Commentaar

144 x bekeken

Tracking en tracing

Wat slachterijen vreesden gebeurt: buitenlandse afnemers (lees: vooral de Italianen) eisen garanties dat het vlees dioxinevrij is.

Niet alleen dat wat deze week de deur uitgaat, ook alles wat nog onderweg of reeds geleverd is. Ik heb niet de indruk dat ze serieus bezorgd zijn. Prijsdruk is het doel.
Dát de afnemers zoveel druk kunnen uitoefenen hebben de slachterijen deels aan zichzelf te danken. Ze hebben de tracking en tracing richting toeleveranciers goed in beeld, bewijst de dioxine-affaire. De ‘vrijwillige’ blokkade van afnemers van Bouman, Vleuten voeders en Steijn voeders bleek sluitend, toonde de AID aan. Maar de tracking en tracing van het vlees verdwijnt in de uitsnijderij. Zodra het karkas consumentenvlees is, is onbekend van welk varken het komt.

De integratie van de Van Drie Group , tweederde van de Nederlandse kalfsvleesproductie, heeft dat beter geregeld. Daarmee is op elk moment bekend wie de leverancier is, waar het voer vandaan komt, waar het vlees bewerkt is tot welk deel, wie dat uitsneed en waar dat afgezet is, met het labelnummer op de doos bij de afnemer toe. De Van Drie Group won er de Nederlandse Logistiekprijs 2005 mee. Toch zullen de varkensslachterijen het niet snel overnemen. Wordt vervolgd.

Of registreer je om te kunnen reageren.