Redactieblog

1695 x bekeken 1 reactie

Herkomstlabels verstoren varkenshandel

Regionaliteit staat de handel van varkens en varkensvlees in de weg. Vooralsnog lijkt het aantal landelijke en regionale merken te groeien.

Vermelding van de herkomst wordt meer en meer gemeengoed met vlees. Vorige week kocht ik een pakje Schwarzwälder Schinken. Op de verpakking staat met grote letters Aufzucht, Mast en Verarbeitung in Baden-Württemberg. De varkens zijn daar dus geboren en uiteindelijk ook geslacht en het vlees is er verpakt. De Fransen hebben labels. De Belgen promoten hun Piétrain-varkens en over Engeland maar te zwijgen.

Bedreiging vrije handel

Voor een vrije vleeshandel is dit een bedreiging. Dat geldt ook voor de biggenhandel. Er zijn in Duitsland slachterijen die geen varkens verwerken die in Nederland zijn geboren. Bedrijven die internationaal handel doen maken zich zorgen over die ontwikkeling. Deze zorg leeft bijvoorbeeld bij Tönnies Fleisch. Om regionaal de varkenshouderij een impuls te geven is het echter denkbaar dat meer van dit soort initiatieven van de grond komen.

Holland Varken

Producentenorganisatie POV timmert aan de weg met het Holland Varken. Een mooi initiatief om het Nederlandse varkensvlees internationaal beter aan de man te brengen. Het is echter niet reëel om héél grote verwachtingen te hebben van het Holland Varken. Het meeste Nederlandse varkensvlees gaat naar landen in Europa. Daar trekt de sector een muur op ter bescherming van hun eigen product, zo blijkt.

Dierenwelzijn voor Azië minder belangrijk

Verder weg, op afzetmarkten in Azië bijvoorbeeld, heeft men minder met etikettering en bijbehorende verkoopargumenten als dierenwelzijn. Zuid-Korea bijvoorbeeld wil goed bevleesde buiken die lekker vet zijn. Deze gaan diepgevroren naar Azië en worden daar verwerkt in specifieke gerechten. De Koreanen kopen circa 8 kilo van een varkensbuik. Het maakt hen niet uit Nederlandse zeugen in groepshuisvesting zitten of niet. De snit, vetpercentage en structuur van het vlees vinden zij belangrijk. Enigszins gelijk werkt ook de export naar andere landen buiten de EU.

Kwaliteit is doorslaggevend

Voor Azië gelden heel andere maatstaven dan in Europa. Aziaten willen in elk geval geen berenvlees. Het vlees moet goed zijn en daarna zal de prijs een belangrijk punt vormen. Duitsland levert daar vlees, net als Canada, de Verenigde Staten, Denemarken, Spanje, en Chili. Keus genoeg dus. De kans dat men om welke reden dan ook alleen Nederlands vlees wil, is gering.

Sterk merk, marktconforme prijs en kwaliteit

Nederland is exportgericht. Jaarlijks gaan miljoenen levende varkens de grens over en heel veel vlees. Een sterk merk, een marktconforme prijs en vooral de kwaliteit wordt steeds belangrijker voor Nederland om de buitenlandse afzet vast te houden en te verbeteren.

Eén reactie

  • Farmer4life2

    In 1 verhaal vertellen wat RFC doet met de daarbij horende afwegingen.

    Terechte vraag. Wat maakt ons vlees/zuivel zoveel specialer dan ander vlees/zuivel?

    Hoe hoger de welvaart hoe meer men zich druk maakt om dierwelzijn.

Of registreer je om te kunnen reageren.