Varkenshouderij

Achtergrond 92 x bekeken

Meer concurrentiekracht

Het beste wat de malaise kan opleveren is er sterker uitkomen dan collega’s.

Waar akkerbouwers en veehouders de prijzen voor hun graan en melk de hoogte in zien schieten, gaat de varkenshouderij door een dal.
Vion noteert €1,37 per kilo. Dat is minder dan de kostprijs. ASG becijfert een kostprijs van €1,56 per kilo; 20 cent per kilo meer dan een jaar geleden in juli. Biggenprijzen blijven steken bij € 24 à € 25 per stuk; extreem laag. Je moet bij een bezoek aan een vermeerderaar bij wijze van spreken goed opletten of hij niet stiekem wat biggen bij je in de kofferbak stopt.

De malaise in de varkenshouderij blijft nog wel even. De vraag naar akkerbouwproducten voor energie-opwekking is redelijk structureel. Het voer blijft duur. Vleesvarkenshouders in Nederland, en meer nog in Duitsland en verder oostelijk, gaan minder biggen opleggen. En dat terwijl de Nederlandse vermeerderaars steeds afhankelijker zijn van de export.

Is het dan alleen maar kommer en kwel? Ja en nee. Vermeerderaars zullen nog wel een poosje last hebben van de malaise. De slechtst presterende mesters in binnen- en buitenland stoppen versneld. Die hebben dan geen biggen meer nodig. Daartegenover staan herstellende vleesprijzen door een krapper aanbod. Komt bij dat de Nederlandse veevoerindustrie beter dan die in het buitenland in staat is voerprijzen onder controle te houden. Vermeerderaars en vleesvarkenshouders staan voor de persoonlijke opdracht om deze malaise aan te grijpen om hun concurrentiekracht te vergroten.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.