Varkenshouderij

Foto & video 459 x bekeken

Varkens produceren in Argentinië

Argentinië, het land van Maxima en pampa’s, maar ook een wereldspeler in de dop als het gaat om varkens.

Foto

  • De totale Argentijnse varkensstapel bestaat uit meer dan 3.000.000 dieren. Dit is in omvang circa een kwart van de totale Nederlandse varkensstapel, in een land dat 67 maal zo groot is als Nederland. Samen met de Facultad de Agronomía Universidad de Buenos Aires (FAUBA) heeft LEI Wageningen UR de sector in beeld gebracht.
    LEI-bedrijfseconoom Peter van Horne en zijn collega Mariët de Winter waren eind 2009 ter plaatse om te kijken onder welke omstandigheden varkens en legpluimvee worden gehouden. Opvallend is dat de Argentijnse varkenssector er een is van tegenstellingen. Enerzijds heel veel ‘kleintjes’ (80 procent) en anderzijds enkele grote: minder dan 5 procent van de zeugenhouders heeft meer dan 100 zeugen.
    Uit een studie van LEI Wageningen UR blijkt dat de productiekosten in de varkenshouderij in Europa het hoogst zijn en in de VS en Brazilië duidelijk lager. Daarnaast maakt een kostprijscalculatie van LEI Wageningen UR duidelijk dat productiekosten op grootschalige varkensbedrijven in Argentinië tot 10 procent lager kunnen liggen dan in buurland Brazilië, vooral door lagere voerkosten. Met de lagere kosten voor arbeid, huisvesting, overvloedige ruimte en lage milieu- en urbane druk is dit een sterke uitgangspositie voor de wereldmarkt.




    Foto's: Mariët de Winter en Peter van Horne, tekst: Mariët de Winter

  • Van Horne en De Winter bezochten in Argentinië onder meer een van de grotere en moderne varkensbedrijven van het land, 300 kilometer ten noorden van Buenos Aires. Waar dit bedrijf vijf jaar geleden nog 500 zeugen hield, zijn dat er inmiddels 1.000. Het bedrijf groeit nog steeds.
    Wekelijks vinden er 50 worpen plaats. Die worden gepland op dinsdagen, woensdagen en vrijdagen. Op dit bedrijf worden technische resultaten gerealiseerd die vergelijkbaar zijn met de zeugenhouderij in Nederland. Tussen 7-10 dagen na geboorte worden de biggen zonder verdoving gecastreerd. Ook worden tanden geknipt, staarten gecoupeerd en ijzer toegediend.

  • Op 21 dagen na geboorte worden de biggen gespeend en op gewicht in groepen ingedeeld. In de week na het spenen is een groei van 180 gram per dag het streven. Biggen worden overigens niet geblikt, maar krijgen een ander ‘merkteken’: een of meerdere knipjes in het oor. Ieder bedrijf heeft een andere combinatie, zodat de biggen herkenbaar blijven.

  • Met een eenvoudige trekker en wagen worden de dieren 70 dagen na spenen (circa 25-30 kilo) voor de tweede en laatste keer binnen het bedrijf verplaatst. Enkele van de 17 medewerkers op het bedrijf bieden hierbij een helpende hand.

  • Vleesvarkens worden gehouden in grote groepen, die uitzicht hebben op het Argentijnse land. De dieren hebben, afhankelijk van de stal, 0,7 of 0,8 m2 tot hun beschikking (de Europese minimumnorm is 0,65 m2 per dier). De varkens op de foto’s worden uiteindelijk afgeleverd aan een van de vier slachterijen waarmee het bedrijf een relatie onderhoudt. Dit is overigens niet contractueel vastgelegd. De grootste slachterij in Argentinië slachtte in 2008 maandelijks ruim 690.000 dieren, de nummer 2 ruim 344.000.

  • In tegenstelling tot Nederland, waar stallen soms verwarmd moeten worden, moeten met het Argentijnse klimaat stallen soms gekoeld worden. Op de foto is een wandkoeling met water te zien. Dit systeem, in combinatie met ventilatie, zorgt voor de benodigde koeling. Dit speelt vooral in de periode van november tot en met maart, en in de provincies waar de varkenssector geconcentreerd is: Buenos Aires, Córdoba en Entre Rios.

  • Voor de opfok van zeugen wordt sperma aangekocht (voor ki), terwijl voor het afmesten van varkens eigen beren worden ingezet. Op het bezochte bedrijf wordt een traject naar een hoger aflevergewicht ingezet (105-120 kilo). Ook de eindberen worden hierop aangepast: Piétrain eruit en Duroc erin.

  • Nederland schakelt over op groepshuisvesting. In Argentinië worden guste en dragende zeugen nog in boxen gehouden. Groepshuisvesting op korte termijn wordt hier niet verwacht. Dat zal nog minimaal 15 jaar duren. Zeugen die overigens na de tweede keer dekken niet drachtig zijn, worden uitgeselecteerd en afgemest.

  • Vanaf geboorte tot aan levering krijgen de varkens acht verschillende voermengsels verstrekt. Het voer wordt nog aangekocht, maar dat duurt niet lang meer. Naast de stallen is een voerfabriek in aanbouw. Tevens is een mestbewerkingsinstallatie op het bedrijf aanwezig, waarbij dunne mest wordt gescheiden in een dikkere en dunnere fractie.

  • Argentijnen zijn echte rundvleesliefhebbers. De consumptie van varkensvlees beperkt zich tot circa 8 kilo per persoon per jaar. In Nederland consumeren we jaarlijks zo’n 40 kg varkensvlees. Een ander verschil is de manier van eten: 85 procent van de Argentijnse varkenvleesproductie is bestemd voor de zogeheten koud-vleessector. Koud vlees, zoals worst, is een hoofdcomponent binnen het eetpatroon van Argentijnen.

Of registreer je om te kunnen reageren.