Varkenshouderij

Achtergrond 260 x bekeken

Klimmen tegen kanker

Minimaal twee keer wil Lianne Huijben op 9 juni de Alp d’Huez beklimmen. De varkenshouder uit het Brabantse Odiliapeel fietst mee in een teams van Big Challenge. Het ingezamelde sponsorgeld gaat naar KWF Kankerbestrijding. Onderzoek is hard nodig, weet Huijben uit eigen ervaring.

’Voor mij is de beklimming van de Alp d’Huez geen beproeving. Integendeel, ik ben verschrikkelijk blij dat ik mee kan doen, dat ik mee mág doen. Wie had dat een paar jaar geleden kunnen zeggen? Nou, ik niet. Maar een uitdaging is het natuurlijk wel.

Zes jaar geleden werd bij mij borstkanker geconstateerd. Ik heb het allemaal meegemaakt, weet wat het betekent om met deze ziekte geconfronteerd te worden. De eerste signalen, de voorlopige diagnose, het lange wachten op de definitieve uitslag, de behandelingen. Een zware tijd, maar ik ben niet de enige die dat aan den lijve ervaart.

Het gaat nu allemaal goed, gelukkig wel. Ik heb een zwaar parcours achter de rug, en juist daarom ga ik deze sportieve prestatie aan. Op weg naar de top, zo vaak mogelijk, en liefst met zo veel mogelijk sponsorgeld in de achterzak.

Ik heb me aangesloten bij een van de acht teams van Big Challenge. De groep bestaat uit mensen die allemaal betrokken zijn bij de varkenshouderij. Dierenartsen, voeradviseurs, handelaren, en natuurlijk varkenshouders zelf, zoals ik. Samen met mijn man hebben wij een zeugenbedrijf in het Brabantse Odiliapeel.

Nee, meedoen met deze sponsortocht voor het Koningin Wilhelminafonds is geen pr-stunt van de varkenssector. We laten wel zien dat de sector betrokken is bij de buitenwereld, bij mensen die ziek zijn, die een bijna onmenselijke strijd leveren om te overleven.

Hier en daar bestaat het beeld dat varkenshouders zich alleen zorgen maken over hun bedrijfsresultaat. Dat is echt onzin. De sector zit in een diepe crisis, en toch gaan wij op deze manier de strijd aan met kanker. Dat is toch een mooi signaal? Maar we doen het zeker niet om er zelf beter van te worden.

Het primaire doel is en blijft om geld in te zamelen voor KWF. Dat is ontzettend hard nodig. Bijvoorbeeld om de tijd die nodig is om de definitieve diagnose te stellen, te bekorten. Dat loopt soms op tot zeven weken. Nou, ik kan je vertellen dat die periode ondraaglijk lang is. Een helse tijd.
Natuurlijk is het ook zo dat hoe sneller de diagnose wordt gesteld, hoe eerder met de behandeling kan worden begonnen. Er wordt nu gezocht naar mogelijkheden om die wachttijd te beperken. Daar is onderzoek voor nodig, en dus geld. Met alle teams van Big Challenge hebben we nu al vier ton binnen. Dat is meer dan een slok op een borrel.

Eigenlijk ben ik helemaal geen fietser. Afgelopen najaar ben ik een paar keer op een mountainbike gestapt. Begin januari voor de eerste keer met mijn racefiets de weg op gegaan. Ik heb nu 4.000 kilometer in de benen zitten. Vier keer per week stap ik op de fiets, vaak met mijn teamgenoten.

Inmiddels is mij wel duidelijk dat ik meestal het tempo in het team bepaal; of we nu klimmen, dalen of op een platte, rechte weg rijden. Ik zoek steeds nieuwe slachtoffers die voor mij het kopwerk doen, zo slim ben ik wel. Het goede nieuws is dat het verschil steeds kleiner wordt.

Op 9 juni moet het allemaal gebeuren. Dan beklimmen duizenden fietsers de Alp d’Huez, een lastige col in de Franse Alpen. Meer dan duizend meter omhoog, 21 haarspeldbochten. Sommigen gaan zes keer naar boven. Dat zal mij waarschijnlijk niet lukken, maar wie weet.

Twee keer wil ik absoluut halen. Maar waarom niet vaker? Ze zeggen tegen mij: Lianne gebruik je verstand, ga niet voorbij het gaatje. Maar ik ken mezelf, als het mij lukt om vijf keer boven te komen, dan ga ik ook voor de zesde keer. Ik kan van mezelf al behoorlijk fanatiek zijn, na mijn ervaring met kanker is dat alleen maar erger geworden. Dat hoor ik trouwens vaker bij mensen die kanker hebben overwonnen. Ze zijn er nog, hebben zich niet laten kisten, en dan komt er enorm veel energie vrij.

Ik draag mijn beklimming op aan een vriendin van mij die ook kanker heeft. Zij rijdt als het ware met mij mee. Als ik het moeilijk krijg, denk ik aan haar. Dat geeft mij energie om door te gaan. Want zij gaat ook door.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.