Wat vind jij ervan?

Zelfmoord is geen lekker onderwerp

13


Het boek De Hanenbalken dat vandaag uitkwam, veroorzaakt nogal wat deining. Vooral omdat de auteur geen cijfers heeft. Die zijn er namelijk niet. Maar, ze vraagt ze zich af: wil dat dan zeggen dat er dus niks aan de hand is? Zonder cijfers is dat evenmin te beweren. Maar het is natuurlijk geen lekker onderwerp om over te hebben. We stoppen het liever weg en iedereen gaat door. Met uitbreiden en kostprijs verlagen. De boer moet wel wil hij overleven. Maar, zo merkt de schrijfster van het boek op: er is amper aandacht voor degenen die dit niet doen. Ze heeft het over de 'onrendabelen' waar niemand trots op is. Vrij vertaald: zij voelen zich losers. Zonder iemand een schuldgevoel aan te praten wil ik me toch afvragen: heeft ze een punt? Kijkt de sector, en daarbij reken ik ook Boerderij, vooral naar de grote succesbedrijven? Is er geen oog voor de rest?

Laatste reacties

  • gerrit coppens
    Panellid

    Moeilijk een antwoord op te geven. Bij de voormalige NCB heeft wijlen Rector Merkx een sociaal netwerk opgezet. Binnen de ZLTO loopt dat nog steeds, maar of er veel deelname is weet ik niet. Er zullen ook wel mensen zijn die de stap niet zetten om daarbij aan te haken.


    In mijn omgeving ken ik gelukkig geen voorbeelden van mensen die de Hanenbalk opgezocht hebben. We gebeurde dat volgens mij regelmatig ten tijde van de MKZ. Mensen die het niet aan konden zien dat de veestapel geruimd werd. Vaak onnodig omdat met ander overheidsbeleid destijds veel menselijk en dierlijk leed voorkomen had kunnen worden

  • Sylke

    Het is onwijs zwaar als je het bedrijf moet verlaten waar je bent opgegroeid,en waar je alles voor hebt gegeven, maar er is ook een leven na een gedwongen bedrijfsbeeindiging


    Misschien wel een veel beter leven


    Ik besef dat deze woorden hol klinken in een moeilijke situatie, maar soms is een bedrijfsbeeindiging als een bevalling


    Op het moment heel zwaar, maar je kan er iets moois voor terug krijgen

  • df

    Van dichtbij meegemaakt, zonder in details te treden.


    De verbijstering,verwarring, schuildgevoel,frustratie is onbeschrijfelijk.


    Het verdriet, de smart is niet in woorden uit te drukken, en dat jarenlang.


    Dat raak je niet meer kwijt, het blijft een litteken.





    Die prijs is veel en veel te hoog !









  • politiek

    Verdriet.





    Het is je gegeven en je hebt het maar te dragen.


    Of het zwaar is ......dat zal niemand je vragen.





    Je kunt het wegstoppen heel diep van binnen.


    Omdat je niet weet wat je ermee moet beginnen.





    Beter is het echter om je verdriet te delen.


    Het gaat er niet mee weg.....toch is het aan te bevelen.





    Het zal je pijn alleen maar wat verzachten.


    Meer mag je er ook niet van verwachten.





    Je zal wel tot de ontdekking komen.


    Dat het fijn is om je tranen te laten stromen.





    Er zal voor even een kleine opluchting ontstaan.


    Die je de kracht geeft om door te kunnen gaan.





    Verdwijnen kan en zal het natuurlijk niet.


    Het hoort nu eenmaal bij je.........het is jou verdriet.



  • Sylke

    @ Politiek





    Ik ben het met u eens;


    maar er is ook een gezegde:





    Gedeelde smart is halve smart,


    Gedeelde vreugde is dubbele vreugde





    Het is gewoon heel goed om de dingen waar je mee zit


    te delen met iemand die je vertrouwd


    Bijv je huisarts, dominee/pastoor,een collega of buurman/vrouw

  • politiek

    VERDRIET VERANDERT


    Verdriet verandert jezelf.


    Vedriet doet je anders horen, anders zien, anders waarnemen, anders voelen.


    Verdriet maakt je gevoeliger.


    Verdriet verandert je contacten, je levenszin, je levensverwachting.


    Verdriet verandert je interesses.


    Verdriet verandeert de mensen om je heen.


    Verdriet maakt je vergeetachtig soms, maar nooit vergeet je wie eens jouw leven anders maakte, hoop zin en levenslust gaf, een nieuwe kleur.


    Verdriet verandert ook zelf. Zwaar als het kan zijn, loodzwaar - bijna niet te verdragen - kan het anders worden , lichter soms , maar nooit vergeet je wie eens jouw leven anders maakte.


    Verdriet kun je niet alleen verdragen.


    Verdriet kan anders worden als er mensen meedragen.





    @ Sylke, nog zwaarder als bedrijfsbeeindiging is iemand, een naaste , te verliezen door zelfdoding. Inderdaad zijn er meerdere instanties die je kunnen helpen en bijstaan in dat rouwproces/rouwverwerking.


    Ook Zob kan hierbij van dienst zijn. www.zorgomboerentuinder.nl


    ( kosteloos en vertrouwelijk)

  • politiek

    GOUD VOOR GROOTHUIS





    Ook voor mensen waar gedachten van zelfdoding komen kan de toekomst een totaal een andere wending krijgen. Indrukwekkend vond ik de eerlijke erkenning van Groothuis dat hij eerder in een zeer diep dal zat met die angstige gedachten. ( Televisieuitzending 12-2-2014 )


    En dan nu OLYMPISCH GOUD.


    Groothuis , het is je gegund en hopenlijk vinden daar veel mensen , kracht in.



  • Alette

    @Politiek: Hoe ontzettend knap de prestatie van Groothuis ook is: Ik vraag mij af of dat hier op zijn plaats is?



    Even terugkijkend op 'vroeger': Toen mijn buurvrouw buiten de boerderij ging werken kregen zij als snel de vraag 'goh gaat het niet goed met het bedrijf.' Er was echter niks aan de hand, maar toch: Mensen dachten toen dat als je een boerderij hebt alles in kannen en kruiken zou zitten.

    Nu is het bijna een doodzonde om te stoppen met het bedrijf: Eergevoel, bedrijf zit vaak al járen in de familie, etc etc. Gevolg: Mensen steken zich dieper in de schulden om maar door te zetten. Bij veel mensen is de druk érg hoog.



  • gerrit coppens
    Panellid

    even los van het onderwerp; Alette leuk dat ik je hier nog zie :)

  • koestal

    er zijn winnaars en verliezers,overal !!

  • Sylke

    @ Koestal Dit is wel heel erg bot!!

  • Fermer

    Ik denk dat boerderij inderdaad vooral naar grote succesbedrijven kijkt en dat dit de weg voor de toekomst is om te overleven. Het is nog maar de vraag of deze grote succesbedrijven werkelijk zo succesvol zijn of blijven. Onlangs publiceerden jullie een artikel over de uitkomsten van accountantskantoor Flythn. Deze konden niet in de cijfers terugzien dat vergroting van de bedrijfsomvang schaalvoordelen opleverd. Wij hebben een melkveebedrijf met 70 MRY-melkkoeien en hebben volgens ons accountantskantoor het beste rendement. Wij laten ons niets aanpraten, maar denken zelf kritisch. Door onze omvang kunnen we bijna alles zelf doen, waar het ons in het boeren om begonnen is, allround bezig zijn en er ook nog een goede boterham aan over houden. Misschien interessant om daar eens aandacht aan te besteden, dat er ook nog een andere weg is. Ik geloof wel dat velen al niet meer kunnen kiezen en daar zit het verdriet denk ik.

  • Ferm

    ALs ik in Nederland kijk naar de melkveesector en zie dat deze flink aan het opschalen is en de kant van de varkenshouders en pluimveehouders opgaat:door groter te groeien de kostprijs te verlagen, maar de marges niet groter worden, eerder afnemen, dan houdt ik mijn hart vast waar dit heengaat/moet.





    Er is in vele gevallen een kritieke melkprijs van 35 cent nodig. De melkprijs is zakkende momenteel, china is wat terughoudender en er zitten kostprijsverhogende factoren aan te komen: mestverwerking en ruwvoer verkrijging.





    Op de boerderij-site lees je wel reacties van de angst van de niet groeiers voor de toekomst van de sector, maar niet van de angst van de groeiers voor de toekomst. Ook niet, op een enkele na, dat de niet-groeiers het bij het verkeerde eind hebben. Boeren zijn geen praters over het algemeen en al helemaal niet over het niet goed gaan of zorgen omtrent het bedrijf, dat voelt toch ook als falen.





    De groeiers zijn een weg in geslagen waarbij je als het tegenzit, niet meer terug kunt. Het is dus een kwetsbare positie. Misschien dat de jongere generatie wel opener is onderling en zijn weg daar wel in vindt, laten we het hopen.

Laad alle reacties (9)

Of registreer je om te kunnen reageren.