Rundveehouderij

Foto & video 5152 x bekeken 3 reacties

Belgisch Witblauwe die vanzelf afkalft

De broers Jan en Bert Morsink in Enter houden Belgisch Witblauwe koeien. Ze fokken op een type koe die niet via keizersnede, maar op de natuurlijke manier afkalft.

Foto

  • Gebr. Morsink in Enter (Ov.) hebben een slachtkuikenbroederij, slachtkuikenouderdierenbedrijf en als hobby Belgische Blauwe fokkerij. Ze houden 20 fok en kalfkoeien en 20 stuks vrouwelijk jongvee. In stal ‘Van de Plashoeve’ zijn probleemloze koeien zonder keizersnede een fokdoel.



    Foto’s en tekst: Robert Prins

  • Op stal staat de stier Unicus van Pheanocryst te wachten. Deze stier is gefokt door de heer Franzen uit Evertoord. Gebroeders Morsink kwamen jaren geleden bij deze Belgische Blauwe fokker om een stier te kopen. Eigenlijk kwamen ze voor een andere stier, maar tegen het advies van de fokker kozen zij voor Unicus.

  • Jan (rechts) en Bert (achter de stier) halen Unicus uit zijn hok. Vandaag is hij schoongemaakt en opgepoetst. Unicus is namelijk slachtrijp en zal binnenkort naar de slager gaan.

  • De stier heeft de afgelopen jaren ’s zomers bij de koeien gelopen om daar als dekstier dienst te doen. Toen was zijn conditie schraal. Nu komt hij voor het eerst sinds lange tijd weer buiten.

  • Gelukkig is hij erg rustig, zelfs met een vreemde cameraman erbij. Het halster was wat ruim en Jan trekt de ketting iets aan. Unicus blijft rustig staan en heeft meer aandacht voor de koeien in de weide.

  • Zo’n hele vleeskolos is imponerend. Het is wel zaak de aandacht erbij te houden.

  • Even er goed voor zetten. Als achtjarige stier heeft Unicus een bijzonder goede conditie en correcte bouw. Mooie lengte in de rug, een goed achterstel en nog prima beenwerk.

  • Van schuin achter is de bespiering goed te zien. Toch komt hij niet extreem zwaar over. Dat komt met name door zijn hoogte en lengte maten. De meest extreme bespiering wordt veelal bij kleine en gedrongen dieren gezien. Dan lijken de spieren op extra luxe, maar qua gewicht doen de grotere dieren het vaak beter.

  • Omvangrijke ronde billen. De oudste dochters van Unicus zijn inmiddels derde kalfs en vertonen veel gelijkenis met de stier. Grote, lange en ruimgebouwde dieren die toch voldoende aanleg hebben voor vleesaanzet.

  • Het gedrag van Belgisch Witblauwvee is meestal uitstekend. Unicus is ook zeer rustig, ondanks de vreemde omstandigheden tijdens de fotosessie. Hier is een aardige inschatting te maken van de hoogtemaat van de stier. Hij is niet gemeten maar de kruishoogte wordt geschat om ruim 1.50 meter.

  • De voorhand van een volwassen Belgisch Witblauwestier is voor niet-vleesveehouders extra fascinerend. Dieren met een dergelijke ruimte tussen de voorbenen worden niet vaak gezien.

  • De stier werd enkele dagen na de fotoreportage, net voor de slacht, gewogen.
    Zijn levend gewicht was 1.420 kilogram. De eigenaren, alsmede de veehandelaar en enkele andere liefhebbers van het Belgisch Witblauwras hadden hem lichter ingeschat. Stieren van dergelijke omvang en leeftijd komen niet vaak voor en het gewicht schatten is lastig omdat er weinig ervaring mee is.

  • Na het slachten werd de stier opnieuw gewogen. Het karkasgewicht was 967 kilogram. Dat betekent dat er 68 procent over bleef. De inschatting vooraf was dat het geslacht gewicht tussen de 820 en 850 kilogram zou bedragen. Een meevaller dus.

  • Naar deze koeien stond Unicus te kijken. Achter de kippenstallen is een paar hectare grasland aanwezig. De koeien, met veelal nog jonge kalveren, verblijven hier op een schrale weide. Op een leeftijd van een week of drie gaan de kalveren en hun moeder naar buiten.

  • Dit is een van de voorbeeldkoeien van de broers Morsink. De koe heeft altijd zelfstandig een kalf gebracht. Ze heeft veel lengte in de rug en kruis, daarbij ruim gebouwd in het achterstel. Daarbij heeft ze goede benen en zijn haar botten niet te zwaar. Achter de koe haar jongste kalf van Unicus.

  • Nog twee kalveren van Unicus. De rechtse was het zwaarste kalf wat afgelopen winter is geboren, maar kwam toch op natuurlijke wijze ‘aan de grond’. Hij woog 60 kilogram. Het gemiddelde geboortegewicht bedroeg 52 kilogram.

  • Hierbij de moeder van het zwarte kalf. Een erg lange, grote en brede koe die voldoende ruimte heeft in haar bouw.

  • Vorig jaar is er een nieuwe dekstier aangekocht bij familie Lips in België. De stier Doris is een Elan-zoon uit een uitmuntende moeder. Doris zelf blijft wat klein, maar heeft wel een goede bespiering. De eerste kalveren zijn inmiddels geboren en de heren Morsink zijn zeer tevreden over zijn nakomelingen.

  • Dit is het oudste kalf van Doris, hier enkele maanden oud. Een mooi ‘blauw kalf’ met goede bespiering en op natuurlijke wijze geboren. Daarbij is het een goede drinker, wat ook een belangrijk selectiepunt van Morsink is. Eén keer wordt het kalf naar de moeder gebracht en daarna moet het zich redden. Probleemloosheid ten top.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Michel

    Mooie Reportage loopt bij ons ook een nakomeling zoon van Unicus

  • no-profile-image

    KnedoStables.nl

    Zeer interessante reportage over onze collega's met een unieke stier.

  • wouterkamp

    nu ik dit gelezen heb, hebben wij volgens mij ook een stier gehad van deze fokker: genaamd'' Koos van de Plashoeve'' heeft bij ons twee jaar tussen de kudde gelopen, en ook zeer mooie kalven van gehad. ook veel natuurlijk.

Of registreer je om te kunnen reageren.