Varkenshouderij

Achtergrond 195 x bekeken 3 reacties

Rendement opbrengstprijs

Een varkenshouder runt een commercieel bedrijf en geen liefdadigheidsinstelling. Zakelijkheid en onderhandelingsgeest zijn vereist. Besteed dus een paar uur per week aan in- en verkoopbeleid.

DPP plus €6 of plus €16? Vleuten Levend min €4 of plus €4? Eén ding is zeker, verschillen in opbrengstprijzen tot €10 komen volop voor. Uiteindelijk kan de varkenshouder zelf het meeste doen om tot een goede prijsvorming te komen. Een uurtje per jaar even koffiedrinken met de handelaar is daarvoor niet voldoende.

Prijsvorming op de voet gevolgd

Leo Verheijen, DB-lid van de NVV, hield in de Varkens-Showroom een boeiend betoog over hoe prijsvorming tot stand komt. Met meerdere personen houdt hij zich wekelijks intensief bezig met de ontwikkelingen op de varkensmarkt. Men neemt zelfs poolshoogte in Polen om ter plekke de markt te verkennen. De inzet voor collega-boeren gaat bij NVV-bestuurders heel ver.

Waar naartoe met mindere biggen?

Een gezelschap dat bestaat uit vermeerderaars, vleesvarkenshouders en handelaren gaat de discussie uiteraard niet uit de weg. Men is het erover eens dat goede afzetmarkten bediend moeten worden met goede kwaliteit. Over wat je vervolgens met mindere kwaliteit doet, bestaat verschil van mening. De ene vermeerderaar overlegt met zijn vaste afnemer, de andere doet ze met de slachtbiggen mee en weer een andere probeert ze te slijten in Verweggistan.

Elke vracht over de weegbrug

Enkele aanwezige vleesvarkenshouders pakken de weekhandel op. De laatste maanden floreerde de levende handel met verschillen tot €4-5 ten opzichte van geslacht leveren. De inleider gaf aan dat uren turen naar slachtgegevens nooit de aandacht af mag leiden van de kiloprijs. Voor het tientje weeggeld raadt hij aan om elke vracht over de weegbrug te laten rijden. Door de opbrengstgegevens in te voeren in het Varkensprijzenonderzoek weet de varkenshouder elk moment waar hij staat.

Niet lijdzaam de prijs afwachten

Leo Verheijen hamerde erop dat het abnormaal is dat we onze varkens meegeven en afwachten wat de prijs gaat worden. Het staat gelijk aan voer bestellen en zelf bepalen wat dit jou waard is. Vrijwel iedereen bepaalt zelf zijn verkoopprijs en condities, de slager, de smid en ook de voerleverancier. Unifar is een mooi voorbeeld van regiefunctie bij de producent, zij stelt de regels.

Elke week tijd uittrekken voor in- en verkoopbeleid

De handelaar krijgt groot gelijk dat hij gaat voor de winst. In principe gaat elk commercieel bedrijf hiervoor. Een varkenshouder runt ook een commercieel bedrijf en is geen liefdadigheidsinstelling. Zakelijkheid en onderhandelingsgeest mogen verwacht worden. Een paar uur per jaar is daarvoor niet voldoende, een paar uur per week besteden aan in- en verkoopbeleid is wel het minste.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Jan

    Johnny, er is nu reclame genoeg gemaakt voor jou showroom

  • no-profile-image

    wouter

    Zeg Jan, het gaat er niet zozeer over of Johnny nu een showroom heeft, het gaat er over dat je als ondernemer naast technisch goed draaien ook verrekte veel geld kunt verdienen (of minder verliezen), als je met inkoop of verkoop scherp de onderhandelingen durft in te gaan en ook weet waar je het meeste geld vangt, cq het minste hoeft te betalen. Ik heb jaren lang trouw aan Vion Nederland geleverd, elke week een vrachtwagen vol, maar ik verdien nu met dat uur in de week verkopen van de varkens veel meer, dan met vroeger alleen maar 80 uur per week werken aan de hoogste groei en de laagste voederconversie

  • no-profile-image

    Jan

    Je hebt helemaal gelijk Wouter, ook ik heb VION de rug toegekeerd dit jaar.
    Maar waar het mij om ging is, ik lees de collums van Johnny al jaren met erg veel plezier en interesse maar, ik erger me de laatste tijd aan die links naar de commerciele kant van Johnny, niet meer, niet minder. Zakelijk mischien slim, maar volgens mij past dat niet bij een weblog.

Of registreer je om te kunnen reageren.