Varkenshouderij

Achtergrond 220 x bekeken

Varkenssector staat onder zware maatschappelijke druk

De varkenssector zit in een moeilijke positie. De maatschappelijke discussie over de sector zal de komende tijd volop losbranden. Er zullen goede antwoorden en ideeën moeten komen.

De varkenshouderijsector zit in zwaar weer. De sector heeft te maken met sterk gestegen productiekosten en achterblijvende opbrengsten. Daar komt bij dat de sector zeer weinig geliefd is bij het grote publiek. Dat laatste is misschien nog wel het meest zorgwekkend.

De bij vlagen zeer emotioneel gevoerde discussie mag dan weinig concreet zijn, het is wel een discussie die van het grootste belang is. Het is een discussie die eigenlijk ten diepste gaat over de vraag hóe we varkens en in wat mindere mate pluimvee willen houden in dit land. Eigenlijk draait het dus niet om de vraag wat mega is. In de beleving van het publiek is een gemiddelde varkensstal al gauw mega.

LTO-vakgroepvoorzitter Annechien ten Have roept deze week in haar weblog de crisis uit. Ze trekt een parallel met de situatie vlak na de varkenspestcrisis van 1997. De sector werd toen voor het eerst geconfronteerd met de kritische blik van het publiek. De situatie resulteerde in een saneringsslag en reconstructieplannen voor de sector. Er zouden landbouwontwikkelingsgebieden (log’s) komen waarin de sector zich zou kunnen ontwikkelen. In zekere zin is het zuur dat dit zelfde reconstructiebeleid met de log’s nu eigenlijk aan de basis liggen van de huidige megastallendiscussie.

Ten Have stelt dat de sector de afgelopen jaren wel hard heeft gewerkt aan bepaalde problemen, maar dat de maatschappij het vooral op heeft gevat als symptoombestrijding en windowdressing. Het systeem is in de basis niet aangepakt. Als voorbeeld noemt Ten Have de luchtwasser.

De analyse is voor een groot deel juist, zonder dat het nu meteen te verwijten is aan de sector. Er is een maatschappelijk onvermogen om het systeem waaraan we met z’n allen verslaafd zijn, om te vormen. Alles wat er nu gebeurt, alle discussies over prijsvorming in de keten, de maatschappelijke discussies over megastallen en alles wat er mee samenhangt; in wezen zijn het symptomen van onmacht en een gevolg van het economische systeem waarvoor we in West-Europa hebben gekozen.

Ten Have ziet oplossingen in verdere ontwikkeling van duurzame premiumproducten voor de Noord-West-Europese markt. Denk aan het Good Farming Star concept van Vion en AH. In de ruimtelijke ordening wil ze het accent leggen op bestaande locaties en daar maatwerk voor leveren. Voor bedrijven zonder toekomst wil ze een goede sociale afwikkeling.

Het is een oplossingsrichting. Of het voldoende is zal moeten blijken. Zeker lijkt het wel dat de varkenssector met een goed verhaal zal moeten komen in de megastallendiscussie. Als die discussie doorslaat ziet het er niet goed uit voor de varkenshouderij.

Of registreer je om te kunnen reageren.