Varkenshouderij

Achtergrond 243 x bekeken

Verkoop op de bazar

Nu onze slachterij verbouwd wordt, slacht een rus voor ons de varkens. En dat gaat heel anders dan in Nederland. Het vlees wordt in de open lucht verkocht.

Onze eigen slachterij wordt nu verplaatst, en dat is iets wat lang gaat duren zoals met alles hier in Kazachstan. We verkopen de slachtvarkens en slachtzeugen daarom nu aan een man die ze hier op het bedrijf op zijn Russisch slacht. Na het doden van de varkens branden ze de haren eraf en schrapen het vel schoon tot het blank is. Het spek en de huid zijn dan al gaar. Dit spek wordt niet meer hard na koeling en het wordt zo eetbaar verkocht.
De varkens worden niet zoals in Nederland in twee helften gesneden, maar op een andere manier: overdwars, middendoor. Je krijgt dus, zeg maar, een voorbout en een achterbout.

De dag na het doden, branden en schrapen haalt onze afnemer de karkassen om 6 uur ’s ochtends op. Ze worden gewogen, contant betaald en dan gaat hij ermee naar de bazar. Daar verkoopt hij ze aan zijn eigen vaste afnemers. Die slaan de karkassen met een bijl in stukken en verkopen de deelstukken aan de consument.

Ik kies er bewust voor om niet zelf op de bazar te verkopen aan die slagers. Om twee redenen. Je moet dan achter je geld aan en het is een erg afgeschermde handel op de markt. Er wordt geen concurrentie geduld.

Op de markt is een gezondheidscontrolepunt. De controleurs snijden af wat ze willen. Als je ze tegenzit, nemen ze het vlees zelf mee naar huis of verkopen het op de markt. Corruptie, ik had het er al eerder over.
Van onze varkens snijden ze echter zelden iets af om te controleren op ziekten en hygiëne. Ze weten dat de varkens gezond zijn. Mijn Russische koper betaalt de controleurs het officiële tarief en kan zo met de varkens doorlopen.

De hygiëne van het vlees is op de markt ver van wat er in Nederland mee bedoeld wordt. Maar het is evengoed nog veilig om het vlees te eten. Alleen bij temperaturen van ver boven de 30 graden wil het wel eens tegenvallen. Want de meeste boeren hebben geen koeling zoals wij wel hebben gemaakt. En dan kom je vliegeneitjes tegen op het vlees. Die schrapen de Kazakse verkopers er dan wel voor verkoop af natuurlijk.
Maar langzaamaan wordt het beter. In 2006 was op de bazar amper koeling. Onder druk van de vele buitenlanders die er komen kopen, heeft de bazar-eigenaar geïnvesteerd in koeling. Hij haalt de kosten er dubbel en dwars uit door het hogere staangeld.

Het vlees brengt nu ongeveer €2,25 per kilo op. Dat is voor het karkasgewicht, met kop en poten maar zonder ingewanden. De prijs trekt nu lekker aan, want in China is het vlees al 50 procent duurder geworden, en veel vlees wordt hier uit China geïmporteerd.

« vorige | volgende »

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.