Varkenshouderij

Foto & video 2703 x bekeken 2 reacties

Beknibbelen op de productie van maisethanol

Met zuinige Amerikanen aan de pomp en torenhoge maisprijzen als gevolg van droogte verkeert de ethanolindustrie in de VS in nood. Sommige bedrijven schroeven de productie terug of sluiten de deuren helemaal. Ethanolproducent Illinois River Energy probeert de productiekosten te drukken door minder enzymen te gebruiken en wet cake in plaats van DDGS als varkensvoer te verkopen.

Foto

  • Neal Jakel (44) is directeur van Illinois River Energy. Het bedrijf in Rochelle, Illinois, werd in 2006 opgericht – gloriedagen voor de door duurzame quota en subsidie gedreven sector. Maar nu wordt er geen winst meer gemaakt door de fabriek die jaarlijks 455 miljoen liter ethanol produceert. "De marges op ethanol en bijproducten zijn acht eurocent per liter en dat is nauwelijks genoeg om break-even te draaien," zegt hij.

    Neal Jakel (44) is directeur van Illinois River Energy. Het bedrijf in Rochelle, Illinois, werd in 2006 opgericht – gloriedagen voor de door duurzame quota en subsidie gedreven sector. Maar nu wordt er geen winst meer gemaakt door de fabriek die jaarlijks 455 miljoen liter ethanol produceert. "De marges op ethanol en bijproducten zijn acht eurocent per liter en dat is nauwelijks genoeg om break-even te draaien," zegt hij.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Elke dag tussen zes uur ’s ochtends en drie uur ’s middags, rijden ruim tweehonderd vrachtwagens afgeladen met mais het fabrieksterrein op om mais te lossen. Illinois River Energy koopt jaarlijks 1,1 miljoen ton op en is daarmee een stabiele afnemer voor lokale boeren, die met maisprijzen van rond de 228 euro per ton goed verdienen aan de fabriek.

    Elke dag tussen zes uur ’s ochtends en drie uur ’s middags, rijden ruim tweehonderd vrachtwagens afgeladen met mais het fabrieksterrein op om mais te lossen. Illinois River Energy koopt jaarlijks 1,1 miljoen ton op en is daarmee een stabiele afnemer voor lokale boeren, die met maisprijzen van rond de 228 euro per ton goed verdienen aan de fabriek.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Het lossen van mais is een karwei van tien minuten. Er zijn geen wachtrijen. De vrachtwagen gaat eerst de weegschaal op en rijdt vervolgens door naar de corn pit, waar gemiddeld per lading ruim 25,4 ton mais met een vochtigheid van rond de 16 procent wordt gelost en de graansilo in gaat.

    Het lossen van mais is een karwei van tien minuten. Er zijn geen wachtrijen. De vrachtwagen gaat eerst de weegschaal op en rijdt vervolgens door naar de corn pit, waar gemiddeld per lading ruim 25,4 ton mais met een vochtigheid van rond de 16 procent wordt gelost en de graansilo in gaat.

    Foto: Luc van Kemenade
  • De ethanolfabriek draait 24 uur per dag en zeven dagen per week, dus de graanopslag – twee betonnen en twee metalen silo’s met een totale opslagcapaciteit van 33.022 ton – moet altijd goed gevuld zijn. Illinois River Energy heeft altijd een aantal dagen extra op voorraad zodat ook in het weekend, als er niets wordt aangeleverd, kan worden geproduceerd.

    De ethanolfabriek draait 24 uur per dag en zeven dagen per week, dus de graanopslag – twee betonnen en twee metalen silo’s met een totale opslagcapaciteit van 33.022 ton – moet altijd goed gevuld zijn. Illinois River Energy heeft altijd een aantal dagen extra op voorraad zodat ook in het weekend, als er niets wordt aangeleverd, kan worden geproduceerd.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Vanuit de opslag gaat de mais naar de hamermolen waar het wordt vermalen tot een bloemachtig maismeel.

    Vanuit de opslag gaat de mais naar de hamermolen waar het wordt vermalen tot een bloemachtig maismeel.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Productiemanager Adam Kenney houdt het maalproces via de computer in de gaten. Het scherm laat precies zien hoeveel er in opslag is en hoeveel er wordt gemalen. “Zo houden we de toevoer constant en dat is cruciaal voor goede gisting verderop in het proces,” zegt hij.

    Productiemanager Adam Kenney houdt het maalproces via de computer in de gaten. Het scherm laat precies zien hoeveel er in opslag is en hoeveel er wordt gemalen. “Zo houden we de toevoer constant en dat is cruciaal voor goede gisting verderop in het proces,” zegt hij.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Het meel gaat naar drie slurry tanks, waar het wordt vermengd met water en enzymen. Dat gaat druppel voor druppel om te voorkomen dat het geheel gaat klonteren, zegt Kenney. Hier begint het kookproces waarin zetmeel met enzymen wordt omgezet in fermenteerbare glucose. De temperatuur loopt op tot 70 graden.

    Het meel gaat naar drie slurry tanks, waar het wordt vermengd met water en enzymen. Dat gaat druppel voor druppel om te voorkomen dat het geheel gaat klonteren, zegt Kenney. Hier begint het kookproces waarin zetmeel met enzymen wordt omgezet in fermenteerbare glucose. De temperatuur loopt op tot 70 graden.

    Foto: Luc van Kemenade
  • De slurry gaat naar zogeheten liq tanks. Illinois River Energy heeft er drie, die voortdurend om beurten worden gevuld. Het mengsel blijft drie uur staan om zetmeel in fermenteerbare suikers om te zetten. Dat kan sneller als er meer enzymen worden bijgemengd. Maar om productiekosten te drukken, gebruikt Illinois River Energy zo min mogelijk dure enzymen, wat het proces vertraagt, aldus Kenney.

    De slurry gaat naar zogeheten liq tanks. Illinois River Energy heeft er drie, die voortdurend om beurten worden gevuld. Het mengsel blijft drie uur staan om zetmeel in fermenteerbare suikers om te zetten. Dat kan sneller als er meer enzymen worden bijgemengd. Maar om productiekosten te drukken, gebruikt Illinois River Energy zo min mogelijk dure enzymen, wat het proces vertraagt, aldus Kenney.

    Foto: Luc van Kemenade
  • In de volgende stap op weg naar ethanol wordt de brij naar een fermentatietank gepompt. Illinois River Energy heeft acht tanks met elk een inhoud van ruim 2,7 miljoen liter. Gist, meer enzymen en ureum worden toegevoegd. Het duurt zeven uur en vijftig minuten om een tank te vullen. Op een temperatuur van 34 graden worden de suikers in vijftig uur omgezet tot bier met ongeveer 13 procent ethanol.

    In de volgende stap op weg naar ethanol wordt de brij naar een fermentatietank gepompt. Illinois River Energy heeft acht tanks met elk een inhoud van ruim 2,7 miljoen liter. Gist, meer enzymen en ureum worden toegevoegd. Het duurt zeven uur en vijftig minuten om een tank te vullen. Op een temperatuur van 34 graden worden de suikers in vijftig uur omgezet tot bier met ongeveer 13 procent ethanol.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Als de suikers zijn gefermenteerd, wordt het in twee fases gedistilleerd tot 45 procent alcohol en vervolgens tot pure alcohol, de uiteindelijke bio-ethanol. Illinois River Energy wil dit proces en de techniek geheimhouden voor de concurrentie en staat daarom niet toe dat er foto's worden gemaakt. De witte stoom die het fabrieksterrein in mist hult is afkomstig van een enorme boiler op aardgas, die op 815 graden restmateriaal vernietigd.

    Als de suikers zijn gefermenteerd, wordt het in twee fases gedistilleerd tot 45 procent alcohol en vervolgens tot pure alcohol, de uiteindelijke bio-ethanol. Illinois River Energy wil dit proces en de techniek geheimhouden voor de concurrentie en staat daarom niet toe dat er foto's worden gemaakt. De witte stoom die het fabrieksterrein in mist hult is afkomstig van een enorme boiler op aardgas, die op 815 graden restmateriaal vernietigd.

    Foto: Luc van Kemenade
  • Na de distillatie blijft wet cake over - een goudbruine natte draf met een vochtigheid van 50 procent, die in een centrifuge wordt drooggemaakt. Het resultaat is dried distillers grain with solubles (DDGS) met een vochtigheid van 10 procent dat als veevoer wordt gebruikt. Maar omdat dit een energieverslindend proces is, verkoopt Illinois River Energy nu vooral natte draf als voer aan lokale varkensbedrijven. De wet cake heeft een houdbaarheid van een maand.

    Na de distillatie blijft wet cake over - een goudbruine natte draf met een vochtigheid van 50 procent, die in een centrifuge wordt drooggemaakt. Het resultaat is dried distillers grain with solubles (DDGS) met een vochtigheid van 10 procent dat als veevoer wordt gebruikt. Maar omdat dit een energieverslindend proces is, verkoopt Illinois River Energy nu vooral natte draf als voer aan lokale varkensbedrijven. De wet cake heeft een houdbaarheid van een maand.

    Foto: Luc van Kemenade
  • De ethanol wordt opgeslagen in wat Kenney de ‘ethanolakker’ noemt: elf ronde opslagtorens aan de rand van het fabrieksterrein. De ethanolsector in Amerika kampt met een overschot van miljoenen vaten ethanol, na maandenlange overproductie in 2011 en 2012. Om het eigen overschot terug te brengen, opereerde Illinois River Energy vijftien maanden met negatieve marges. Nu heeft het bedrijf maximaal vier dagen aan ethanol op voorraad.

    De ethanol wordt opgeslagen in wat Kenney de ‘ethanolakker’ noemt: elf ronde opslagtorens aan de rand van het fabrieksterrein. De ethanolsector in Amerika kampt met een overschot van miljoenen vaten ethanol, na maandenlange overproductie in 2011 en 2012. Om het eigen overschot terug te brengen, opereerde Illinois River Energy vijftien maanden met negatieve marges. Nu heeft het bedrijf maximaal vier dagen aan ethanol op voorraad.

    Foto: Luc van Kemenade

Luc van Kemenade

Laatste reacties

  • denker123

    Ethanol te veel en mais te weinig,en daarnaast veel fossiele energie nodig om van mais ethanol en een beetje veevoer te maken.Het lijkt meer op bezigheidstherapie.De Amerikanen kunnen naast de verplichte E10 ook de vrijwillige E85 [85%ethanol]tanken,dit leek de toekomst 5jaar geleden,maar geen mens die dit nog tankt omdat er met ethanol 1/3 minder miles gereden worden dan met benzine de prijs is nagenoeg het zelfde dus veel te duur.

  • Peerke1

    Wees nou eens eerlijk en elke akkerbouwer droomt er van dat zijn producten topprijzen opbrengen.

Of registreer je om te kunnen reageren.