Actuele maïsteeltadviezen voor de praktijk

Denk na over een strategie voor de langere termijn voor behoud van bodemvruchtbaarheid
Het behouden of liever nog, het verbeteren van de bodemvruchtbaarheid is de sleutel tot succes voor realisatie van een hoge opbrengst en kwaliteit van het maïsgewas. Maïspercelen met een hoge bodemvruchtbaarheid kenmerken zich door een hoge CEC, een optimale pH, de aanwezigheid van voldoende organische stof, de aanwezigheid van voldoende fosfaat in de voor de plant opneembare en (direct) beschikbare vorm en tot slot een voldoende tot hoge K-voorraad en K-beschikbaarheid. Aan de hand van een perceel specifieke uitgebreide bodemanalyse is het, aan de hand van de op de analyse voorkomende bodemkengetallen, bijzonder belangrijk om rekening te houden met de plant beschikbare elementen zoals fosfaat en kalium op basis van het kengetal ‘PAE’. Oftewel wat is er beschikbaar en opneembaar in de onmiddellijke nabijheid van de wortelzone.

Het mindere gebruik van organische mest op maïspercelen geeft, zeker op die percelen waar continu maïs wordt geteeld, een afnemende bodemvruchtbaarheid. Om dit tegen te gaan moet een meer ‘akkerbouwmatige’ teelt van maïs, waarbij maïs in vruchtwisseling wordt geteeld met gras serieus worden overwogen. Daarnaast moet het belang van een goede navrucht in de vorm van een vanggewas of ook wel groenbemester genoemd, niet onderschat worden! Een groenbemester die in het vroege voorjaar voldoende bovengrondse, maar ook ondergrondse massa heeft gevormd, kan wel 700 kg effectieve organische stof (EOS) per hectare opleveren en daarmee de organische stof balans weer positief laten worden.
Bodemvruchtbaarheid lange termijn