren kunnen graan of sojabonen of misschien wel uien worden geteeld. Uien zijn voor mij een nieuw gewas. In de regio worden steeds meer uien verbouwd. De prijs kan variëren van 1 tot 15 cent per kilo. De gemiddelde prijs van de laatste jaren bedroeg rond de 9 cent af land, met een opbrengst van 50 ton per hectare. Bruto is dat dan €4.500 per hectare. Is dat nu genoeg of niet? In vergelijking met graan scheelt het nogal een slok op een borrel. Deze komt in een gemiddeld jaar niet verder dan dik €1.000. Maar die €1.000 voor graan is eerder een vast gegeven dan de €4.500 van uien. De prijs kan nogal schommelen. Als de prijs van uien ieder jaar 9 cent bedroeg, dan durfde ik het wel aan om een-op-vier zetmeelaardappelen en dan 10 hectare uien te verbouwen.

Het saldo van uien is beter dan van graan, maar wel veel onzekerder. Foto: Koos Groenewold
Het saldo van uien is beter dan van graan, maar wel veel onzekerder. Foto: Koos Groenewold

'Agrarische sector is te kwetsbaar geworden'

Een gelijksoortig verhaal zou ik ook kunnen schrijven over andere sectoren. Ons systeem dwingt ons namelijk om op korte termijn geld te verdienen, door middel van export en veel produceren, want daar zijn we in beland.

Als je dit verhaal leest, dan merk je dat het financiële aspect de hoofdrol speelt en doorslaggevend zal zijn. De agrarische sector is te afhankelijk geworden van export, de prijs wordt bepaald door vraag en aanbod en is daardoor sterk onderhevig aan de wispelturigheid van de prijszetting op de markten. Door deze wispelturigheid kunnen bedrijven behoorlijk in financiële problemen komen. Er is te weinig zekerheid, bijna alle agrarische sectoren hebben hier mee te maken. Niet alleen hier, maar ook buiten ons land doet zich dit voor. De agrarische sector is te kwetsbaar geworden.

Liever beleid op langere termijn

De hele sector zit te springen om meer stevigheid, al aan de basis. Dit is te realiseren door de productie collectief verder te beheersen. Vraag en aanbod komen dan dichter bij elkaar waardoor de prijs van de producten omhoog gaat. Het sociaal aspect, werkgelegenheid, wordt zo geleidelijk aan ook omhoog gezogen. Het CO2-vraagstuk is beter in te vullen. Door te extensiveren per gewas kan men meer aandacht besteden aan de vruchtbaarheid van de grond. Dit komt ten goede aan het opbrengend vermogen. Kortom: beleid op langere termijn.

Jos Steenhuis is akkerbouwer in Barger-Compascuum

Laatste reacties

  • JD6210

    Een goed verhaal Jos, we moeten minder in kilo's denken en meer in rendement!!

  • agratax(1)

    Denken in minder kilo's en meer in rendement. Wat betreft rendement klopt het. Minder kilo's zal het rendement doorgaans niet verhogen omdat de prijs niet meer in Nederland wordt bepaalt, maar door buitenlands aanbod op de open markt. De Vrije Wereld Markt voor arbeid en goederen maakt dat de prijs doorgaans niet over een komt met onze productie kosten.

  • alco1

    Er zijn ook mensen die denken door hier de wapens neer te leggen, er wereldvrede komt.

  • John*

    het gaat om keten-beheersing, ik vraag me ook steeds meer af wat de invloed is van de coöperaties op de prijsvorming. jarenlang hebben we onze producten meegegeven of afgenomen, wetende dat de winst aan het eind van het jaar wel verrekend wordt. Hierdoor zijn sterke cooperaties zoals campina en ik denk ook wel for farmers en agrifirm ontstaan. De directeuren pronken daar met mooie resultaten maar mogen ook wel eens beseffen dat dat door de loyaliteit van de klanten en leveranciers komt. Maar nu zijn we verder geglobaliseerd en krijg steeds meer het gevoel dat de voorschotsprijzen de marktprijzen worden en dat we daardoor heel veel rendement laten liggen.

  • info36

    Voor 9 cent uien telen?

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.