Boerenblog

405 x bekeken 1 reactie

Grenzen aan schaalvergroting

Wie kan met de paasdagen helemaal loskomen van dagelijkse beslommeringen? Ik moest even een uur van mij afschrijven. Over de grenzen aan schaalvergroting en uitdelende voerjongens.

Slechte varkensprijzen, maatschappelijke onrust over schaalvergroting en antibiotica, mestperikelen en ups en downs in de dagelijkse bedrijfsvoering. Beste biggenprijzen, voerleveranciers die hun vette winsten al dan niet teruggeven, stalmedewerkers die goede resultaten boeken. Het is maar net of je de negatieve of juist de positieve kanten laat doorslaan tussen je oren. Het glas halfvol of halfleeg. Bovenstaande is bovendien een opsomming van zakelijke beslommeringen. Privé is vele malen belangrijker, voor mij een fijn gezin en een prettige woonomgeving. Helaas ook een zware rugoperatie in het verschiet bij de oudste dochter en in de kennissenkring veel ernstiger ziekten. Toch het glas halfvol, dat leeft wel wat meer relaxt en ook je omgeving wordt er beter van.

Ot en Sien

Burgers, maar ook veel boeren, willen graag terug naar de boerderij van opa en oma. Althans zo lijkt het in de publieke opinie. Elk decennium herhaalt zich het fenomeen ‘niet meer, maar beter’. Dit terwijl de weerbarstige praktijk ons telkens dwingt naar ‘meer én beter’. Discussies over schaalvergroting zijn dan vaak ook non-discussies, de wereld draait gewoon door.

Einde schaalvergroting is in zicht

Het valt op dat boeren vaak hun eigen bedrijf als ‘norm’ bestempelen en medewerkers soms als tweederangs-boeren beschouwen. Zeer onterecht, onze medewerkers kan ik op veel van hun kwaliteiten niet meer evenaren. Dat het einde aan schaalvergroting op veel boerenerven in aantocht is, lijkt me nogal logisch. Bouwblokken raken vol en je moet het als ondernemer ook niet willen om in dit overvolle land ongebreideld uit te willen breiden. Niemand houdt je tegen om extra locaties in binnen- of buitenland op te starten. Ons eigen bedrijf heeft zijn grens ook bereikt en ik heb er vrede mee. De kick tot een tweede locatie is er niet, dus zoek ik de uitdaging in optimalisatie en onze andere takken van sport.

Voersector deelt uit

Onze voerleverancier behaalde, evenals anderen, in 2009 een megawinst en boekte tienduizenden euro’s op onze rekening retour. Bovendien wordt het eigen vermogen op naam van de leden gesteld, hetgeen mooi oploopt tot honderden euro’s per zeug. Deze verhandelbare vermogens zijn inmiddels zeer in trek; een aanbodmarkt is inmiddels volledig omgeslagen naar een grote vraagmarkt. Nou snap ik ook wel dat we dus eerst te veel betaalden voor het voer en dat het een sigaar uit eigen doos is. Het maakt echter wel verschil of je deze sigaar zelf op mag roken of dat hij op gaat aan buitenlandse speeltjes voor de voer-, slacht- en bankconcerns.
In de schaduw van de grote jongens spelen trouwens de kleinere voerjongens ook gewoon hun wedstrijd succesvol. Het is beslist niet zo dat kleinere boeren consequent ook met kleinere leveranciers zaken doen. De hele landbouw is verdeelder dan een bord spaghetti. Boeren zorgen heel goed voor hun leveranciers en afnemers en zakken vervolgens door de knieën om zich door dezelfde partijen te laten sponsoren.

Schaalvergroting voorbij, bedrijf in rust

Niet alleen heb ik het thema schaalvergroting op ons bedrijf afgesloten, er komt nu ook eindelijk rust in de bedrijfsvoering. De resultaten stijgen na twee jaar stilstand met sprongen. Alle diergroepen liggen mooi gescheiden, looplijnen zijn optimaal en per aanwezige medewerker worden nu 400 fokzeugen in 43 wekelijkse uren verzorgd. Al weer vele jaren kennen we geen personeelsverloop op het bedrijf, hierdoor ontstaat vanzelf een betrouwbaar en competent team. Met voldoende verantwoordelijkheidsbesef zijn ze dan ook in staat om mooie resultaten neer te zetten.
Vorig jaar hebben we ons door PorQ nog eens de hygiëne-eisen tussen de oren laten stampen en zijn we er voortvarend mee aan de slag gegaan. Afgelopen week hebben we van Manon Houben nogmaals een opfriscursus gehad, en het gaat de goede kant op. Mijn overtuiging is dat vermindering van antibioticaverbruik aanvangt met de juiste fokkerij, al het andere is secundair. Net zoals we na ruim 20 jaar groepshuisvesting een zeug hierop hebben gefokt, moeten we zo’n slag ook slaan in ‘weerstandsfokkerij’.

Varkens houden is simpel

Onlangs kwam ik tijdens een buitenlands etentje naast een collega te zitten met vele tienduizenden zeugen. Beslist niet mijn droom, maar ik heb wel van de gelegenheid gebruik gemaakt om tientallen vragen te stellen. Ik heb hem gevraagd of groeien met honderd zeugen per week een kick van hem was. Zijn antwoord was bevestigend, maar hij voegde er gelijk aan toe dat hij mijn stukjes altijd las en bestempelde dat als een kick van ondergetekende. Vervolgens schetste ik ons terugkerend dilemma bij uitbreiding. Stallen altijd keurig onder de 2.000 euro per zeug gebouwd, maar telkens na uitbreiding een terugslag in resultaten gedurende 1 à 2 jaren. Dit bij alle groeistappen, van 200 naar 400 naar 600 naar 800 en naar 1600 zeugen; toch al snel zes-zeven verloren jaren in een korte carrière. Daarna wordt het echter alleen maar makkelijker varkens houden stelde hij, kwestie van het juiste kunstje herhalen. Zelf start hij geen bedrijven onder de 3.000 zeugen meer op, allen Hypor, uiteraard vrij van PRRS, Mycoplasma en APP (geen entingen !) en met een reeds uitvoerig beproefd management.

EPP congres Eindhoven

Leren doe je door netwerken. Dat is ook het gedachtegoed van de European Pig Producers (EPP). Eind mei wordt het vierdaagse congres in Eindhoven gehouden en verwachten we 250 collega’s uit heel Europa. U kunt zich trouwens nog steeds opgeven voor het symposium.
Als organisatie zijn we er al twee jaar druk mee, maar nu alles voorspoedig verloopt, krijgen we hopelijk binnenkort eer van ons werk. Op uitnodiging van één van de sponsoren (jawel, ook de EPP laat zich sponsoren), Boehringer Ingelheim, bezochten we als organisatie hun thuishaven in Ingelheim (D.). Liefst 7.000 van de ruim 40.000 medewerkers wereldwijd zijn hier actief. Nu antibiotica in de verdrukking komt, is er enorme aandacht voor entstoffen en daar spint Boehringer garen bij. Tijdens acht busuren en het nodige barbezoek hebben we natuurlijk de kans gegrepen om de organisatie van het congres nog beter in de steigers te zetten. Uiteraard wisselen we als varkenshouders en periferie tijdens zo’n trip ook het nodige aan ervaringen uit en kom je altijd volop geïnspireerd weer thuis. Op de terugweg in Boekel een filmstudio aangedaan om FarmFocus op video te laten zetten, dit vormt namelijk één van de onderdelen op het congres.

Als Annie weg is, krijgt Jaco mijn stem

Wyno Zwanenburg verzorgde afgelopen woensdag de netwerkavond in de Varkens-Showroom. Vele actuele thema’s kwamen uitvoerig aan de orde. Het netwerkthema betreft de leveringsvoorwaarden door de bril van de varkenshouder. Hoe sterk of zwak staan we als partij in de keten? Op het eind ook nog vele vragen en antwoorden over de aanpassingen in de dierwelzijnswet, emissie, BOP, de mestperikelen die zonder ingrijpen volgens de NVV weer gaan uitmonden in een drama. Mestverwerking gaat immers met vallen en opstaan, maar vooral met vallen. Dinsdag 6 april 20.00 uur is deze avond ook nog vrij te bezoeken op het varkensproefbedrijf in Sterksel. Degene die er meer van wil horen, is hier van harte uitgenodigd. Tot slot natuurlijk nog aandacht voor de kandidaatstelling van Jaco Geurts, varkenshouder en secretaris NVV, voor de Tweede Kamer. Hoog op de CDA-lijst staat hij nog niet, maar Annie Schreijer heeft meermaals laten zien veel voorkeurstemmen te kunnen krijgen, en dan is alles mogelijk. Ik hoef er geen twee keer over na te denken: nu Annie is vertrokken, krijgt Jaco mijn stem.

Vijf koeien en tien zeugen

Tot slot nog even terug naar de schaalvergroting. In de Varkens-Showroom ontvangen we veel buitenlanders. Elke keer is het belangrijk dat je hun achtergronden, cultuur en doelstellingen kent. Deze week nog een groep Chinezen, die niet alleen 50 procent van alle varkens wereldwijd bezitten (Nederland: 1 procent), maar die eveneens nu een enorme schaalvergrotingsslag maken. Varken aan de riem, in boxen met/zonder uitloop, al deze stappen slaan ze over en ze kopen ineens het meest geavanceerde systeem van onder meer Nedap, waarmee ze vaak bij ons komen.
Ook Hypor kent in China een heerlijk leven; een concurrent kom je er nooit tegen, daarvoor is het land en de groeimarkt veel te groot. Daarbij vergeleken vechten we in Nederland op een postzegel. We krijgen echter ook uitwisselingsgroepen van gemeentes en kerken op bezoek. Mensen die vaak nog nooit buiten hun eigen dorp geweest zijn en dat gedurende soms meer dan 60 jaar. Onderstaand een foto van zo’n groep Roemeense dames. Mijn verhaal pas ik er dan op aan, ik begin met de boerderijen van mijn beide opa’s en oma’s, beiden vijf koeien en tien zeugen groot. Gelijk is er dan een beeld van herkenning bij mijn gasten, het scheelt immers slechts twee generaties.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Henk

    Met bewondering lees ik uw redactionele stukjes, door de regels zie ik een gepasioneerd varkenshouder.

    Echter als ik de krant opensla dan begint het bijna dagelijks met negatief nieuws over varkens.
    MRSA virus, Megastallen, Fijnstof noem maar op.
    Zelfs het woord varken is al negatief en verre van mooi.
    Dan heb je nog de klagende boeren die er niks aan verdienen , en constateren dat 1 kg brocollie duurder is dan 1kg karbonade.

    Waarom vertellen jullie niet op een begrijpelijke manier aan de consument dat de varkens op een duurzame manier geproduceert zijn.
    Geef het beestje gewoon een lekkere naam (Knorrie of zoiets) vergeet het woord varken.
    Maak er een happy Knorrie van , de consument is bewust en wil voor een eerlijke en duurzame Knorrie best betalen ook als men weet dat de boer een faire prijs krijgt.
    Kijk naar de Faire Mich in Duitsland een eclatant succes, de consument koopt omdat men weet dat de boer 0,40ct per liter krijgt.

    Neem een goeie marketeer, laat een mooi concept uitwerken dat door de consument wordt begrepen,zij hebben immers de macht niet de retailer of slachter.
    Voorbeelden genoeg in de markt en nogmaals de markt en consument is er klaar voor.

Of registreer je om te kunnen reageren.