Rundveehouderij

Nieuws 8572 x bekeken 11 reactieslaatste update:11 mei 2014

'Samen een koe kopen en eten'

Brussel - Crowdbutching is het nieuwste fenomeen in België: het samen kopen, delen, slachten en eten van een koe. Naar Nederlands voorbeeld, zegt een van de Belgische initiatiefnemers David De Keyser, die uit een vleesverwerkende familie komt.

"Het succes in Nederland bracht ons op een idee. Daar moet ook vraag naar zijn in België.'' En dat bleek ook zo. De eerste verkoopcijfers in België zijn boven verwachting. Daar kan zijn Nederlandse evenknie Yvo van Rijen over meepraten. Sinds hij in januari van start ging, heeft hij al 120 koeien verkocht.

Het draait volgens Van Rijen en De Keyser om de wens van de consument te willen weten waar zijn vlees vandaan komt. "Ik probeerde een keer gehakt uit de supermarkt te traceren, het lukte me gewoon niet.'' De recente schandalen met vlees helpen ook niet mee aan het imago van de vleesindustrie. Die is bovendien ook meer en meer veranderd van een ambacht in een industrie waar het respect voor het dier verloren is gegaan'', aldus De Keyser. Ook Van Rijen ziet dit. "Het gaat allang niet meer om het dier.'' Daar wilden ze verandering in brengen.

Hoe werkt het? Via de websites kunnen consumenten een deel van een koe kopen. Als de hele koe is gekocht, wordt het dier geslacht en wordt ieder deel als een vleespakket aan huis geleverd. Er gaan circa 30 tot 35 pakketten uit een koe. Omdat de koe pas 'verdeeld' wordt als ze volledig is verkocht, is er geen verspilling van vlees en worden dieren niet onnodig geslacht, stellen de ondernemers.

Beiden garanderen dat de koeien met respect worden behandeld en geslacht. Bij de verwerking van het vlees worden geen conserveringsmiddelen gebruikt. Elk vleespakket is gelijk, dus niemand krijgt 'de slechte delen' van het dier. Orgaanvlees zoals de tong of de lever is apart te bestellen. Willen klanten met eigen ogen controleren hoe de dieren worden behandeld, dan kan er een kijkje worden genomen op de boerderij waar de dieren rondlopen.

Nederlandse vleespakketten zijn €99,95 en zijn 7,2 kilo zwaar, Belgische vleespakketten kosten €132,95 en wegen 10 kilo. Volgens de ondernemers zeker goedkoper dan de prijs per kilo die je bij een gewone slager of in de supermarkt betaalt. "En dit is puur vlees, rechtstreeks van het veld op het bord.''

Laatste reacties

  • Martin Oldenhof

    Wij doen het ook al jaren met de familie. 1 koe die gust is of dergelijke iets afmesten en dan laten slachten en afsnijden door de slager in het dorp en dan verdelen onder de familie. Dan weet je waar het vlees vandaan komt.

  • John*

    en wij net zo met onze varkens. de laatste weken de groei eraf halen voor een stevig stuk vlees in de pan.

  • joannes

    ¨ 't Zölfde gaoren op een aander klossie¨ of te wel ¨oude wijn in nieuwe zakken¨. Met Internet lijkt alles een nieuwe uitvinding!

  • LUCTOR

    Vraag me af welk succes in Nederland?
    Het is 1a2 keer en dan is het afgelopen dan gaat de consument weer voor het gemak.
    De zelfstandig slachtende slagers zijn ook zowat verdwenen uit Nederland .
    Ben benieuwd hoeveel hij er volgend jaar op deze manier verkocht heeft van Jan t/m April

  • koegrietje

    zo old as de weg noar rome dus. we lekk'r oen eig'n koe in de vriezer.

  • Elevage

    niks mis mee, maar neem dan wel aub vlees van een vleesras en niet de melkkoe van de foto ;-)

  • BW

    Wat een raar artikel. Alsof vlees uit de winkel niet deugd of te vertrouwen is en of deze dieren geen goed leven hebben gehad. Als we als veehouders zo denken als hierboven is geschreven en sommige reacties zijn, dan zijn we het niet waard veehouder te zijn.
    Ik denk dat het veel beter is het om te strijden dat er op de verpakking komt te staan waar het dier gehouden en geslacht is.

  • koestal

    Deden ze bij ons in de familie vroeger ook ,ze kregen vlees ,maar hoefden er niet voor te betalen en wisten dan ook nog te vertellen dat ze liever vlees hadden dan botten,ze dachten dat een boer zo alles gratis verkreeg ,net als appels die zo aan een boom groeiden en eigenlijk niks gekost hadden

  • agratax2

    Bw In het artikel wordt de gedachte van veel consumenten verwoordt en dat het traceren van de brokken in het schap een moeilijke opgave lijkt me meer normaal dan uitzondering. als de boer het niet kan vinden hoe moet de burger dan weten waar het vlees weg komt en hoe het is gemaakt en verwerkt. Ik ga doorgaans ook naar de zelfslachtende slager in het dorp en wat schertst mijn verbazing 'Zijn prijzen zijn zeker niet hoger dan in het super schap'. Maar kwaliteit en smaak een stuk beter voor hetzelfde geld.

  • BW

    Agratax1, er staat dat het respect voor de dieren verloren is gegaan. Hoezo is er bij deze formule van verkoop wel respect en bij andere verkoop niet?
    Deze gedachte stoort nu.

  • geen boer

    ik zie, behalve op voorhand 'je koe' kunnen bekijken, geen enkele extra garantie ten opzichte van de reguliere slager. Ook stevig aan de prijs gezien het feit dat je er ook mindere delen bij neemt.
    Wij lieten vroeger ook altijd een guste pink slachten waarvan we het hele jaar aten, maar om eerlijk te zijn vond ik dat vlees (100%MRIJ in die tijd) gemiddeld niet beter dan dat wat we nu bij de slager halen. Je hebt de hele pink dus moet ook de mindere delen eten, bij de slager kun je uitzoeken wat je wil en een stukje varken, kip of schaap op z'n tijd is ook wel lekker.

Laad alle reacties (7)

Of registreer je om te kunnen reageren.