Rundveehouderij

Foto & video 5394 x bekeken 1 reactie

Topvee op transport

Dertig runderen van fokker Tom Rijken verhuisden vrijdag 20 juli naar de nieuwe hellingstal van Jan Franken.

Foto

  • Tom Rijken (42) heeft in Lelystad (Fl.) een bedrijf met 70 stuks Marchigiana-runderen, 58 hectare akkerbouw (aardappels, uien, tarwe en mais) en 55 hectare grasland (pacht). De dieren worden niet geweid. “We mogen het pachtland alleen maaien. In feite is dat natuurlijk zonde. Weiden zou niet alleen voor ons gemakkelijk zijn, het is ook een prachtgezicht om de dieren buiten te zien lopen. Ze hebben er echter geen last van dat ze jaarrond op stal staan”, zegt fokker Rijken. Foto’s: Koos Groenewold, tekst: Bouke Poelsma

  • Samen met zijn ouders houdt Rijken sinds eind jaren tachtig vleesvee. In 1991 bouwde de maatschap de eerste hellingstal van Nederland. In 1998 stapte de maatschap volledig over op het fokken van Marchigiana-runderen.

  • Tot voor kort liepen er zo’n 100 ‘Markiezen’ op het bedrijf. Inmiddels is de veestapel flink geslonken. Ondernemer Jan Franken in het Brabantse Aarle-Rixtel heeft 26 runderen en 4 kalfjes gekocht van het fokbedrijf van Tom Rijken. Op vrijdag 20 juli gingen de dieren op transport.

  • Tom Rijken gaat eens per jaar naar Italië, de bakermat van het Marchigiana-rund. “Ik bezoek vleesveekeuringen en praat met Italiaanse fokkers. Zo blijf ik op de hoogte van goede stieren en andere ontwikkelingen. Bovendien verzand ik zo niet in een tunnelvisie op mijn eigen bedrijf.” Omdat de vraag naar het fokvee het aanbod overstijgt, importeert Rijken ieder jaar zo’n 20 runderen uit Italië. De dieren zijn te herkennen aan hun oranje oornummers. “Al het vrouwelijke vee van ons bedrijf gaat weg voor de fokkerij, niet voor de slacht.”

  • ’s Ochtends om 8.00 uur arriveren een vrachtwagen met oplegger en een voorwagen met aanhangwagen op het bedrijf.

  • Met in totaal vijf mankrachten worden de dieren richting de aanhangwagen en oplegger gedirigeerd. Het laden van de dieren gaat vlotjes. Rijken koos eind jaren negentig om verschillende reden voor Marchigiana-runderen. “De dieren groeien hard (tot 2,1 kilogram per dag), ze staan bekend om het afkalfgemak en ze hebben sterke benen, wat ze geschikt maakt voor verschillende staltypen.” Ook de vleeskwaliteit is volgens Rijken bijzonder goed. “Het is heerlijk gemarmerd vlees.” De dieren bereiken in 18 maanden het ideale slachtgewicht van ongeveer 900 kilo.

  • Hier wordt de klep klaargezet. Strobalen zorgen ervoor dat de dieren maar een kant op kunnen. “De dieren van dit ras zijn heel rustig. Ze hebben een makkelijk karakter. Voor de zekerheid hebben we alles toch goed voorbereid”, vertelt fokker Tom Rijken.

  • Op deze foto is te zien hoe Tom Rijken zijn fokstier Palio naar de transportwagen leidt. Palio is met 91 punten de hoogst aangeschreven nog levende Marchigiana-stier. “Alleen zijn vader scoorde met 92 punten net iets hoger”, zegt Rijken. Jan Franken kocht het dier niet. Wel houdt hij het dier enkele weken op zijn nieuwe bedrijf in Aarle-Rixtel, waar op 12 augustus een open dag wordt georganiseerd.

  • De dieren lopen rustige de wagen in. “Het verliep eigenlijk heel relaxed allemaal”, zegt Rijken. In 2009 gingen er eens 45 dieren tegelijk weg. “Normaal gesproken gaan de dieren in koppeltjes van 4 of 5 dieren op transport. Zo nu en dan gaan ze per stuk weg. Dat is eigenlijk alleen bij stieren het geval”, vertelt de fokker.

  • Nadat de eerste transportwagen is volgeladen, is het de beurt aan de vrachtwagen met oplegger.

  • Hoewel de chauffeur aan weerskanten niet veel ruimte over heeft, rijdt hij de truck zo naar binnen. “Dat is echt ongelooflijk”, zegt fokker Rijken vol bewondering. Ieder zijn vak.

  • Ook de tweede groep dieren gaat vlotjes de wagen in. Het is 9.45 uur als al het vee geladen is.

  • De klep kan dicht.

  • De nieuwsgierige dieren proberen hun kop naar buiten te steken.

  • Voordat de chauffeurs op pad gaan, is het eerst tijd voor een welverdiend bakje koffie.

  • Met een gevoel van trots neemt Rijken afscheid van zijn topvee. “Wij hebben een fokbedrijf. Dan weet je dat je op een gegeven moment afscheid moet nemen van je dieren. De 26 runderen zijn allemaal ouder dan 5 jaar. Franken gaat werken met topvee. Alleen het beste vee is voor hem goed genoeg”, zegt de fokker.

  • De afstand tussen het bedrijf van Rijken in Lelystad en de nieuwe stal van Franken in Aarle-Rixtel is 140 kilometer. Onder meer via de verbrede autosnelweg A2 rijdt het bijzondere transport in zuidelijke richting. De rit duurt zo’n twee uur.

  • Jan Franken is de nieuwe eigenaar van de dieren. De ondernemer bouwde in Aarle-Rixtel een nieuwe hellingstal voor zo’n 60 stuks Marchigiana-runderen. Naast het nieuwe veebedrijf heeft Franken ook een payrollbedrijf en bezit hij enkele restaurants. Op dit moment heeft hij zes restaurants. Volgend jaar moeten dat er tien zijn. Het is de bedoeling dat het vlees van de eigen dieren uiteindelijk in de eigen restaurants wordt geserveerd.

  • Franken geeft niet prijs wat de 30 stuks vleesvee hem hebben gekost. “Wij hebben de beste koeien van Tom Rijken overgenomen. Ik heb een aanzienlijk bedrag betaald voor de genetische waarde van deze dieren. In Italië wordt de waarde daarvan erkend”, vertelt de ondernemer.

  • Franken neemt de dierverzorging vooralsnog voor eigen rekening. “De finesses van het werken met vleesvee wil ik zelf onder de knie krijgen. Met een automatische mestschuif en een stroverdeler heb ik geïnvesteerd in arbeidsbesparing.” Binnenkort meer over de nieuwe stal van Jan Franken op deze site.

Eén reactie

  • wimpul

    Altijd goed zo'n reportage over 't veetransport!!

Of registreer je om te kunnen reageren.