Boerenblog

943 x bekeken laatste update:15 feb 2012

Toekomst voor biovlees?

We oriënteren ons op vlees met specifieke kenmerken. Is het mogelijk in Hongarije een boterham te verdienen met het houden van varkens op een specifieke wijze?

Dus niet het conventionele, anonieme stuk vlees verpakt in een foliebak en als kiloknaller te koop bij de Jumbo’s, Aldi’s en Lidl’s van deze wereld, maar een stuk vlees met een verhaal, met emotie en met bekende herkomst. Het klinkt nogal zweverig wellicht, maar ik denk dat het kansen heeft.

 

Vlees moet vertrouwd zijn

Ik verwacht dat consumenten in de toekomst weer willen weten waar én hoe hun voedsel is geproduceerd. In mijn herinnering zit nog iets opgeslagen dat als klein kind (een eeuwigheid geleden) we op zaterdag een eindje reden en dan bij een boerderijwinkel vlees kochten. Een lekker stuk leverworst was de buit. Nu terugdenkend kan ik me voorstellen dat m’n ouders een stuk vlees kochten bij iemand die ze kennen. Het moet vertrouwd zijn. Immers, als je een kiloknaller koopt weet je als consument toch überhaupt het antwoord op de volgende vragen niet: wie, waar, wanneer, hoe is dat stuk vlees gemaakt? In feite een beetje raar, toch?

 

Oriënteren op biomarkt

Als onderdeel van onze oriëntatie bezochten we diverse markten en beurzen, onder meer de biologische markt in Budapest, die elke zaterdag is. We hadden natuurlijke grote interesse in het varkensvlees. Het verbaasde ons hoeveel mensen er op de biomarkt lopen en spullen kopen. En dan niet de crème de la crème van Budapest, maar gangbare burgers die wat meer willen uitgeven aan voedsel met smaak en beleving.

 

Speklaag van vijf vingers

Bio-varkensvlees, dat is in Hongarije de Mangalica, ofwel het wolvarken. Het is een oud ras, dat er uit ziet als een vies schaap. Het is een knalhard varken: het wordt opgewonden van winters van -20 en een pak sneeuw zo dik dat z’n oren nog maar net boven de sneeuw uitkomen. Een varken met een enorme speklaag ook. Een goed getapt biertje heeft een schuimkraag van twee vingers; een goede Mangalica heeft een speklaag van vijf vingers! Maar het is wel goed vet, ja, gezond vet bestaat ook.

 

Vlees met beleving

Dit vlees wordt op de biomarkt goed verkocht. Virsli, zeg maar de Hongaarse knakworst, doet €8 per kilo, gesneden ham €21 per kilo en metworst €15 per kilo. Ondanks deze forse prijzen was het druk voor de kraampjes. Blijkbaar is het voor deze mensen een stuk vlees met beleving. En blijkbaar is er zelfs in Hongarije een grote groep mensen bewust met voedsel bezig. Wellicht nog wel een grotere groep dan in het rijke Nederland. Immers, een Nederlander is niet echt bezig met z’n eten. Die gooit elk weekend zijn of haar winkelkar stampvol met anonieme koopjes en stopt dat doordeweeks in de pan, of nog beter de magnetron, om het zo snel mogelijk klaar te hebben.

 

Kans van slagen

In Centraal- en Oost-Europa geldt grofweg dat 20 procent van de bevolking het gewoon goed danwel luxe heeft en dat 80 procent net boven, op of onder het minimum leeft. Dat is in Rusland, Oekraïne, Roemenië en ook in Hongarije zo; wellicht zelfs nog wel in voormalig Oost-Duitsland. En 10 procent van de Hongaren, dat zijn er toch een miljoen. Als maar een heel klein deel daarvan geïnteresseerd is in een stuk vlees met beleving zijn er goede kansen voor ons. We hebben immers niet de intentie om duizenden 'speciale varkens' te gaan maken, want wat is er dan nog speciaal aan? We raken er langzaam van overtuigd dat onze filosofie om een uniek stuk varkensvlees te produceren en dat in eigen beheer tot producten te verwerken en te vermarkten ook hier in Hongarije kans van slagen heeft.

Of registreer je om te kunnen reageren.