Boerenblog

2283 x bekeken

Schnitzels voor een knaak

De afsluiting van een waardevol bezoek aan slachterij Tönnies in Rheda is een bezoekje aan de openbare vleesverkoophal. Voor €10 krijg je 4 kilo schnitzel mee naar huis.In de kiloprijs van €2,50 zit al marge voor Tönnies

Samen met een groepje Duitse collega-varkenshouders was ik afgelopen week in de gelegenheid om de slachterij van Tönnies in Rheda te bezoeken. Nu is hier het slachtproces op zich niet veel anders dan bij eerder bezochte slachterijen; het is de efficiëntieslag die indruk maakt. Voor, tijdens en na de rondgang was er alle gelegenheid om vragen af te vuren en de antwoorden waren helder. Op een topdag worden in Rheda 28.000 varkens geslacht en grotendeels op hetzelfde terrein verwerkt tot verpakte eindproducten. Er is een restaurant en een openbare vleesverkoophal, waar onder meer 4 kilo schnitzel verkocht wordt voor €10. Eén ding is zeker, Tönnies geeft niks weg. €2,50 per kilo bevat al een marge.

Goedmaker slachtkosten
Leveren we ons varken af aan de slachterij, dan ontvangen we een kiloprijs voor ca. 80 procent van het geleverde dier. In een grote slachterij worden echter ook de 24 niet betaalde kilo’s verkocht. Zo leveren de oren, snuiten en pootjes in China meer op dan de schnitzels. Dit onbetaalde deel maakt al een groot deel van de slachtkosten goed. Er worden in Rheda meer dan 200 producten uit een varken gemaakt. Alles brengt geld op, zelfs de berenballen.
Zoals bekend heeft Tönnies geen problemen met de afzet van berenvlees. Ik heb aan de slachtlijn zelf met de brander mogen testen op berengeur en dat brengt de discussie terug naar een non-discussie.
Nederland is niet alleen een belangrijke leverancier, het is tevens het belangrijkste exportland van Tönnies. Het vlees wordt wereldwijd afgezet, waarbij het wegtransport van Rheda naar Wilhelmshaven duurder is dan het watervervoer van Wilhelmshaven naar China.

Wie betaalt bepaalt
Ondanks 400 eigen opleggers is duidelijk dat de grip op efficiëntie voor Tönnies ophoudt wanneer het verpakte vlees het eigen terrein verlaat. Tot dat moment kan het nauwelijks efficiënter, ondanks dat de automatiseringsgraad van Rheda niet eens zo hoog is. Het hoofdzakelijk Poolse personeel aan de slachtbaan verdient met €8,50 netto per uur (ca. €1500 per maand) redelijk. Men werkt er keihard voor.
Tijdens ons bezoek was er een audit, deze schijnen er dagelijks te zijn. Het interesseert Tönnies niets welke eisen gesteld worden; de klant is koning en wie betaalt bepaalt. Deze klant weet echter ook heel goed de kostprijs van de kilo schnitzel af slachterij en betaalt daar zeker geen dikke marge op. De discussie of het varken aan de voorkant van het terrein wel voldoende voor de boer opbrengt, speelt geen enkele rol. Of zoals de Tönnies-gezant het ons zei: ‘De inkopers kopen de ene keer schoenen, de andere keer varkensvlees, ze betalen beslist niet meer dan strikt noodzakelijk.’ Tönnies zorgt voor maximale efficiëntie en minimale faalkosten en betaalt de varkenshandelaar ook niet meer dan strikt noodzakelijk. Op zijn beurt zorgt en betaalt de handelaar, de boer, de voerleverancier, de dierenarts, vul verder zelf maar in.

 

Bron: FarmFocus

Of registreer je om te kunnen reageren.