Varkenshouderij

Achtergrond 181 x bekeken 2 reacties

Het beest moet dood

Vlees produceren geeft boeren voldoening. Alleen vervelend dat de beesten eerst dood moeten. Ook voor boeren.

Ze had een rotdag, de boerin bij wie ik op bezoek was. Niet vanwege hormonale oprispingen, maar omdat het afleverdag was. De vleesvarkens waren nu zwaar genoeg, het werd tijd dat ze aan de haak zouden komen.

Vier maanden geleden had ze de dieren als biggen zien binnenkomen. Onzeker en bang waren ze van de laadplank gekomen, maar in hun hok sloegen ze meteen aan het knokken. Zodra de rangorde duidelijk was, keerde de rust terug. Vanaf toen waren ze gestaag gegroeid. Het was een genot om naar te kijken, al die hokken vol roze dieren die haar met hun kleine oogjes nieuwsgierig aankeken als ze haar controleronde deed.

Straks zouden haar grootgeworden biggen op een transportband stappen die maar één kant op ging: omhoog, naar de dood. Ze wist hoe het ging, het was een kwestie van één tel en dan was het gebeurd. Maar toch. Het voelde akelig. Varkenshouden vond ze een prachtig beroep. En de wetenschap dat ze bijdroeg aan vitrines vol mooie varkenshaasjes, karbonades en speklapjes gaf veel voldoening. Het enige vervelende was dat die beesten tussendoor eerst nog dood moesten.

Na vandaag zouden de hokken leeg zijn. Voor eventjes dan, want er stonden alweer nieuwe biggen op stapel. Ze moest zelfs een beetje opschieten om de afdelingen op tijd schoon te krijgen. Ze wist ook dat zodra de nieuwe biggen er waren, haar rotgevoel meteen weer weg zou zijn. Maar eerst was er vandaag. En dat was nog steeds een rotdag.
Het boerenvak is soms heel dubbel.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    verstraten

    Toen ik 20 jaar geleden een cursus dhz ki rundvee deed kwam ik wekelijks op het slachthuis. Ook bij een dier is het intreden van de dood iets wreeeds wat je eigenlijk helemaal niet wilt zien. Zeker als het ook nog je eigen dier is. Het is tenslotte wel iets anders dan het doodmeppen van een vlieg. Maar het is onlosmakelijk met het eten van vlees verbonden wat ikzelf bijzonder graag doe. Wij zijn vervreemd van het doden van dieren. Kan me nog vaag herinneren als kind dat aan huis (mocht toen nog) een varken geslacht werd. Toen had ik er geen enkele moeite mee, sterker, ik wist dan dat we tong kregen, en bloedworst . Heerlijk. Nu kijk ik er toch heel anders tegen aan en kan vanuit dat oogpunt ook begrip opbrengen voor principële vegetariërs. (maar niet voor vegetariërs die geen vlees eten uit oogpunt van dierenwelzijn)

  • no-profile-image

    Ester van Aalst

    Ik kom bij dit bericht via een link van de twitter, ik ben stadsmens maar wil weten waar mijn eten vandaan komt.
    Ik had me dus nooit gerealiseerd dat de boerin het ook moeilijk heeft op het moment dat de beesten naar de slacht gaan. Er zijn zoveel dingen die je je als consument niet realiseerd als je weer zo'n bakje vlees bij de supermarkt pakt. De associatie met beest is helemaal weg. Daar kwam ik achter toen ik met mijn dochter (16) in een franse super liep waar met de halve varkens werden binnnen gebracht en langs de wand in de slagerij werden gehangen, ze ging zowat van haar graatje.

Of registreer je om te kunnen reageren.