Redactieblog

3112 x bekeken 8 reacties

Financieringsvormen

Investeren in de landbouw is zeker zo aantrekkelijk als investeren in aandelen of beleggingsfondsen. Ook in de varkenshouderij liggen kansen.

Dat er veel zou gaan veranderen in de financiële wereld hebben we zien aankomen; de vraag was in hoeverre dit ook de landbouw zou raken. We zien twee ontwikkelingen: er komen nieuwe partijen op de markt die graag in de land- en tuinbouw investeren, en we hebben te maken met banken die in de achteruitversnelling staan met als lichtend voorbeeld Deutsche Bank.
Er is veel geld in Nederland. Nederlanders zijn altijd al geweldige spaarders geweest, maar zijn er de laatste jaren nog een schepje bovenop gaan doen. Waar blijven zij met hun geld? Banken zijn traditioneel tussenpersoon tussen spaarder en investeerder. Banken worden echter zo belast met regels – die het werk blijkbaar vooral bemoeilijken – dat spaarders de bank overslaan en zelf de markt op gaan.
Tot voor kort was de landbouw niet interessant voor spaarders en investeerders. Zij kozen voor op papier hoge rendementen in onder meer aandelen, vastgoed of beleggingsfondsen. Eerst zagen zij hun rendementen in aandelen en vastgoed dalen en zelfs negatief worden. Vervolgens komt nu ook het spaargeld onder vuur te liggen. Rente op spaargeld brengt te weinig op om de inflatie bij te houden. Bijkomend feit is dat het vertrouwen in de financiële sector daalt. Is mijn kapitaal nog wel veilig bij een bank? Van het spaargeld is €100.000 gegarandeerd, maar spaarders vragen zich af waar zij hun kapitaal kunnen onderbrengen, zodat het veilig is. Wat dacht u van de landbouw?
Laten we beginnen met landbouwgrond. Die waait niet weg en met de boer zijn afspraken te maken dat hij de grond blijft bewerken. We noemen dat al meer dan honderd jaar erfpacht. Een beproefd concept met een laag risicoprofiel. Dat wordt nu interessant voor boeren met grond.
Deze ontwikkelingen zorgen voor geheel nieuwe vraagstellingen, zoals: hoe gaan we om met participanten in de landbouw? Grond is goed te regelen, maar nu komen er ook vragen om te participeren in land- en tuinbouwbedrijven. Deze komen we nu nog vooral tegen bij bedrijven in de periferie, maar ook al in de glastuinbouw. Het zal niet lang duren of investeerders gaan kijken naar grotere succesvolle varkenshouderijen.
Als we het rendement in de varkenshouderij vlakker kunnen krijgen via afzetcontracten of voerwinstgaranties op de termijnmarkt, kunnen we verder. Hier hebben we nog wat huiswerk te doen, omdat de marge op dit moment nog te vaak wisselt.
Banken zien graag dat de investeerder het risicovolle deel doet, de bank houdt zelf liever het veilige deel. Echter, we zien eveneens dat investeerders het volledig zonder bank willen doen, met over de gehele linie een lager risico.
Investeren wordt nog meer mensenwerk. Er zal meer worden gekeken naar de component of iemand te vertrouwen is dan naar zijn cijfers. Die cijfers zijn een randvoorwaarde. In de landbouw staan we bekend om ons betrouwbare gedrag, dat kunnen we nu benutten. Het is dan overigens wel zaak ons betrouwbaar te blijven gedragen.

Laatste reacties

  • info258

    Het zou zo maar kunnen zijn dat de klagers over onze sector onze geld schieters worden. Dan zullen ze automatisch minder kritisch zijn en sterker nog voor ons (en voor zichzelf) gaan pleiten. Geld maakt niet gelukkig maar geeft wel macht.

  • John*

    logisch gevolg van het opschalen van de bedrijven

  • Zuperboer

    Maar let op: Wie betaalt, bepaald! Dus co-financiering met derden betekent ook een stap in de richting van inmenging door derden. Strategisch kan dit een gevaar inhouden, maar mits goed gereguleerd natuurlijk ook een kans. Boerenleenbanken waren van oudsher praktische en meedenkende lichamen, maar lijken door de nieuwe beklemmende regelgeving te zijn verworden tot ambtelijke beslissers, die op basis van allerlei niet direkt ter zake doende feiten hun conclusies moeten trekken. Let wel dit alles is ontstaan ten gevolge van de puinhopen die met name door de grote handelsbanken (op te veel winst belust) zijn achtergelaten. Het is te hopen dat er verstandige mensen op staan om dit in goede banen te leiden anders zullen veel goede ondernemers hun plannen zien stranden met nieuwe economische stagnatie als direkt gevolg.

  • joannes

    Dat ¨ook in de varkenshouderij liggen kansen¨ breng je alsof het je verbaast! En even verderop noem je als voorwaarde vlakkere opbrengsten, de betrouwbaarheid van de persoon en de belangrijke randvoorwaarde goede cijfers. Denk je echt dat die ondernemers die dit kunnen en aan de eisen voldoen voor een investeerder gaan werken? Die investeerder moet concurreren met de Bank die deze ondernemer graag in zijn portefeuille houdt. Dat betekent dus een lagere rente, of opbrengst voor zijn geld. Zelfs de Deutsche Bank houdt deze Klanten, met een hoofdletter, graag in zijn portefeuille. Ze gaan ruim over de limits die ze gesteld hebben. De conclusie is: vreemd kapitaal kan goedkoper omdat investeerders nu ook op deze markt de room willen afschuimen. We komen net als bij de Varkens in een Aanbod markt ipv een Vraagmarkt voor geld. Nu daar hebben we ervaring mee bij de Varkens; laat eerst de prijzen maar zakken zou ik zeggen!

  • info141

    De gehele bedrijfskolom moet beseffen dat we met zijn allen naar de kloten gaan als we niet binnen de gehele bedrijfskolom de handen ineen slaan. Vion kan juist nu, nu het in een precaire situatie zit, een keer echt de eerste stap zetten (die ongetwijfeld gevolgd wordt door de rest) richting de andere schakels van de keten. Alleen bij een uitgebalanceerde kostprijsbepaling incl. faire gelijkmatige margeverdeling heeft de gehele branche toekomst. De huidige situatie dat, dan weer de zeugenboer, dan weer de mester, dan weer de slachterij, er beter uit springt heeft ons met zijn allen in een negatieve spiraal gebracht. Terwijl dat we, in mijn beleving, in ieders belang, veel beter lange termijn afspraken kunnen gaan maken. Zoals we nu bezig zijn gaat het gruwelijk fout.

  • info141

    Ik weet dat het utopische gedachten zijn, te veronderstellen dat het mogelijk is dat er binnen de gehele bedrijfskolom faire afspraken te maken zijn. Het is wel frustrerend om te zien. Ondanks factoren (mest, voer), die van negatieve invloed zijn op de Nederlandse kostprijs van een kg. vleesvarken, hebben we zoveel efficiëntie en knowhow om binnen Europa bij de landen met de laagste kostprijs te zitten. Dat is erg knap, binnen de gegeven omstandigheden. Maar we vergeten met zijn allen om geld te verdienen. Omdat we niet in staat zijn om open en transparant over aantallen, en andere belangrijke aspecten afspraken te maken. VION zou juist nu slim handelen door de boeren aan zich te binden door lange termijn afspraken te gaan maken.

  • drientje

    Info141, je schetst het ideaal plaatje. Het gaat er niet van komen verzeker ik je. Er zijn in de varkenshouderij een aantal grote jongens met een bedrijfsvoering in meerdere BV'tjes. Dan ben je in de gelegenheid om met opbrengsten en kosten van de ene naar de andere BV te schuiven. Dat resulteerd in BV's met forse verliezen, waar bank en voerleverancier kunnen gaan afboeken. Dat resulteerd ook in BV's met goede rendementen. Hiermee gaat men ook naar de bank om te laten zien dat ze het '' kunstje'' eigen zijn, en het stelt hen in gelegenheid om er nog een locatie bij te kopen. Deze ondernemers hebben geheel geen behoefte aan een eerlijke marge verdeling.

  • fjam

    VERWIJDERD DOOR REDAKTIE

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.