Varkenshouderij

Nieuws 2055 x bekeken 26 reacties

'LTO en NVV moeten werk maken van positie varkenshouder in de keten'

Dalfsen - LTO en NVV moeten veel meer werk maken van de versterking van de positie van de varkenshouder in de keten dan ze nu doen. Dat vindt Johnny Hogenkamp, varkenshouder in Dalfsen en eigenaar van FarmFocus, het platform voor samenwerkende groepen varkenshouders op internet. Hij doet deze uitspraak in een interview met Boerderij deze week.

Hogenkamp vindt de versterking van de positie van de varkenshouder in de keten essentieel. Hij zegt desgevraagd geen voorzitter van de NVV te willen worden, maar wel in opdracht van de beide belangenorganisaties te willen werken aan de versterking van de positie van de varkenshouder binnen de keten. Juist nu de sector ook het productschap vee en vlees kwijt raakt, wordt het nog belangrijker dat varkenshouders zich organiseren. Hogenkamp: "In de melkveehouderij zie je Friesland Campina een stuk regie pakken in de keten, in de kalversector is dat de VanDrie Group. In de varkenssector heeft Vion veel te veel problemen. Wij als varkenshouders zullen het zelf moeten organiseren en gezamenlijk een positie in de keten moeten opeisen."

Hogenkamp wijst er op dat alleen door samenwerking de varkenssector een aantal voordelen van het integratiemodel op kan pakken. "Door samenwerking zijn de faalkosten in de keten terug te dringen en daar kan iedereen profijt van hebben."

Laatste reacties

  • joannes

  • bertes

    het zijn altijd de groeiers die roepen om samenwerken. ze hebben zoveel geld geleend dat ze erachter komen dat er snel iets moet gebeuren. ze hadden de productschappen om macht uit te oefenen over de kleinere. en ze willen dat het nog sneller gaat met de stoppers. wie niet groeien wil moet maar stoppen.
    1.5 ha vol bouwen is te klein. het moet naar 5 ha.
    DUURZAAM NOEMEN WE DAT.

  • w v gemert

    Het grootste probleem in de vrije agrarische markten is dat de markt niet meer (kan) werkt.Alle verbeteringen in de keten zijn goed, alleen dit heeft niet tot resultaat een betere/eerlijkere verdeling van marges. Kan het in slachterijen/uitsnijderijen/vleesverwerkers/verpakkers,enz het niet allemaal efficienter (dan kunnen ze een hogere prijs betalen of gaat het dan naar aandeelhouders of eigenaren?)laten wij daar eens over discuseren i.p.v. continu over b.v. faalkosten in de keten van de primaire sectoren.

  • rensk004

    Aan het big op de foto te zien, is de varkenssector ten dode opgeschreven.

  • Jonas Brabant

    Boerderij.nl heeft idd qua foto's bij de artikelen over het algemeen een zeer slechte en amateuristische smaak!

  • joannes

    @rensk004, leg eens uit wat jij ziet aan dat big in relatie tot de varkenssector? Ik zie een big, zoals er veel biggen zijn, en je aan kunnen kijken!

  • joannes

    Ik denk dat de productie efficiëntie niet het probleem is @Willy, daar is al jaren aangewerkt en we werken er nog aan. De varkens, de stallen, de transporten, de slachtingen, de verwerking, de verpakking, de distributie tot in de retail. Dagvers met een ¨ten minste houdbaar tot¨ met in vele gevallen dagelijkse belevering. Dat was vroeger wel anders. Het probleem is verwaarding; ¨aan wie kan ik wat tegen de beste prijs verkopen¨. Dat verwaardings proces wordt het best gespeeld door de particuliere bedrijven die creatief, aktief en soms agressief de markt bewerken aan de inkoopkant en aan de verkoopkant. En een bijkomstigheid is dat deze particuliere bedrijven de zogenaamde beschermers van de boeren, de coöperaties, die markt dominant qua volume waren, eruit werken. Zij concurreren , met een beetje meer of minder afhankelijk van het moment. En ...breken elk keten denken naar en voor boeren. Alle in de veronderstelling dat er voorlopig voldoende varkens zijn en de eerste concurrent die collega in de verwerkings markt is. De boeren zijn daarbij het slachtoffer! En het ZLTO, wel die heeft 2 petten op. Hoe kan die nu critiek leveren of voor boeren staan in dit spel, wanneer ze zelf eigenaar is van de grote olifant in het spel: VION

  • John*

    varkensvleesproductie voor de komende 11 maanden is in de hele keten bekend behalve bij de boer zelf. de boer ziet alleen zijn eigen stal en wordt aan alle kanten gestimuleerd om er zoveel mogelijk varkens uit te toveren. boer betaald toch de kosten van overproductie.

  • joannes

    De marge van de boeren is altijd al kwetsbaar geweest en heel gevoelig voor markt omstandigheden. Markt omstandigheden die door vele oorzaken beïnvloed kunnen worden zoals we bijna elk jaar wel incidenten ervaren. Is het niet de voermarkt, dan de gezondheid, of de regulering. De verwerkers drijven mee in die risico´s en zijn vwb hun bezetting en rendement minstens zo gevoelig, daarom is het voor hun ook altijd eigen volk eerst en daarna pas de boer bij de particulieren. Bij de coöperaties ligt het genuanceerder maar zij verliezen markt dominantie zoals boven beschreven. Dus boeren moeten wanneer ze zich dit bewust worden, verenigen in meer invloed op de verwaarding en stabiliteit van de verwaarding in hun belang: voldoende marge om de marktomstandigeheden te kunnen weerstaan en een gezond rendement. En hoe doe je dat dan is de vraag? Door het af tekijken uit andere bedrijfstakken en in het algemeen markt ontwikkelingen!

  • joannes

    Wat zijn de trends in goederen productie en specifiek productie van voeding? Ten eerste de informatisering heeft retailers de kans gegeven dagelijks van minuut tot minuut, wanneer ze dat willen, verkoopinformatie te verzamelen op artikel, gewicht en waarde niveau. Met deze informatie sturen ze de bevoorrading aan voor een minimale voorraad, zodat ze vers blijft, welke met een zelfgeregiseerde distributie dagelijks, zo niet meerder keren dagelijks, wordt aangevoerd vanuit regionale of landelijke distributie centrales naar de winkels: de plaats waar de eindgebruiker, de consument het product koopt, en....het geld betaald waar iedereen in de keten voor werkt. Die hele beweging heeft er toe geleid dat retailers elkaar eruit concurreerden en er steeds minder van zijn die nog groter, nog machtiger op de inkoop markt zijn. Een inkoopmarkt waar ze onze verwerkers tegenkomen.

  • joannes

    En de trends bij de verwerkers dan? Wel.... ook die hebben niet stil gezeten. Soms gedwongen door de retailers, soms omdat ze het zelf zagen, zijn ze in diezelfde beweging meegegaan van de retailers. Informatisering en verbetering van de supply chain, of logistiek. Maar met de handicap dat ze hun grondstoffen in een, bijna dagmarkt, verwerven van de boeren met de risico´s als boven genoemd. De verwerkers hadden en hebben dus de vertaalslag van die alsmaar concentrerende retailers naar de boeren moeten maken, of vanuit boeren perspectief, andersom. En of het nu verwerkers van dagverse producten of bewerkte process producten zoals vleeswaren of rauwe hammen, allemaal hebben ze een antwoord moeten vinden op die concentratie bij de retailers die elkaar het licht niet in de ogen gunnen. De nog recente retailers oorlog waarin de Edah en de Boer sneuvelde staat nog vers in het geheugen. En zo zijn er ook retailers in de ons omliggende landen gesneuveld. Soms zijn die antwoorden door relatief nieuwe bedrijven ontwikkelt die rechtstreeks op die centrale distributie centrales kunnen leveren in een retailnetewerk van bv AH zo´n 33% markt aandeel in Nederland. Lasagna is zo´n voorbeeld!

  • joannes

    En hoe hebben de boeren dan gereageerd op die concentratie slag bij de retailers dankzij informatisering en bedrijfs risico´s als voorraad, assortiment, financiering, promotie, enz,enz, terug de keten in te drukken? De boeren hebben gereageerd met vooral ook schaalvergroting en efficiëntie maatregelen, maar met een ander motief; en een andere focus. De veronderstelling was en is dat wanneer je maar efficiënt produceerd je altijd voldoende marge behoud in die dagmarkt met de verwerkers om te blijven bestaan in de concurrentie strijd. En tot op zeker hoogte is dat ook waar geweest. Maar waarom zijn de marges zo laag en niet vergelijkbaar met bv de retail of de verwerkers? Volgens mij omdat de bereidheid en in vele gevallen de noodzaak bij boeren anders is dan het grootbedrijf wat met aandeelhouder en minimum rendements voorwaarde werkt. In het midden en kleinbedrijf zie ook dezelfde patronen dat eigenaren langer een verliesgevende of schrale marge positie aanhouden omdat ze geen alternatieven hebben voor hun inkomen of het uitstellen; voor een baas te werken in een andere organisatie.

  • joannes

    Om uit deze situatie van schrale marges en verliezen voor boeren te komen moet je volgens mij de techniek van ketenbeheersing en supplychain gaan gebruiken. Ik verwacht niet dat de retailers of de verwerkers marge ten gunste van boeren zullen gaan inleveren. Zij vechten voor hun eigen bestaan en voor minder zullen ook zij sneuvelen. De oplossing is de informatie die zij al lang hebben en onderhouden gaan gebruiken bij de productie in ruil voor prijzen met marge. Dit zal grote gevolgen hebben voor de keten, want uiteindelijk moet de klant dat geld extra gaan betalen wanneer de retailer en de verwerker het niet kunnen inleveren. De consument gaat het dus betalen! Mogelijk dat we bij het uitwisselen en verzamelen van keten gegevens extra efficiëntie slagen kunnen maken. Te denken valt aan, dankzij en met de contacten, meer waarde in de vorm van specifieke varkensvlees smaken dmv rassen en diëten, of misschien wel dierwelzijn. Maar in de keten van waarde toevoegen voor uiteindelijk een pakje vlees zullen de verbeteringen met ketenbeheersing en supplychain technieken vooral minder produceren zijn, of met ander woorden, alléén produceren wanneer je weet dat je er een goede prijs voor krijgt. Keten controle! Daarmee ben ik het met @John eens, dat boeren met de huidige methodes iedere keer weer hun eigen prijs bederven met overproductie waar verwerkers en retailers onterecht van profiteren.

  • alco1

    Oké Johannes, de hand in eigen boezem steken. Maar dan komt het grote probleem. Reguleren kan heel gemakkelijk in een coca cola fabriek, maar handel wat de hele wereld bestrijkt is een heel andere klus.

  • varkenshouder1

    Wat in ieder geval snel moet veranderen is dat we een krachtige woordvoerder voor alle varkenshouders krijgen die boven LTO en NVV staat en die hun belangen verwoord naar de politiek. Liefst geen veehouder maar een krachtig bestuurder met uitstraling. Dat is de enigste manier om serieus genomen te worden in Den Haag e.d.

  • joannes

    @alco1 Ook een Coca Cola heeft zijn problemen met de retailers. Zij rijden ook het liefst direct winkel bestellingen voor hun eigen efficiëntie in een regio en de belangrijke verkoopinformatie (moment, volume en locatie) waarmee ze hun productie kunnen sturen. Het probleem waarom de NL varkensmarkt nog niet met verkoopinformatie werkt heeft volgs mij 2 hoofdredenen 1) Men veronderstelt dat de leegstand kosten hoger zijn dan een periode onder de kostprijs afleveren. En 2) Onbekendheid van de mogelijkheden en technieken met verkoopinformatie (moment,volume en locatie). De eerste reden heeft geleid tot een enorme productiviteits gerichtheid waarmee de NL voederconversie en productiviteit in de top van de productie normen in de wereld staat. De consequentie daarvan is dat de productie kosten lager liggen dan in het buitenland en we daarmee in die wereldproductie en marktprijsvorming die je als handicap noemt in het voordeel zijn. Dit verklaart ook het relatief hoge export aandeel. Albert Heijn heeft zijn concurrenten op de knieën gekregen met haar innoverende distributie en informatie technologiën op tijd in zetten; als eerste én met een al hoge productiviteit per FTE en vierkante meter winkeloppervlak.. Zie vervolg

  • joannes

    Nu, wanneer de Nederlande Varkens Houderij uitgaat van haar kracht, de productiviteit en er voor gaat zorgen dat ze met behulp van informatie technologie de aflevermomenten zo kan aanpassen dat ze meer betere prijsmomenten heeft dan de concurrent en minder slechte, gaat ze in rendement verbeteren en de concurrentie die het niet heeft op achterstand zetten. Deze processen gaan natuurlijk niet vandaag op morgen maar wanneer je er niet aan gaat denken, kan je wachten tot een concurrent dit een keer oppakt en dan kom je in een slechtere marktpositie. Zolang je het productiviteits voordeel nog hebt kan je innoveren, met een dubbel effect, nl 1) op de verkoop markt voor een betere marge met, bij succes, 2) een nadelig effect bij je concurrenten op de wereld markt, die overigens altijd beperkt wordt door transport kosten en afstanden. (analoog aan het succes van de biggen export) En ... ook retailers hebben geen belang bij veliezers, zij zullen ook voor betrouwbaarheid en flexibiliteit liever met diegene werken die de verkoopritmes anticipeert als diegene die met prijsschokken langzaam zijn kapitaal, slagkracht, verliest. Zie vervolg

  • joannes

    Dus aan de slag met die verkoopgegevens! Maar wie? De individuele varkenshouder heeft te weinig invloed, kapitaal, contacten en kennis voor deze nieuwe technologie. Het zullen of verwerkers zijn of de coöperatie of de vakbond die dit moeten gaan optuigen. Het meest voor de handliggende is VION in mijn optiek qua markt positie en coöperatie en ZLTO relatie. Maar daar lijken ze niet over deze strategie na te denken! Een Particuliere verwerker is volgens mij te veel op zijn eigen handel gefocused. Het LTO lijkt me te ver en te breed van de varenshouderij af te staan. Dan blijft het NVV over, niet als de meest voor de handliggende, qua markt positie, maar als diegene die de varkenshouders het best vooruit kan helpen omdat ze weet wat er wel en niet kan bij de varkenshouders. Zij kunnen uit en met ervaring de eerste netwerken aanleggen voor informatie verwerving en distributie zodat de leden er hun voordeel mee kunnen doen met het op tijd produceren in de juiste kwaliteit, voor een goede prijs, voor een tevreden klant voor continuiteit in het bedrijf, in de bedrijfstak en in de keten.

  • joannes

    @varkenshouder1, met je wens voor een krachtige woordvoerder, liefst geen veehouder, geef je wéér het initiatief uit handen. Met iemand die alléén maar de huidige stand van zaken kan verwoorden en via contacten kan lobbyen in Den Haag bewandel je volgens mij een versleten pad. De man (of vrouw) moet niet alléén een persoonlijkheid zijn met contacten, maar een visie voor de sector kunnen ontwikkelen met en voor de boeren, die aansluit, verkoopbaar én winstgevend is. De engelsen noemen dat ¨Bottom Up¨ in plaats van ¨Top Down¨! Wanneer het ene informatie technologie bedrijf na de andere de wereld verovert met onbekende starters onder de 30 , die dankzij hun vinding en vernuft bestaande conventies en marktstructuren breken, moet je niet verwachten in deze snel veranderende wereld met informatie, je de problemen met een goede vertegenwoordiging en lobby en verder niets, opgelost worden, voor de sector. Erger, je verliest weer een jaar omdat je niet herkent wat er wel nodig is en je concurrenten op de wereldmarkt de gelegenheid geeft je marktpositie uit te hollen. De van Driegroup is niet gebouwd dankzij vertegenwoordiging maar met een Marktvisie!

  • alco1

    Sorry Johannes, maar ik kan weinig met jouw betoog.
    Probeer eens kort te omschrijven wat volgens jouw de opeenvolgende stappen moeten zijn. Net als in je A en B melk betoog zie ik dat je door je enthousiasme aannames doet, die het realisme uit het oog verliezen.

  • joannes

    Prima, @alco1 wat zie jij als de realiteit nu? Wat is hun Nº 1 prioriteit vandaag? De antwoorden zijn op vraag 1 en 2: geen invloed op de opbrengst prijs die steeds wordt bepaalt door verwerkers die weer getreineerd worden door de alsmaar kleiner wordende groep retailers die daarmee steeds meer invloed op het product en de productprijs krijgen. De kostenkant bij de varkenshouders, voer, huisvesting en arbeid zijn onder controle en voordurend in ontwikkeling wat blijkt uit de efficiëntie in vergelijking met de rest in de wereldmarkt. (Worpgrootte, voederconversie, dieren per FTE) Nu om je sitiatie/marktpositie te verbeteren moet je je pijn punten verminderen: De Marge moet verbeteren en de producten moeten met applaus ipv critiek door het publiek ontvangen worden. Omdat te bereiken heb je informatie nodig; Verkoop informatie! Zoals: Wat, wanneer, waar, in welke vorm, gewenst is, tegen welke prijs! Niet, zoals nu, een dagprijs aan het eind van het proces; maar een prijs waar je naartoe werkt met specifieke input voor een product wat aan die criteria, als gevonden met die informatie verwerving, voldoet. Dus juiste volume, op het juiste moment, in de juiste vorm, enz,enz,

  • alco1

    De realiteit van nu is dat ik zie dat veel veehouders in het verleden en nu nog, investeringen doen waarbij ik denk. Dat komt niet goed.
    Marge is het bepalende cijfer voor het voortbestaan van veel bedrijven en als de juiste volume, het juiste moment en de juiste vorm gereguleerd kan worden dan heeft het vruchtbare bodem. Echter afspraken maken over wereld handel, vooral ook nog omdat wij van de export afhankelijk zijn, is en het spijt me om te zeggen, onbegonnen werk.
    Het enigste wat wij nog kunnen doen is dat de consument een eerlijke voorlichting krijgt en ook de mest wet die ons in de concurrentie slag als een molensteen om de nek hangt, heeft de mogelijkheid om verruimt te worden.

  • joannes

    @alco1, je hebt een probleem! Je denkt vanuit je positie als varkenshouder, als een varkenshouder wiens beroep is: varkens houden! Klanten zijn geen varkens, die houdt je niet, die moet je winnen met kennis en vaardigheden, ze jouw handel te laten kopen tegen jouw prijs ipv dat ze naar je concurrent gaan. Nu die kennis en vaardigheid missen de varkenshouders omdat ze dat werk aan de verwerkers en de coöperaties hebben gedelegeerd. Maar die begrijpen het ook niet omdat ze zijn afgeleid onder de tijdsdruk (altijd vers) met snelle (internationale) winsten in een wereld markt die in de afgelopen 15 jaar gecentraliseerd en geinformatiseerd is. Zie het falen van Vion! Maar die verwerkers worden nu wel helemaal gestuurd door retailers voor de hoofdmoot van het varken en door de internationale markt voor de restanten die via de vriezer op afstand verkocht moeten worden; in km en/of in tijd. Wat ze vergeten zijn is informatie doorsluisen en vertalen voor de varkenshouders om die een redelijke marge te laten realiseren. Het klinkt tegenstrijdig maar ook zij hebben geen belang bij een productiebranch die van dagprijzen afhankelijk is, omdat dat die kwaliteits slag naar meer op klanten behoefte te gaan werken hinderd. Zie vervolg

  • joannes

    Nu, wanneer je uitgaat van met verbeterde informatie varkens voor consumenten produceren, -niet voor de dagprijs die je niet kent wanneer je start- , dan moet je die benodigde informatie gaan verzamelen. Die retailers hebben hun klanten ook niet van de ene op de andere dag gewonnen, en zijn ergens begonnen waarmee ze, in de jaren, naar een dominant model gegroeid zijn. De varkensboeren zullen dus moeten beginnen met informatie verzamelen, deze vertalen in aantal benodigde varkens op welk moment, in welke kwaliteit en tegen welke prijs. In het begin zal het wat stroef gaan maar wanneer varkenshouder zich realiseren dat de varkens die afgeleverd worden binnen de critera voldoende marge brengen en buiten de critera verlies opleveren leert de methodiek vanzelf. Vanzelf in de zin dat zelfs schaal uitbreiding geen zin heeft zonder voldoende opbrengst bij varkens afgeleverd onder de kostprijs. Natuurlijk, zul je roepen, niet iedereen heeft dezelfde kostprijs! Ja, dat klopt, en daar zit ook een probleem van de varkensbranch wat niet opgelost kan worden met informatie; dat moet door de betrokken boer worden opgelost door hetzij investeren, hetzij de specificatie specialiseren voor een hogere opbrengstprijs, hetzij stoppen omdat hij er uitwordt geconcurreerd.

  • joannes

    @alco1:Dat veehouders nu nog investeringen doen komt omdat iedereen nog gelooft in kostprijsverlaging geeft garantie op continuïteit. Maar dat heeft grenzen zoals regelmatig bewezen wordt, met de prijsdips, of kostenverhogingen op. Per saldo groeit het aantal varkens niet in NL en krimpt zelfs in de EU. Een markt voordeel voor bestaande productie NL varkens ivm de gemiddelde lage kostprijs! Het verhaal van wereld handel moet versimpelt worden in welke klanten heb je gegarandeerd, nationaal of internationaal, Wanneer je op specificatie produceert mag je er vanuitgaan dat je de klanten kent en hun consumptie. En omdat we al tegen, gemiddeld, de laagste kostprijs in de EU produceren, zie ik dat niet als een grote bedreiging voor concurrentie met bv andere EU landen. De informatie naar de consument wordt automatisch beter wanneer we meer van haar koopgedrag leren en er een informatie stroom visa versa ontwikkelt. Mest is een omgevings en overheid beperking die je moeilijk kan pareren, omdat ze hogere eisen aan haar omgeving gaat stellen. Maar ook met informatie uitwisseling met overheid en potentiële klanten en verwerkers kunnen die over de hoofden van de handelaren/transporteurs naar een kosten en lasten verbetering leiden. Bij mest is de positie van productie en de positie van gebruik of verwerking belangrijk om het variabele deel, de transportkosten tot een minimum te beperken. Vergeet niet dat handel vaak bestaat bij gebrek aan informatie als volume, tijd en allocatie.

  • alco1

    Johannes, ik hou er over op en hoop dat jouw denkwijze een vruchtbare bodem zal vinden, echter moet ik zeggen dat ik er weinig fedusie in heb.
    Trouwens, ik ben helemaal geen varkensboer maar iemand erg meeleeft met collega's in de andere sectoren.

Laad alle reacties (22)

Of registreer je om te kunnen reageren.