Boerenblog

2702 x bekeken 1 reactie

De varkenswereld in een notendop

Afgelopen week met de EPP in Litouwen, zeugen los in het kraamhok, staarten in de krul. Maar ook veel bureaucratie en grote burgerprotesten.

Litouwen is één van de drie Baltische staten die tegen Rusland aan ligt, lid van de EU, anderhalf keer groter dan Nederland en ruim 3 miljoen inwoners. Er werkt 9 procent van de beroepsbevolking in de landbouw, 17 procent zit werkloos thuis, het doorsneeloon is €500 per maand. Grond kost €2.000 tot €5.000 per hectare, grote delen zijn echter aangewezen als 'verboden voor landbouw of andere economische bestemmingen'. Ooit telde Litouwen bijna 3 miljoen varkens, inmiddels zijn er dat minder dan een miljoen. Het grootste bedrijf telt 3.500 zeugen en is volledig gesloten met vleesvarkens.

'Deens kolonialisme'
De bureaucratie is groter dan in Nederland en er is veel EU-geld in zowel goede als verkeerde handen terechtgekomen. De protesten tegen intensieve veehouderij zijn niet kleiner dan in Nederland. Een doorn in Litouwse ogen is wat de Litouwers noemen het 'Deens kolonialisme'. De Denen zetten er grote nieuwe stallen neer en bestieren deze met 90 procent minder medewerkers en hogere resultaten. We kregen een presentatie van een producentencluster van vier Denen die er inmiddels tien bedrijven hebben gesticht en sinds kort ook gestart zijn in Rusland met 20.000 hectare met daarop vier varkenslocaties.

Wegpesten
In totaal waren we met bijna 300 varkensliefhebbers uit meer dan 20 Europese landen. Op excursie zagen we Noorse zeugen los in het kraamhok lopen. Een Noor vertelde me dat de Noren zich verbazen over Nederlands onderzoek hiernaar. De Noren passen dit in hun land al meer dan tien jaar succesvol toe. Staarten couperen doen ze niet, castreren weer wel. Eén excursiegroep werd ontvangen met protestborden, de meesten werden echter hartelijk ontvangen. De Denen in Litouwen hebben het idee dat ze eerst alle subsidiegeld en medewerking kregen om prachtige stallen neer te planten, maar nu weggepest worden.

Handelsvolk
Nederlanders hebben om deze redenen gekozen voor het meer betrouwbare Duitsland. Daarvoor was dat Spanje, het grootste varkensland van Europa. De laatste handvol landgenoten pakken inmiddels de koffers. Pioniers doen nu voorzichtige pogingen in Hongarije, Tsjechië en Roemenië. Slechts een enkeling is er succesvol. Het Nederlands bedrijfsleven zien we echter overal in de wereld. Het gaat dan vooral om handel en veel minder om lokale permanente vestiging. China lonkt, maar is de meeste varkenshouders te ver weg en communistische gevaren zoals in Rusland dreigen. Een goede adviseur kan er echter makkelijk tonnen per jaar verdienen, een goed handelsbedrijf zelfs miljoenen.

Contouren duidelijk
Als autochtone Nederlandse boer zonder grensoverschrijdende ambities sprak ik met collega's waarvan er tien de totale Nederlandse productie aankunnen. Het blijft bedenkelijk, net zoals je niet met de rechterhand een bouwblokvergroting kunt ondertekenen, terwijl je met de linkerhand een imagocampagne ondersteunt. Het is maatschappelijk overal ongewenst en de maatschappij is niet gek. Hoe de toekomst eruitziet, is nog niet uitgekristalliseerd, de contouren zijn wel zichtbaar. De geschiedenis bleek al vaker de beste leermeester voor de toekomst.

Bron: FarmFocus

Eén reactie

  • joannes

    Eindelijk een realistisch blok waaruit blijkt dat boeren meer is dan produceren tegen de laagse kostprijs. Ik ben benieuwd wat de geschiedenis geleerd heeft. Wanneer dat is dat er in Nederland voor export geproduceerd moet worden, wat ik vermoed, dan vrees ik dat er nog veel frustratie volgt. Je orienteren op kennis exporteren zou een oplossing zijn voor het surplus aan vaardige ondernemers. En daarmee accepteren dat het niet alleen productie is maar deelnemen/participeren in een omgeving die meer en groter is dan geld (subsidies) en varkens.

Of registreer je om te kunnen reageren.