Commentaar

2403 x bekeken 1 reactie

Massa blijft kassa

Schaalvergroting tikt bij zeugen fors door, in de mesterij nauwelijks.

Ondanks alle mooie verhalen over belonen van bigkwaliteit telt nog steeds alleen de bedrijfsomvang. Wie 600 zeugen heeft, beurt dik €6 per big (15 procent) meer dan wie er 250 houdt. Dat is de eerste €170 voerwinst per zeug die in de knip is bij schaalvergroting. Met een paar tientjes inkoopvoordelen erbij zijn de jaarkosten van de uitbreiding bijna betaald. Even tellen: bij een sprong van 250 naar 600 zeugen komt jaarlijks €120.000 extra voerwinst beschikbaar uit prijseffecten. Een man extra eraf, €75.000 over voor de gebouwkosten of €215 per extra zeug. Volgens het biggenprijzenschema kost nieuwbouw €302 per zeug per jaar, dus voor twee derde betaald door die prijsvoordelen. Geen wonder dat de schaalvergroting in de zeugenhouderij nog steeds fors doorzet. Omvang laat de kassa rinkelen. Of, negatiever benaderd, schaalvergroting is nog steeds dé manier om de stijgende vaste kosten te compenseren. De cost prize squeeze (opbrengstprijs gelijk door de jaren heen, kosten elk jaar 2 procent hoger door inflatie) is voelbaar, maar uiteindelijk geen groot probleem.
Hoe anders is dat in de mesterij. De extra opbrengst op grote bedrijven is niet meer dan een paar cent per kilo, of enkele euro’s in voerwinst. Andere schaalvoordelen tellen ook niet meer door bij uitbreiding van 2.500 naar 5.000 vleesvarkens. Ook even tellen: zet de extra voerwinst op €4 per gemiddeld aanwezig varken bij een stap van 2.500 naar 5.000 plaatsen, €18.680 extra voerwinst. Daarvan zijn nog geen 400 plaatsen te verrenten, want nieuwbouw kost volgens het schema bijna €50 per gemiddeld aanwezig varken. Conclusie: die cost prize squeeze is hier een veel groter probleem.
Toch was er in de mesterij afgelopen jaren een hausse in uitbreiding gedreven door toenemende specialisatie en automatisering. De fors dalende arbeidskosten per varken boden de financiële ruimte om te kunnen groeien. In 1990 waren 2.000 vleesvarkens nog een flinke dagtaak. Nu doe je naast een baan zo’n tak erbij.

Eén reactie

  • drientje

    Dit blog doet me denken aan een fenomeen in de beleggingswereld.
    Je ziet daar ook berichtgeving die volgens de disclaimer waarschijnlijk betaald worden door een derde. Daar lijkt hier ook op. Als je ziet dat de Nederlandse varkenshouderij maar voor de helft door gezinsbedrijven ziin en uitgerekend veelal de vleesvarkenshouderij door de niet-gezinsbedrijven gerund worden, dan vraag je je af , hoe kan dat? De arbeid is hier vreemde arbeid, lees 50000 euro per jaar voor 1600 u. arbeid, honderdprocent vreemd vermogen, je steekt geen eigen geld in de zaak. Dus Robert, kom met die disclaimer

Of registreer je om te kunnen reageren.