Boerenblog

1438 x bekeken 7 reacties

Smaak geeft waarde

Ik ben naar de Salone Del Gusto in Turijn geweest. Daar trof ik ook boeren uit verre buitenlanden.

Op uitnodiging van DG Sanco heb ik in Turijn tijdens de salon van de smaak twee presentaties gegeven over dierenwelzijn vanuit een Europees perspectief. Het leuke was dat ik daar ook boeren uit verschillende delen van de wereld heb ontmoet en gesproken.

Groepshuisvesting in Brazilië
Om maar dicht bij de varkenshouderij te blijven begin, ik met het verhaal van de Braziliaan die als eerste varkenshouder in zijn land is begonnen met groepshuisvesting voor dragende zeugen. Als zojuist gestarte varkenshouder begon hij zijn zeugen in boxen te houden, maar vanaf het begin vonden zijn vrouw en dochter deze vorm van huisvesten niet fair tegenover de dieren. Daarom zocht hij naar alternatieven. En die vond hij. In Europa zag hij groepshuisvesting. De varkenshouder besloot dit op zijn bedrijf in te voeren. Hij ging naar 1.250 zeugen in groepen met voerstations. Hij behaalt zeer goede technische resultaten met 32,9 levendgeboren biggen per zeug per jaar. Op de vraag waarom het dan allemaal zo langzaam gaat met de invoering van groepshuisvesting in Brazilië, antwoordde hij dat de Braziliaanse varkenshouders de negatieve impact vrezen van wetgeving zoals in de EU. Dat klinkt mij als Nederlandse heel bekend in de oren! Ik hoor dat in Nederland ook geregeld. In een latere blog volgt er meer over Brazilië en deze varkenshouder, want ik ga dat land nog bezoeken in het kader van mijn Nuffield-studie.

Dierenwelzijn in de VS
Verder sprak ik een varkenshouder uit Missouri (VS). Hij is een van de 52 varkenshouders die produceert onder het dierenwelzijnslabel Global Animal Partnership. Ik schreef hierover een paar jaar geleden tijdens mijn bezoek aan de VS. Zelfs in een marktgedreven economie is meer dierenwelzijn mogelijk. Maar ook daar zijn er vragen over de invulling van marktconcepten, over de positie van de varkenshouders in de keten. Want grote multinationals als Smithfield regeren daar. Hoe acteer je dan in de markt als kleine speler? We hebben een aantal gezamenlijke problemen. Dus waarschijnlijk ga ik de Amerikaanse Joe ook opzoeken of in elk geval met hem mailen in het kader van mijn Nuffield-studie.

Diertransport in Burkina Faso
De andere boeren van buiten de EU kwamen uit Burkina Faso en Kazachstan. Ze hebben rundvee en geiten, hele andere takken dus. De boer uit Burkina Faso vindt dat de boeren daar goed voor hun dieren zorgen. Het probleem op het gebied van dierenwelzijn is het transport. Nee, hij sprak niet over transporttijden of wat dan ook. Het welzijnsprobleem was het vervoer van de dieren op de fiets! Hij toonde me een sprekende foto in zijn presentatie: een volwassen beer achterop de fiets in een soort kooi!

Boerinnen in Kazachstan
De boerin uit Kazachstan vond dat ze een kleinschalige boerderij had met 150 koeien, 70 geiten en lammeren en 5.000 hectare land. Aan land dus geen gebrek. In Kazachstan runnen de vrouwen de boerderij. Melk met honing is goed voor je huid, zeggen zij. Het zit vol vitaminen en mineralen. Dan heb je geen dure crème nodig. In Kazachstan zijn de vrouwen geholpen met een programma om 100 hectare van hun grond te bebouwen, zodat ze gras kunnen maaien als er in de herfst niet genoeg voer is.
Grappig was dat zij de Italianen op de vingers tikten: "Jullie brood is lekker, maar jullie vlees is van slechte kwaliteit." Dat had volgens haar te maken met de manier van grazen. Dat herinnerde me meteen aan de Foodlog-proeverij van het beste rundvlees in Nederland. Ook daar kwam de gewone MRY-koe, die op grasland was gegroeid, als beste naar voren. Dat vlees moeten we dan in Nederland toch ook kunnen verkopen met meer toegevoegde waarde?

Laatste reacties

  • W Geverink

    Het staat als een paal boven water dat ik voor mijn diepvries tien keer liever een gras gevoerde MRY neem dan een met mais gevoerde op exterieur en schraalheid gefokte homp soepvlees. Met varkens is het hetzelfde verhaal. Het varken wordt helemaal gefokt op technische resultaten. Niemand ligt wakker van wat de consument er van vindt. Er wordt veel meer energie gestoken in het verbeteren van de technische resultaten dan in onderzoek om uit te zoeken waarom de consumptie naar beneden gaat.

  • Fermer

    @W Geverink, de moderne mens, en dat is onze klant van tegenwoordig, heeft geen smaak meer. Dit geldt echter evenzo voor de boer zelf. Iedereen is een volger, een enkele 'zonderling' daargelaten. Waarom lopen dames op hakken, waarom lopen mensen in broeken met scheuren, waarom sturen we onze kinderen (baby's) naar de creche, waarom elke 6-8 jaar een nieuwe keuken of bankstel, maar ook waarom groeien in veestapel wanneer niemand daar het voordeel van kan geven? Niemand heeft tegenwoordig nog 'gezond boerenverstand' zo lijkt het, men loopt slechts achter de reclamejongens, de verkopers, de adviseurs en de mode aan. De mens van vandaag 'vindt' niks, dus je moet leveren wat de verkopers willen verkopen. En die verkopen dat wat voor hun de grootste winst oplevert.

  • agratax2

    Dat over smaak niet te twisten is zijn we het eens. Smaak kunnen we dus niet meten en technische resultaten wel. Ik moet toegeven dat ik een Wildvarker prefereer boven een mestvarken uit een stal met super goede trechnische resultaten en daarna geslacht en volgens de wettelijke mogelijkheden met water op gewicht gebracht. Met andere woorden een homp vlees met maximaal H2O meer dan het natuurlijke H2O gehalte. Jammer dat de vleesindustrie zich meer bewust is van GELD dan van kwaliteitsproduct.

  • hvr

    @agratax1, afgaande op het artikel van Annechien is smaak toch wel enigszins te meten. Als bij een proeverij unaniem 1 artikel er als beste uitkomt zou je je dat aan kunnen trekken en je erin verdiepen waar dat door komt. Maar ik denk dat er ook veel waarheid zit in wat @emmerei stelt over het gebrek aan 'gezond boerenverstand' en het enorme gat waar de verkopers samen met de reclamejongens volop inspringen en in ronddartelen. Treurig is het wel. En dan is de Salone del Gusto (=Salon van de SMAAK) een mooi voorbeeld van hoe het ook kan.

  • koestal

    Er is in Nederland nu een kruidenvarken,wordt blijkbaar goed verkocht

  • agratax2

    hvr. Ik bedoel te zeggen dat smaak een persoonlijke beleving is, die moeilijk in getallen of gemiddelden is uit te drukken en dus moeilijk kan worden gebruikt als verkoop argument voor de boer zolang de winkelier het niet interesseert wat hij verkoopt als het maar winst oplevert. Toen ik in 1992 in Rusland kwam, had geen Rus behoefte aan onze vleeswaren omdat hij ze smakeloos vond. Nu wil iedereen ze omdat ze uit West Europa komen en dus gezond en veilig zijn, maar nog steeds niet goedkoper dan eigen varkenslapjes eerder duurder. Zo zie je dat zelfs smaak wijzigt als de beurs gevulder wordt. Mijn slogan is 'Koop bij de echte slager, die nog zelf zijn karkassen bewerkt'. Heb je de meeste kans op puur vlees voor nogenoeg dezelfde prijs als uit koelkist in de Super.

  • gerjan slingenbergh

    Annechien moest eens weten hoeveel gras er groeit in Kazachstan.

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.