Boerenblog

923 x bekeken 16 reacties

Gestage verandering

We kunnen tegen alles en iedereen aan schoppen die anti-varkenshouderij is, of we kunnen ons proberen aan te passen. Ik kies voor het laatste.

Als ik zo vrij mag zijn om de laatste tien jaar in Hongarije en zeker ook in Nederland eens rustig te analyseren, dan zie ik een gestage verandering. We kunnen als varkenshouders hoog en laag springen, maar we zullen links- of rechtsom gewoon moeten voldoen aan de randvoorwaarden die onze omgeving ons voorschrijft. Dat betekent: géén megabedrijven, géén milieuvervuiling, géén stankuitstoot, géén antibioticagebruik, vlees vrij van salmonella en alle andere ziekteverwekkers, aandacht voor welzijn van het dier, enzovoorts enzovoorts. Tuurlijk, bij al deze randvoorwaarden valt wel iets op te merken. Sommige zijn zelfs tegengesteld aan elkaar, zoals het geven van meer ruimte aan de zeug (welzijn!) en de daaruit voortvloeiende hogere biggensterfte (welzijn?). En natuurlijk is het hypocriet als de vegetariër een sojaburger vreet en dezelfde vegetariër dan roept dat voor varkensvlees soja is gebruikt waarvoor regenwouden zijn gekapt. Maar daar gaat het niet om. De consument betaalt en bepaalt. Dus gaat het gewoon langzaam maar zeker een andere kant op. Je ziet het aan het verdoofd castreren, je ziet het aan de reductie van 50 procent antibioticagebruik binnen twee jaar, je ziet het aan het nieuwe marktsegment dat Appie Hein in de markt wil gaan zetten. Er komt een andere varkenshouderij. Of dat dan gangbaar of een tussenvorm is, welzijn, scharrel of biologisch heet, dat zal me een worst (wel varkensvlees hè!) zijn.

Hongaar is kansloos in de bulkproductie

Ik denk dat er in Centraal-Europa (Hongarije, Slowakije, Polen) goede kansen zijn voor een nieuwere vorm van varkenshouderij. Want in de standaardproductie van een lap standaard bulkvlees moet de Centraal-Europeaan het in 95 procent van de gevallen afleggen tegen de Nederlander, Duitser of Deen. Als hij de productie echter een beetje schoeit op de leest van 40 jaar geleden, maar dan mede stoelt op nieuwe issues als alternatieve energie, dierenwelzijn en volksgezondheid en eiwit- en zetmeelvoorziening uit de eigen regio, dan heeft de Centraal-Europeaan ineens wél een voordeel. Natuurlijk hebben de bedrijven die daarop gaan inspelen toch een bepaalde omvang.
Het anti-varkenshouderijsentiment in Nederland en omringende landen ligt niet zozeer in de grootte van de varkensbedrijven, maar meer aan de combinatie van groot én de wijze van varkens houden. Ik denk dat de gemiddelde stemmer op de Partij voor de Dieren geen moeite heeft met 1.000 scharrelzeugen in de wei, maar wel met 1.000 zeugen gangbaar in een ijzeren box. Let op, ik spreek géén waardeoordeel uit! Als varkenshouder weet ik dondersgoed hoe sommige actiegroepen zich bewust stom uitlaten over de varkenshouderij, want dat scoort zo makkelijk. Overigens hebben we ze zelf die kans gegeven om ons onheus te bejegenen door jarenlang als struisvogels de kop in het zand te steken. Maar we kunnen tegen alles en iedereen aan schoppen die anti-varkenshouderij is, of we kunnen ons proberen aan te passen. De omgeving bepaalt wat wij wel of niet mogen.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    knor

    Weet je wat mij nu zo verschrikkelijk stoort Ronald, dat die mensen die schreeuwen om dierenwelzijn en megabedrijven dezelfde mensen zijn die er prat op gaan sushi te eten in 1 of andere decadente tent. En die sushi wordt o.a gemaakt van Tonijn, en juist die tonijn lijkt te verdwijnen door overbevissing. Hiermee wil ik alleen maar zeggen hoe hypocriet onze samenleving is.

  • no-profile-image

    Henk

    Beste collega’s, ben het eens met Scholten. Als we eens een positieve draai konden geven aan ons bestaan als varkenshouder zodat we een betere botterham konden verdienen. Wat laten we eerlijk zijn wat veroorzaakt de lage prijs, het grote aanbod van goedkoop vlees of het gebrek aan bereidheid bij de consument om meer te betalen.
    Er komen bij ons allemaal mensen over de vloer die er belang bij hebben dat ik mijn bedrijf uitbreid (Exlan, Rabobank, diverse voerbedrijven, bouwbedrijven, etc). Natuurlijk is een bepaalde groei niet verkeerd. Maar let op, het financiële risico en de stres liggen volledig bij de boer.

  • no-profile-image

    @rno

    "En natuurlijk is het hypocriet als de vegetariër een sojaburger vreet en dezelfde vegetariër dan roept dat voor varkensvlees soja is gebruikt waarvoor regenwouden zijn gekapt."

    Ik wil natuurlijk niet hypocriet zijn. Maar kan iemand mij aangeven hoeveel kilo soja-eiwit een varken in zijn korte leven eet en hoeveel kilo vleeseiwit dit als opbrengst heeft?

    En kan iemand mij ook aangeven waarom 95% van de soja wereldwijd aan veevoer opgaat?

  • no-profile-image

    Jeroen

    @Soya schroot,Ik voer het omhulsen,wat naar dat de olie eruit is gehaalt aan me koeien. Dit even ter informatie voor jou.

  • no-profile-image

    Han

    @RNO. Laten we beginnen met soja die voor 40 % uit ole bestaat. Deze olie is voor menselijke consumptie of (schrik niet) bio brandstof. Beide natuurlijk hartstikke goed voor het miliue. Nu blijft na oliepersen nog iets over en wel soja schroot (eiwit en celstof) en dit gaat gelukkig in de veevoedersector anders konden we het dierct weggooien of verbranden. Hoezo Soja velden voor alleen varkensvoer? Nee soja voor de olie en het schroot als (duur) voer, maakt de olie lekker goedkoop.

  • no-profile-image

    ronald

    @RNO. Ik heb al in eerdere weblogs geschreven dat het varken HET recyclevat is. Het varkensrantsoen bestaat uit allerlei bijproducten die wij als consument niet meer willen of kunnen eten. SojaSCHROOT en SojaHULLEN behoren daar ook toe. En daarnaast tienduizenden tonnen (1 ton=1000 kg RNO) brood. Brood dat 1 dag oud is en dan als varkensvoer MOET worden verkocht omdat de hedendaagse verwende consument dit niet meer wil eten. Op die boterham smeert hij boter, en daar zit ook sojaolie in, en drinkt hij of zij een glaasje Alpro sojamelk. En als bijproduct daarvan krijg je oa sojaschroot. Snap je het nu een beetje beter?

  • no-profile-image

    Guus Geurts

    Even wat cijfers om mythen rond soja te voorkomen:
    70% van de economische waarde van sojabonen bestaat uit meel voor de veevoerindustrie. 93% van de in NL geïmporteerde soja gaat naar het veevoer.
    Zie het volgende citaat uit de publicatie Soy, Big business, big responsiblity (pagina 10-12):
    http://www.bothends.nl/uploaded_files/2006_Soy_big_business.pdf
    After the soybean harvest, 83% of the global crop is crushed, using mechanical
    and chemical processes to process the soybeans into soybean oil and soybean meal. Soybean meal is the main product, both in volume (79%) and in economic value (70%).

    Dus 79% is meel, 18% van de boon is soja-olie en 3% zijn sojahullen.

    Maar nu wat alternatieven:
    We zouden de helft van de soja-import (32 miljoen ton in de EU) kunnen voorkomen door de 16 Europees miljoen ton diermeel die we nu opstoken aan 'groene' energie weer aan de varkens en kippen te voeren.
    De andere helft van het eiwitrijke veevoer kunnen we zelf gemakkelijk in Europa telen via lupine, voerdererwten en veldbonen. Dus we hebben niet alleen een importheffing op varkensvlees maar ook op soja nodig. En als we dan ook nog de varkensproductie via quotering afstemmen op de Europese vraag, zou bijna iedereen blij moeten zijn.

  • no-profile-image

    Jeroen

    Guus, net hoe je iets wil lezen,
    "Soybean meal is the material remaining after solvent extraction of oil from soybean flakes, with a 50% soy protein content"
    Het meel(noemen we ook wel schroot) is het restproduct naar de olie eruit is geperst, alleen hebben ze dit "bijproduct" zo goed kunnen vermaken, dat die uiteindelijk, de grote prijs vormer is, maar het oorspronkelijk hoofdproduct is nog steeds de olie.

  • no-profile-image

    @rno

    Sorry, deze vraag staat nog open:
    Maar kan iemand mij aangeven hoeveel (soja-)eiwit een varken in zijn korte leven eet en hoeveel kilo vleeseiwit dit als opbrengst heeft? En kan iemand mij aangeven waarom dit als economisch wordt beschouwd?
    ---
    (Even terzijde --> Uit de Sojabarometer 2009: "De meest herkenbare sojaproducten zijn voedingsproducten
    zoals sojamelk, ketjap, tofoe en andere vleesvervangers.
    Toch wordt voor dergelijke voedingsmiddelen maar 6% van
    de wereldproductie van sojabonen gebruikt, vooral in Azië.")

  • no-profile-image

    Jeroen

    @Arno,

    Jij weet het antwoord vast wel als vegatarier?(I assume)
    En daarnaast is jou antwoord op de barometer een ander antwoord dan mijn bron. Misschien de bron eens checken?

  • no-profile-image

    W Geverink

    Ik heb uitgerekend hoeveel soyaschroot een vleesvarken zou kunnen eten. Ik neem een gemiddeld eiwitgehalte van 16 % voor het gemiddelde vleesvarkensrandsoen gedurende de mestperiode. We zouden dit randsoen kunnen maken met 820 kg gerst, 155 kg soyaschroot en 25 kg premix. De gewichtstoename op mijn bedrijf is 98 kg en het kost 2.6 kg voer per kg groei. Elk varken eet dus 255 kg voer op waarvan 15.5% soyaschroot is. Voor 98 kg gewichtstoename is in dit extreme voorbeeld 39.5 kg soyaschroot nodig. Soya is voor afmestrandsoenen meestal te duur en wordt doorgaans vervangen door goedkopere ingredienten zoals voererwten, kikker erwten, koolzaadschroot, fababonen, distillers en meer van dat soort dingen alleen of in combinaties. Koolzaadschroot is nogal bitter en volgens mij is het advies niet meer dan 10% aan het randsoen toe te voegen. 100% Soyaschroot wordt meest toegevoegd aan biggevoer omdat biggen het lekker vinden, het licht verteerbaar is, het weinig darmklachten veroorzaakt in jonge dieren en omdat je om een randsoen van 20, 22 of 24 % eiwit te maken wel erg veel erwten of andere dingen toe moet voegen. Als de big in de opfok 5.5 kg soya in het geconsumeerde biggenvoer heeft zitten en er 5 kg soya per afgeleverde big aan zeugenvoer (15% eiwit 125 kg soya per tonne) soya zouden rekenen komt het totaal uit op 50 kg soya om een 1.5 kg biggetje naar 121kg te laten groeien. Zeugevoer zit trouwens tegenwoordig ook geen soya in. Enfin Als we alleen soya als eiwitbron zouden gebruiken zou er voor een slachtvarken van 121kg levend of 97 kg geslacht 50 kg soyaschroot nodig zijn. Dat is 0.41kg soya per kg levend gewicht of 0.515 kg soya per kg geslacht gewicht. De gewichtstoename van de zeug heb ik niet meegeteld.

  • no-profile-image

    @rno

    @W.Geverink, Canada
    Bedankt voor de toelichting.

  • no-profile-image

    john

    w gevering heb je ook gedacht aan de eitwit gehalte van de voertarwe en andere producten in het veevoer. Om het eitwit niveau op peil te krijgen wordt soja gebruikt en om daarna nog de beperkende aminozuren in het voer op peil te brengen is er nog een deel syntetisch.. misschien dat de helft van het eiwit wat we in nederland gebruiken om een varken te laten groeien soya is maar daar houdt het ook mee op.

  • no-profile-image

    W Geverink

    Ik heb in mijn vorige stukje het eiwitpercentage van de gerst op 11% gehouden (standaard gerst). De rest van je opmerking klopt, maar hoe een voer in elkaar zit hangt puur af van de ingredientenprijs en ook telt zwaar mee voor wie je het voer maakt. Soya is duur tegenwoordig dus zul je er zo weinig mogelijk van willen gebruiken. voor dragende zeugen kan voer gemaakt worden met bv 85 kg soya en 85 kg erwten(21%) of 75 kg soya en 75 kg koolzaadschroot of 120 kg erwten en 120 kg koolzaadschroot. In het kraamhok wil je zoveel mogelijk voer in die zeug krijgen. Daarom worden daar lekkere producten gebruikt. Lacto zeugevoer zit bv 200 kg soya in maar je kunt er ook 150 kg soya en 100 kg erwten in stoppen. Aan zeugenvoer worden doorgaans geen aminozuren toegevoegd omdat er genoeg in de ingredienten zit. In de mesterij zit in de startvoeders vaak nog wat soya maar dat wordt heel snel afgebouwd. Om een 1.5 kg biggetje naar 121 kg te laten groeien zal bij ons in de praktijk daarom tussen de tien en twintig kg soya worden gebruikt. Dat is voor @rno uit Amsterdam ook waardevolle informatie. In de landen waar veel soya wordt verbouwd is ook meer "minder" spul en zal daarom ook meer in het voer worden gestopt.

  • no-profile-image

    W geverink

    Sorry. In lacto voer wil je eiwit en energie beiden hoog. Soya 45% smaakt goed en laat veel ruimte voor het energiegedeelte tarwe en gerst.

  • no-profile-image

    geert verstegen

    Door niet te luisteren naar de samenleving is de varkenshouderij in dit doodlopend spoor terecht gekomen. De problemen zijn zo groot EN divers, dat je naar een éénduidige structurele oplossing toe moet. Er is maar één oplossing: veel minder dieren in Brabant en herstel van de kringlopen. Ook moeten de dieren anders gehouden worden.
    Als we met deze aantallen blijven zitten, bereiken we nooit een oplossing. En nu is het de tijd om iets te doen aan die dieraantallen. De verdiensten in de sector zijn slecht (varkenshouderij) en men staat voor grote investeringen.
    Als er nu geen structurele oplossing in deze zin komt, zal de kwestie zich nog jaren doen voortslepen. Dat wil toch niemand.

Laad alle reacties (12)

Of registreer je om te kunnen reageren.