Varkenshouderij

Achtergrond 429 x bekeken

Inspirerende beurs Den Bosch

Een uitgebreid persoonlijk verslag dit keer van een heel goede beurs Den Bosch. Van C&A tot Alpe d’Huez en van intieme handelingen tot een beetje zwangere tienerdochter.

Vion en Rabobank beten het spits af met het openingssymposium. Een opkomst van 500 personen en een wat haperende techniek. Vion liet bij monde van topman Peter Beckers weten weinig te kunnen doen aan de matig lopende vleesverkoop. Maar juist dit interesseerde de aanwezigen, bleek uit de vragenronde, alle andere concernexpansies laten hen koud. Het blijft triest dat er bij opbrengsten onder kostprijsniveau ook nog allerlei eisen gesteld worden. Duurzaamheid begint bij structureel kostendekkende prijzen, was de teneur.

Groeien met grenzen

Rabobank bracht bij monde van directeur Dirk Duijzer ook weinig nieuws, maar bracht wel de studie Groeien met grenzen uit. Deze visie op de toekomst van de Nederlandse varkenshouderij is neergezet in een klein boekwerkje van 75 pagina’s, dat de moeite van het lezen zeker waard is. De samenvatting valt op meerdere plaatsen te lezen, maar is natuurlijk onvolledig. Intussen mocht ik deze week op het bankkantoor in Uden voor een veertigtal jonge en bovenal ondernemende collega-varkenshouders een reactie geven op de studie. Zowel de samenvatting van de visie als mijn presentatie zijn hier te downloaden.

C&A, toch voordeliger

Cehave had veruit de grootste en drukste stand. Er was een enorm korps vertegenwoordigers op de been gebracht. De fusie met Agrifirm was onderwerp van gesprek en alom werd gekscherend gesproken over C&A, toch voordeliger.
Op het vlak van de varkenshouderij zal Agrifirm snel ondersneeuwen bij de zuidelijke reus, zo werd algemeen verondersteld, maar dit kan natuurlijk ook met de plek van de beurs te maken hebben. De meeste varkenshouders die ik sprak zijn voorstander van de fusie. Vanwege expansiedrift in het buitenland is het verstandig om nu gelijk het vermogen op naam van de Nederlandse leden te zetten, anders verwatert het snel.

Champagne vloeit: sponsors steunen EPP 2010

EPP 2010 werd op de openingsmiddag gelanceerd door de ondertekening van de sponsorovereenkomsten met Vion, Boehringer Ingelheim, Hypor en ForFarmers. In de stand van laatstgenoemde kwamen zeker een honderdtal geïnteresseerden, waarvan zo’n 70 EPP-leden. In een informele sfeer werden de formele handelingen uitgevoerd, waarna er volop geproost werd met champagne. Het belooft in mei een bijzonder evenement te worden, waar honderden collega’s uit heel Europa verwacht worden. Gedurende een intensief programma van vier dagen zal Varkenshouderij Nederland B.V. zich op haar best laten zien.

Bang voor intieme handelingen

Schippers stal de show met vele innovaties als de automatische oormerkentang, het naaldloos injecteren en de pijnloze euthanasietrechter. Maar liefst zes adviesdivisies werden in afzonderlijke stands gepresenteerd. Deze divisies worden binnenkort ook stuk voor stuk gepresenteerd op FarmFocus.
Dagelijks waren er op de beurs symposia, waarin ook Schippers een aandeel had in de vorm van presentaties. Op de derde morgen heb ik een deel van het symposium van Cehave en Schippers gevolgd. Helaas een kleine opkomst en nauwelijks praktiserende varkenshouders, maar het was toch zeker de moeite waard.
Manon Houben weet haarfijn uit te leggen waar we in de structuur op het varkensbedrijf nog verbeteringen kunnen aanbrengen.
Varkenshouder Kees van der Meijden lichtte zijn praktijkervaringen hiermee toe. Hij kon aantoonbaar maken dat zijn bedrijf met 1.000 zeugen er aanzienlijk op vooruit gegaan is. Lage gezondheidskosten, nauwelijks antibioticaverbruik en bijna MRSA-vrij. Kleurensystemen, maar ook vooral handen-hygiëne heeft zijn bedrijf veel goeds gebracht. Hij kon beeldend vertellen dat vooral de knop tussen de oren om moest. Toen hij voor het eerst geconfronteerd werd met een smetstofmeting van zijn handen, vreesde hij daarna elke intieme handeling.

Kadaverinzameling grootste vriend van PRRS

Op farmaceutisch gebied ben ik weinig nieuws tegengekomen op de beurs. Entstoffen worden te kust en te keur aangeboden, maar echte oplossingen voor aartsvijand PRRS worden niet geboden. De aanvankelijk grootste pleiters van PRRS-vrij hebben hun accent nu verlegd naar ‘weinig kliniek’. Het doet mij denken aan de tienerdochter die haar moeder vertelt dat ze een beetje zwanger is.
Waarom krijgen we in Nederland geen PRRS-vrije bedrijven, terwijl dat andere landen wel lukt ? Een praktijkdeskundige wist me te overtuigen dat ondermeer onze kadaverinzameling niet deugt. Elke keer dat een ton biggen of een varken bovenin de Rendac-auto ploft, vindt er een enorme uitstoot aan smetstoffen plaats door de al aanwezige kadavers in de open laadbak.

Deense Duroc-gekte

De Deense hype was ook op de landbouwvakbeurs aanwezig. Ondank dat ons buurland en grootafnemer Duitsland voor 90% met Piétrain als vaderdier werkt, wordt de suggestie gewekt dat dit verleden tijd is. Matige vleesscores ten spijt zal de Duroc-hype ook nog wel even aanhouden en de positie van de Tempo overnemen. Ondertussen zet Denemarken zelf volop Piétrain in als vaderdier; de varkenswereld blijft verwonderen. Er waren maar liefst drie verkopers van Deense fokgelten op de beursvloer, al viel de belangstelling wat tegen. De aanschafprijs, de herkomstgarantie, service en duurzaamheid zijn nog hobbels voor velen.

Fietsen tegen kanker

Big Challenge organiseerde op de tweede dag een geweldig symposium. Helaas kon inspirator Herman Houweling er zelf niet bij aanwezig zijn, hetgeen zijn ziekte nog eens benadrukte. Desondanks was het de mooiste bijeenkomst, waar je regelmatig stil van werd. Naast inleidingen en eigen ervaringen van de organisatoren van het wielerspektakel ten behoeve van het Kankerfonds, was er als klap op de vuurpijl de aankondiging van het nieuwe peloton fietsers. Bekende namen uit de varkenshouderij gaan in 2010 een poging doen om meerdere malen de Alpe d’Huez te bedwingen. Uiteraard met het doel om flink sponsorgeld binnen te halen voor het goede doel, wat ze zeker gaat lukken.

Uitgekiende Watras-kraamstalvloer

Ik was onder de indruk van de Watras, een kraamstalvloer die tot in detail is uitgedacht. Uitdenker en uittester Willie van Bommel heeft mij haarfijn uitgelegd wat de voordelen zijn van deze vloer. Werkelijk aan alles is gedacht, goede bereikbaarheid van spenen door een holle bedding van de vloer en gootjes voor de biggenpootjes. Duidelijke functiegebieden voor de biggen, waardoor doodliggen gereduceerd wordt. De meerprijs is vergelijkbaar met balansvloeren, die nog minder doodliggers zullen geven. De Watras is echter welzijnsvriendelijker voor zeug en biggen.

Nieuwe kraamhokken voordeel van de twijfel

Minder onder de indruk was ik van de nieuwe generatie kraamhokken van “Wat liggen ze er mooi bij”. Te veel accenten gaan uit naar een makkelijke en snelle reinigbaarheid. Als je naar de toekomst wilt kijken, dan hoort daar ook een schoonmaakrobot bij en vervalt dit argument grotendeels. Een zeug los in het kraamhok is voor velen een ideaalbeeld, maar helaas heeft hier het voordeel tal van nadelen. Niettemin zijn initiatieven als deze natuurlijk wel te prijzen, want wie weet komen er toch mooie ontwikkelingen uit voort.

Comeback voor kraamopfokhok

Met buurtgenoot Jan Schuttert van het gelijknamige handelshuis ben ik ver van huis in Den Bosch aan het filosoferen geweest over het ideale kraamhok. Een verrassende uitkomst daarbij was onze overtuiging dat het kraamopfokhok op korte termijn pijlsnel zijn comeback gaat maken. Vrijwel alle nadelen uit het verleden zijn opgelost en er zijn voordelen bijgekomen.
Waar we vroeger vonden dat er makkelijk twee tomen biggen in een kraamhok konden, zijn dit met de huidige normen gewoon 11-12 biggen, dus één toom. Onze laatste kraamstal kostte €2100 per plaats en een biggenplaats €170. Een kraamhok is dus ook niet duurder dan 12 biggenplaatsen, al komt de biggentrog er natuurlijk nog extra bij.
Voeren van zowel zeug als big is met de huidige generatie voermachines ook niet langer een probleem. Voordelen zijn er te over, de toom blijft bij elkaar zoals we dat vandaag graag zien. Het scheelt kostbare uren, die nu besteed worden aan overplaatsen van biggen en dubbel schoonmaken. Natuurlijk kost het schoonmaken van de kraamstal na 10 weken extra tijd, maar daarvoor hebben we een robot.
De biggen kennen geen overgangsstress en liggen al in een droge en vertrouwde omgeving. Vloerverwarming even weer aan en weg speendip.
Creatieve ontwerpers kunnen aan de slag met het opzetten van voldoende hygiëne-barrières tussen jong en oud. Ook hier geldt het gezegde “waar een wil is, is een weg”.

Twee grote beurzen is te veel van het goede

Volgende week drie dagen beurs Hardenberg. Ik kan er net als in Den Bosch ons nieuwe initiatief FarmFocus goed wegzetten en mag af en toe ook in de Hypor stand staan. Maar het is van de zotte dat binnen drie weken twee grote beurzen gehouden worden voor de varkenshouderij.

Bij zowel bedrijfsleven als varkenshouders heerst enige schaamte dat we in zo’n kort tijdsbestek minimaal €10 miljoen spenderen. Gerekend naar het aantal bezoekers al snel enkele honderden euro’s per man. Zou dit de entreeprijs zijn, dan was het snel gedaan met de beurspret.

Eén goede varkenshouderijbeurs per jaar op een centrale plaats in Nederland is wenselijk en ook voldoende. Het hoeft alleen maar even opgepakt te worden. Wie snijdt deze faalkosten weg? Alle beetjes helpen.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.