Varkenshouderij

Achtergrond 124 x bekeken 3 reacties

Hoezo level playing field?

De angst leeft dat initiatieven als Comfort Class ertoe leiden dat de minimum welzijnseisen in Nederland de Europese norm ver overstijgen.

Grappig dat mijn weblog over de Comfort Class-stal uitmondde in een discussie over het ontstaan van minimumwelzijnseisen in Nederland. Een van de lezers, hij noemt zichzelf Pietje, gaf te kennen dat hij hoopt dat LTO wel goed kan uitleggen aan varkenshouders waarom Comfort Class dadelijk als minimumeis gaat gelden in Europa, en waarom Nederland weer eens voorop moet lopen. Daar raakt hij een gevoelige snaar.

Natuurlijk is het niet irreëel dat goede resultaten met deze stal gevolgen gaan hebben voor de wet- en regelgeving. Als de proefstal goede resultaten laat zien, dan kan dit zeker een reden zijn voor LNV om de touwtjes eens wat aan te halen. Er is dan immers bewijs dat het allemaal wel anders kan dan in de gangbare stallen. En de Partij voor de Dieren zal dat zeker niet onbenut laten om haar standpunt voor beter dierenwelzijn door te drukken. Maar als dit tot gevolg heeft dat alle stallen in Nederland weer op de kop moeten zonder enige tegemoetkoming in de kosten, dan heeft de varkenshouderij een probleem.
Niet dat er helemaal niet gekeken moet worden naar diervriendelijkere methoden om varkens te houden. Maar tussen Comfort Class en de praktijk zit nog wel een heel groot gat. Het is belangrijk duidelijk te maken dat de sector niet op stel en sprong en tegen elke prijs helemaal om kan.

Toch zijn hogere welzijnseisen niet de bedoeling van LTO, laat Henk Boelrijk, beleidsadviseur Varkenshouderij van LTO Noord, weten. LTO streeft immers altijd naar een level playing field. Ofwel, gelijke monniken, gelijke kappen in heel Europa. Ik ben benieuwd hoe ze zich hierin gaan volharden. Want alleen tussen sectoren week LTO al vaak genoeg af van dit principe. Hun ‘lieve koetjes’ mogen immers altijd weer wat meer dan die ‘smerige stinkvarkens’. Als het al niet lukt binnen hun eigen organisatie de poot stijf te houden, hoe moet dat dan tegenover de Nederlandse overheid?

« vorige | volgende »

Foto

Marleen van Sleuwen

Laatste reacties

  • no-profile-image

    jan

    Inderdaad de varkenshouderij wordt te vaak gediscrimineerd t.o.v. de melkveehouderij. Zie wat betreft derogatie, wordt er onderscheid gemaakt tussen mest van varkens(hokdieren) en koeien. Zie reconstructie, zie milieuvergunningen. Zie stof (luchtwassers). Gedisrimineerd of tewel als wisselgeld gebruikt!

  • no-profile-image

    wil

    Ik had liever een reactie van Anachien gelezen in plaats van een beleisadviseur.Ik zou er wel een kratje bier om willen wedden dat LTO zijn poot niet stijf zal houden.De laatste 10 jaar al niet gedaan denk aan:amoniak varkenshouderij,varkensrechten,Minas wet geving ik stop er maar mee maar voorbeelden uit het verleden voldoende.

  • no-profile-image

    Henk Boelrijk

    Lieve Marleen, Geloof kan ik je niet geven. Eeen ding kan ik je wel vertellen de varkenshouderij bestuurders bij LTO zijn behoorlijk volhardend. Met je poot stijf houden en je hakken in het zand zetten kom je niet verder. Je kunt beter doorlopen met een rechte rug om resultaat te halen voor je leden dan vanuit de zijlijn met stijve poten iets blijven roepen. Als je dat blijft doen val je vanzelf om.

Of registreer je om te kunnen reageren.