Redactieblog

3764 x bekeken 1 reactie

'Slinks ingrijpende overheid bij fosfaatrechten'

Via het wetsvoorstel fosfaatrechten kan per AMvB ook worden ingegrepen in de varkens- en pluimveehouderij. Dat is verre van chic, vindt columnist Joost de Rooij. 'Zo zijn we terug in de tijd van de Wet herstructurering varkenshouderij van Van Aartsen'.

De fosfaatrechten komen eraan! Op 8 september 2016 heeft de regering het desbetreffende wetsvoorstel met het bijbehorende advies van de Raad van State aan de Tweede Kamer aangeboden. Eindelijk weet de melkveesector, zij het ook niet meer dan op hoofdlijnen, waar hij aan toe is.

'Wetsvoorstel raakt ook varkens- en pluimveehouderij'

Het wetsvoorstel voorziet echter niet enkel in een ingreep in de melkveesector, maar ook – op welhaast slinkse wijze – in de varkens- en pluimveehouderij. Het voorgestelde artikel 33ab luidt: "Indien noodzakelijk voor de naleving van een verplichting op grond van een voor Nederland verbindend verdrag of besluit van een volkenrechtelijke organisatie kan bij algemene maatregel van bestuur een percentage worden vastgesteld waarmee het varkensrecht, pluimveerecht of fosfaatrecht op een in die maatregel vastgesteld tijdstip wordt verminderd."

Generieke korting op productierechten

Het gaat hier om een generieke korting op de productierechten. De Memorie van Toelichting merkt in dit verband op: "Met de thans te introduceren voorziening om ook in de varkens- respectievelijk pluimveehouderij een generieke korting toe te passen, wordt zeker gesteld dat de regering over een adequaat instrumentarium beschikt om te sturen op de mestproductie in de drie veehouderijsectoren.”

Er wordt nu dus een wettelijke grondslag ingevoerd voor een generieke korting voor niet enkel de melkee-, maar ook de varkens- en pluimveesectoren, nota bene bij Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB).

'Zo zijn we weer terug in de tijd van Jozias van Aartsen'

Het brengt ons weer terug in de tijd van Jozias van Aartsen, de architect van de Wet herstructurering varkenshouderij, de jaren 1997-1998, toen er nog wielen onder dienstauto’s werden weggehaald. Ik vond Van Aartsen altijd een (te) ‘chique meneer’. Gelooft u mij, ik ben bepaald geen fan van deze parmantige bestuurder, die het zonder zijn studie af te maken tot landelijk politicus en zelfs tot Officier en Ridder in de Orde van Oranje Nassau heeft geschopt (hetgeen meer over ons politiek bestel en die Orde zegt dan over Van Aartsen). Echter, van Van Aartsen kun je zeggen wat je wilt, de generieke korting en de Wet herstructurering varkenshouderij waren wel in de wet zélf en dus via de Eerste en Tweede Kamer tot stand gekomen en niet, ook niet in het toenmalige wetsvoorstel, bij AMvB.

'Constructie die voorligt, met vaststelling bij AMvB, passeert parlement'

Hoe zelfingenomen Van Aartsen ook was (en is), hij had niet de arrogantie of juist wél het staatsrechtelijk besef om een dergelijke korting door de volksvertegenwoordiging vast te laten stellen. De constructie die nu in het wetsvoorstel voorligt, strekt tot vaststelling bij AMvB (algemene maatregel van bestuur), waarmee het parlement dus wordt gepasseerd.

Uiteraard is daar in juridisch opzicht het nodige op af te dingen: met name met betrekking tot de eis van noodzaak kunnen we nogal wat bomen opzetten. Ook over het EVRM en het recht op eigendom is het laatste woord nog niet gezegd, hetgeen de Raad van State in zijn advies duidelijk te kennen heeft gegeven. Ik mag echter hopen dat het niet zover komt en dat de volksvertegenwoordiging hier op voorhand een streep door zet. Het is goedkoop en te gemakkelijk – en staatsrechtelijk en rechtsstatelijk bezien fout – dergelijke elementaire kwesties vooruit te schuiven naar het bordje van de rechter. Het is voor wetgeving niet chic genoeg. En dat is nog erger.

Het is goedkoop en te gemakkelijk – en staatsrechtelijk en rechtsstatelijk bezien fout – dergelijke elementaire kwesties vooruit te schuiven naar het bordje van de rechter. Het is voor wetgeving niet chic genoeg. En dat is nog erger.

Eén reactie

  • farmerbn

    Het is zot dat onze regering de mogelijkheid geeft aan een volkenrechtelijke organisatie of een (buitenlands) verdrag om de veestapel te kunnen verkleinen. NL moet dat voor zichzelf houden. Het is wel gemakkelijk als je zelf de veestapel wilt verkleinen en je kunt dan iemand anders daar de schuld van geven. Dat zal hiermee dan ook de bedoeling zijn.

Of registreer je om te kunnen reageren.