Commentaar

388 x bekeken 4 reacties

Schade?

De roep om schadevergoeding klinkt. Vanmorgen riep LTO-vakgroepvoorzitter Annechien ten Have erom in het radioprogramma Radio 1 journaal.

Ik vind dat toch wel erg voorbarig. Het heeft er immers alle schijn van dat er geen echt forse schade ontstaat. Ruimingen zullen, áls ze al nodig zijn, beperkt blijven tot de oudste dieren op enkele bedrijven. Dat kan individueel een flinke strop zijn. Maar het totaalbedrag is, zoals het er nu uitziet, uit de kleine kas betaalbaar.

Ik zou dan ook als varkenshouder eerst eens nuchter de schade berekenen. Want ga er maar vanuit dat de biggenprijs met enkele euro’s stijgt de komende week. Dan hebben weinig vermeerderaars nog schade. Mesters? Bij de meesten blijft de schade beperkt tot wat gewichtskortingen en een hoger voerverbruik. Met een paar duizend euro kom je dan heel ver. Over zulke bedragen moet je niet procederen, dat moet je onderling regelen. Schreeuwen om schadevergoeding lijkt me dus niet wijs. Zeker niet als je verder wilt met Bouman, Steijn Voeders of Vleuten Voeders. Nodig de leverancier dan ook uit, rook een sigaar en gebruik de achterkant van het doosje om samen de schade te bereken. Procedures zullen dan overbodig blijken, leert de McCain-zaak ook.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    P. Schreurs

    De schade zoals aangegeven in het artikel treft niet alleen de veehouders die daadwerkelijk voer ontvangen hebben maar alle varkenshouders in dit land. De beurs gaf immers een overanderde prijs door, dat wil zeggen: er was vooralsnog geen reden om buiten deze affaire om de prijs te doen dalen. Vion echter neemt het voortouw en laat de prijs met 10 ct dalen (achteraf) en slacht gewoon door. Deze 10 ct, of 9 euro per varken, voelt iedere boer rechtstreeks in zijn beurs. Ik vind het onnozel van de redacteur om te stellen dat een roep om schade vergoeding niet op zijn plaats zou zijn. De hele affaire kan de varkenshouders geld gaan kosten. Het is niet de bedoeling om elkaar de schuld te geven maar het systeem van aansprakelijkheid moet worden toegepast en de sector moet genoegdoening eisen, liefst collectief.

  • no-profile-image

    Jan Smale

    Robert Bodde stelt dat veehouders weinig schade ondervinden van de dioxine-affaire. Dit lijkt mij pertinent onjuist. De sector wordt geconfronteerd met grenssluitingen door Korea en Japan en wellicht nog meer. De directe schade zoals Bodde berekent voor individuele bedrijven valt inderdaad wel mee. De prijsdaling van vlees hakt er voor de sector veel meer in. Ook bedrijven die niets van doen hebben met de hele affaire lijden daardoor toch veel schade. Ons imago is opnieuw beschadigd! Kennelijk werkt tracking en tracing nog onvoldoende om klanten er van te overtuigen dat met ons vlees niets mis is, uitgezonderd een klein aantal bekende bedrijven. Ik las vandaag nog weer een advertentie van een recall-aktie van voorverpakte groente. Dit levert toch ook geen algehele prijsval op voor alle groente?

  • no-profile-image

    Arthur Gerrits

    Ik las vandaag het artikel met als titel “ hardleers” van je collega Marcel Henst. Een opinie die volledig strookt met jou weblog. Ja, we hebben weer een dioxinevervuiling die niet goed is voor de sector. Wat juist wij als sector moeten doen is openheid geven van zaken en niet conclusies gaan trekken alvorens we de volledig informatie hebben om conclusies te trekken. Jouw stuk over 'bepraat met je leverancier een minnelijke schikking in plaats van naar de rechter te gaan' vond ik verfrissend. We moeten oppassen dat we allemaal het kalf niet groter gaan maken dan de koe. Amerikaanse toestanden zijn hier niet gewenst. Als ik dan de krant lees, vind ik de Telegraaf en het Eindhovens Dagblad genuanceerder dan jouw collega Henst. Deze affaire opblazen tot astronomische proporties doet geen goed aan onze export, doet geen goed aan onze varkensprijs en ook geen goed aan het imago van de sector. Het niet meer mogen verwerken van reststromen waarover de minister nu praat zal ook zeker geen goed doen aan onze concurrentiepositie, want uiteindelijk zal een varkenshouder het duurdere voer moeten betalen. De beschuldigende vinger naar de heer Van Lieshout en Safe Feed vind ik dan ook voorbarig omdat er gesproken alsof er sprake is van criminieel en doelbewust handelen. Afgelopen weken hebben we glas in babyvoeding gehad en glas in groenteschotel Milanese van Unilever. Veel minder ophef in de pers en er wordt niet gesproken alsof het criminelen organisaties zijn.

  • no-profile-image

    Lowie Kersten

    Een reactie van mijn kant. De meest interessante vraag is wat kunnen we er van leren? ik vind het toch een beetje raar. Varkensbeenderen die verwerkt worden tot gelatine. Het varkensvet dat onvoldoende gefilterd wordt, bevat te veel dioxine. Tot zover alles duidelijk. Maar wat is er gebeurd met de gelatine die overblijft? Zit hier geen dioxine in? Waar wordt deze in verwerkt? Is deze gebruikt voor menselijke consumptie? Hetzelfde als toen in de MPA-affaire? Hier hoor je niets over. Ook toen met die aardappelen hoorde je daar niets over. Het waswater was toen besmet maar de aardappelen hoorde je niets over. Blijkbaar lukt het de voedingsmiddelenindustrie perfect om dit buiten het schootsveld van de media te houden. Daar kunnen we messchien nog veel van leren. Er zijn bedrijven die bewust soms recalls doen en er sterker uit komen. Op een of andere manier lukt dat met (varkens)vlees nog niet. Zou een interessante studie zijn om dit uit te zoeken.

Of registreer je om te kunnen reageren.