Varkenshouderij

Foto & video 1399 x bekeken 1 reactie

Mestdrogen in nieuwe stal

Acht jaar lang heeft Bart Docters van Leeuwen geëxperimenteerd met het drogen van mest. Nu heeft hij een kant-en-klaar systeem dat hij in zijn eigen stal voor 2.000 vleesvarkens gaat inpassen.

Foto

  • Bart en Dorien Docters van Leeuwen hebben een bedrijf met 270 vermeerderingszeugen in Heythuysen (L.). Nu zijn ze in eigen beheer een vleesvarkensstal voor 2.000 plaatsen aan het bouwen. Bijzonder is het eigen ontwikkelde mestdroogsysteem. Zonnewarmte of, bij donker weer, de ventilatielucht van de varkens wordt gebruikt om de mest te drogen.
    Foto's: Hans Prinsen, tekst: Marc Dijkerman

  • Het centrale luchtkanaal wordt gebruikt om de mest te drogen. Over een lengte van 75 meter en 4 meter breedte komt een stellage te staan. De mest ligt hierop op roosters met een spleetbreedte van 1 centimeter. De filosofie achter de mestdrooginstallatie is dat de varkenshouders op deze manier zo min mogelijk elektrische energie hoeven te gebruiken.

  • Het bewegende deel van de drooginstallatie is deze pers/losser. Voordat de mest wordt gedroogd, scheidt een mestscheider in gier en mest van 15 procent drogestof. Gruis dat van het eindproduct komt wordt aan de mest toegevoegd om een product te krijgen met 25 procent drogestof. Een pomp brengt deze mest in een bunkertje boven de pers.

  • Verdringers, gemonteerd aan een draaiende as, drukken de mest door de matrijs. Daardoor ontstaan korrels. Deze komen boven op een 25 centimeter hoog bed terecht. Door een egaal product te creëren, droogt de mest gelijkmatig van onderuit.

  • Hier zijn de matrijzen goed te zien. De korrels worden geperst met een diameter van 8 millimeter. Na drogen blijft een korreltje van ongeveer 6 millimeter over.

  • Alle benodigde onderdelen zijn gestandaardiseerd. Vervanging bij slijtage is zo relatief eenvoudig.

  • Aan de onderkant van de pers/losser zijn schrapers gemonteerd. Deze brengen het bed met korrels in beweging. Daardoor vallen de gedroogde korrels van 6 millimeter eenvoudig door de roosters. Met een vijzel worden ze vervolgens afgevoerd naar een opslag.

  • Aan de nieuwe stal wordt nog volop gewerkt. In grote lijnen is hij klaar, maar op veel punten moet er nog worden afgewerkt. Hier is de luchtinlaat goed te zien. De lucht komt onder de bolle vloer terecht. Verwarmingsbuizen die onder de bolle vloer in het luchtkanaal hangen verwarmen de lucht in koude periodes.

  • Afwijkend van andere vleesvarkensstallen is de hokafscheiding van trespa. Dat is makkelijk schoon te krijgen en belangrijker nog: het is met een dikte van 8 millimeter een stuk dunner dan de kunststof hokafscheiding van zo’n 5 centimeter. Dat scheelt volgens Docters van Leeuwen op de hele stal een paar 100 varkens. De lengtes van de trespa-elementen? komen niet overeen met de lengte van de hokken. Daarom zit er een lasstuk in elk hok.

  • Het onderste gedeelte is van trespa, het bovenste is melamine spaanplaat. De geperste platen zijn gecoat. Alleen de uiteinden moeten worden afgekit om ze tegen water te beschermen.

  • Ook de spanten wijken af van de standaard exemplaren. Het zijn vakwerkspanten van staal. De ondernemer heeft ze zelf ontworpen en gelast. Dat scheelt flink in de kosten.

  • Het voersysteem werkt met voorraadbakken boven elke afdeling. Een rondleiding vult de bakken met voer. De tijd die het voersysteem erover doet om de bunkers vol te krijgen, is niet zo belangrijk.

  • In de afdeling is de onderkant van de bunker te zien. Een vijzel transporteert het voer naar de droogvoerbakken van de varkens. Per afdeling zijn er 16 bakken. Door voor een vijzel per afdeling te kiezen, verkort de voertijd flink ten opzichte van een voerketting die door de hele stal loopt. Controle van de voerbakken is zo veel makkelijker.

  • De afdelingen hebben twee grote ramen over de breedte in de zijgevel. Ook als de lampen uit zijn, hebben de varkens overdag voldoende licht.

  • De bakken zijn vierkant. De varkens in verschillende hokken hebben geen neuscontact. Daarom kiest de varkenshouder ook voor dichte hokafscheiding. De investering per varken (op basis van 0,8 vierkante meter per varken) bedraagt €350 per plaats. Hierin is de investering van het mestdroogsysteem niet meegenomen.

  • Hier is een bolle vloer te zien die nog afgestort moet worden. Met een machine is wat droger beton gebruikt om de bolling voor te storten. Hierop zijn de isolatie en de verwarmingsbuizen gemonteerd. Zo is de warmteafgifte over de hele bolle vloer gelijk. Het hokoppervlak bestaat uit 60 procent dichte vloer. Om de vloer droog en schoon te houden koos Docters van Leeuwen voor een flinke bolling.

  • Om verschillende diergroepen niet met elkaar in contact te laten komen, zijn de hokken van de ziekenboeg helemaal dicht. Alleen de fronten zijn open. De ondernemer gebruikte het systeem al bij zijn opfokzeugen en merkt dat hij minder met de spuit rondloopt. Familie Docters van Leeuwen houdt 29, 30 en 31 mei open dagen.

Marc Dijkerman

Eén reactie

  • no-profile-image

    bert

    ik kom zeker kijken, het ziet er goed uit.
    een vraag; mest scheiden van dunne naar twee soorten; dunne en dikke mest. is geen probleem, maar de dunne; Dat is een probleem.
    Waar blijft de dunne gescheide mest. kan die met 250 m3 per ha uitgereden worden???

Of registreer je om te kunnen reageren.