Varkenshouderij

Achtergrond 1264 x bekeken

Altijd in de stank

Langs de Weseperweg in het Overijsselse Heeten staan zes enorme silo’s. Hier laten vijftig varkenshouders sinds 2007 hun mest vergisten. Omwonenden klagen over stank en lawaai. Melkveehouder Ben Schoorlemmer is een van hen. Hij is de zurige gistlucht meer dan zat.

Hij is geen tegenstander van mestvergisting, laat staat dat hij een hekel heeft aan de varkenshouders die hun mest naar de installatie 500 meter verderop brengen. ”Geen sprake van. Het gaat mij om de overlast. Stank, lawaai, onveiligheid op straat; de leefbaarheid rond de installatie is in het geding. En dat al jarenlang.”

Melkveehouder Ben Schoorlemmer uit Heeten is woordvoerder van een groep van twaalf huishoudens. Eigenlijk tegen wil en dank, hij hoeft niet zo nodig in de pers. Maar iemand moet het doen. Dus toe maar. Hij wil niet afgeschilderd worden als een actievoerder. ”Wij blijven in overleg, al sinds 2007. Feiten en argumenten, brieven en telefoontjes. En sinds kort borden langs de weg waarop het internetadres staat van het milieuklachtencentrum van de provincie. Niet meer en niet minder.”

Later zegt hij dat de verantwoordelijke partijen – de eigenaar van de installatie, gemeente en provincie – geen maatregelen nemen. Welke feiten de omwonenden ook aandragen. ”Dat frustreert. De laatste weken is het stil aan de zijde van de verantwoordelijke partijen. Als dat zo blijft, overwegen wij impopulaire maatregelen te nemen. Ik zeg daar verder niks over.”
Het waren vijftig varkenshouders die in 2005 het initiatief namen om hun mest gezamenlijk te verwerken. Energie produceren uit mest, aangevuld met mais en bermmaaisel, dat was het idee. In 2007 was de installatie gereed. Inmiddels is de vergister van coöperatieve in particuliere handen overgegaan. De varkensboeren zijn nu alleen leverancier.

Zes enorme silo’s staan in het open landschap langs de Weseperweg. Geen beplanting rondom. ”Was de gemeente Raalte vergeten op te nemen in de vergunning”, zegt Schoorlemmer. Hij wil het overigens niet hebben over horizonvervuiling. Mooi is anders, maar andere effecten hebben meer impact.

Om te beginnen: stank. Schoorlemmer: ”Uit de installatie komt een zurige gistlucht. Niet altijd, maar wel vaak. Een irritante geur. Kom je ’s avonds in de slaapkamer en dan hangt daar zelfs een stanklucht. Alleen bij wind uit het noordwesten ruiken we niets. Kun je nagaan.”
Dan het lawaai. ”Het biogas wordt omgezet in elektriciteit. Dat gebeurt met behulp van motoren, die draaien 24 uur per dag, 365 dagen per jaar. Altijd hoor je een storend gebrom op de achtergrond. Hier op het platteland hoort het ’s avonds en ’s nachts stil te zijn, maar dat is het niet.”
De derde klacht: onveiligheid. Schoorlemmer: ”Het aantal vervoersbewegingen is drie keer zo groot als te voren was beloofd. Die vrachtwagens rijden over smalle binnenwegen. Je moet de berm in als je een mestwagen tegenkomt. Levensgevaarlijk!”

Hij kan zich de informatiebijeenkomst in 2005 nog herinneren. Woordvoerders van de groep varkenshouders, de gemeente en provincie vertelden mooie verhalen over de innovatieve installatie die langs de weg zou verschijnen. Via de vergunningverlening zou overlast worden voorkomen. Omwonenden die iets opperden over stank of lawaai, werden gerustgesteld. Niemand hoefde ongerust te zijn.

En als iemand eventueel misschien toch wat zou ruiken of horen, dan was een telefoontje genoeg. Onmiddellijk zou worden ingegrepen. ”Nou, dat hebben we geweten”, zegt Schoorlemmer. Sinds 2007 hebben de omwonenden hun klachten kenbaar gemaakt. ”We hebben gebeld en gemaild, met de gemeente en provincie om tafel gezeten, met de eigenaar gepraat, tientallen keren contact opgenomen met het provinciale milieuklachtencentrum. Af en toe een luisterend oor, maar aan de structurele overlast wordt niets gedaan.” Schoorlemmer en de andere omwonenden boksen op tegen een aantal machtige partijen. ”Gemeente, provincie, Rabobank en Gibo zijn allemaal betrokken. Zij wilden dit, staken er geld in. Gemeente en provincie moeten de vergunningen die zij hebben afgegeven ook handhaven. Dat gebeurt dus niet.”

Twee weken geleden hebben de bewoners een bord langs de weg gezet. Wie last heeft van de vergister wordt aangeraden zijn klacht bij de provincie te deponeren. Schoorlemmer hoopt dat veel mensen reageren. ”Ik ga er nog steeds vanuit dat de overheid adequate maatregelen neemt tegen de stank en het lawaai. Wij hebben het helemaal gehad met die installatie. Als er niks gebeurt, kan ie wat mij betreft de lucht in vliegen.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.