Rundveehouderij

Foto & video 1626 x bekeken

Melkveehouderij in Australië

De gemiddelde bedrijfsgrootte in Australië is 250 koeien. In dit land wordt nog veel geweid om de kosten laag te houden.

Foto

  • De International Dairy Week in Australië is een mooie gelegenheid om dit grote land eens te bezoeken en er kennis mee te maken. Het evenement werd gehouden in het zuiden van Australië, twee uur ten noorden van de zuidelijke havenstad Melbourne en acht uur rijden van de oostelijke havenstad Sydney. De algemeen kampioen werd Fairvale Morty Lady 51 van Thompson & Matt Templeton.

    Foto's: Gerbrich Andringa, tekst: Robert Prins.

  • De gemiddelde bedrijfsgrootte is 250 koeien. In Australië wordt nog veel geweid om de kosten laag te houden. Helaas is ook het onvermijdelijke onkruid zuring aanwezig. Veehouder Jeffords verontschuldigt zich voor de kwaliteit van de zode.

  • Naast zwartbonte koeien met een deel Holstein-bloed komen er veel (Jersey) kruislingen voor. Australië kent ook het oer-Nederlandse Fries-Hollands (FH) ras. Jeffords heeft veel afzet voor dekstieren, want de donkere, iets rondere koeien zijn gewild. Hier een dochter van de FH-stier Tittenser Hylke.

  • Veehouder Hanrahan organiseerde op verzoek van Alta een open dag. Hij toont dochters van diverse stieren. De uier is zeer belangrijk voor de Australische veehouders. Deze moet vast aangehecht en ondiep zijn en een goede speenplaatsing hebben. Dat is vooral belangrijk tijdens het melken in de roterende melkstal. Minstens zo belangrijk is een ondiep uier voor de bewegingsvrijheid van de koeien. Daar hebben ze tijdens het ophalen uit de weide gemak van.

  • Veehouder Lancey haalt de koeien. Lancey heeft 1.500 koeien op twee locaties. De natte klei maakt het niet makkelijk voor de dieren. Door de jaarronde weidegang en de lange afstanden blijken de benen van de koeien zelden een probleem. Tijdens de kilometers lange gang naar de melkstal is meteen duidelijk waarom diepe uiers niet gewenst zijn.

  • De wachtruimte is sober, maar wel voorzien van een helling. Dat is vooral bij het schoonmaken een groot voordeel.

  • Er wordt direct begonnen met het melken. In Australië melken vaak vrouwen, die deze baan in deeltijd uitvoeren. De opzet van de melkstal is veelal eenvoudig en gericht op een grote capaciteit per uur.

  • Na het melken wordt het melkvee bijgevoerd op een eenvoudige en ruim opgezette vlakke vloer met een voertrog. Het vee krijgt wat kuilgras, mais en krachtvoeders (veelal granen). De melk wordt uitbetaald op basis van vet- en eiwitgehalte. Het gemiddelde vetgehalte is 4,15 procent en het eiwitgehalte 3, 35 procent. Per bedrijf (en ras) zijn er echter grote verschillen in gehalten. De melkprijs bedraagt ongeveer 0,35 Australische dollar (AUS $).

  • In de westerse wereld kom je vaak dezelfde machines en merken tegen.

  • Een heel ander bedrijf is Riverina Milk. Een van de grootste bedrijven in Australië met een eigen kaasfabriek. De opzet van het bedrijf is naar Amerikaanse maatstaven. De trend naar grote bedrijven is ook in Australië gaande. Buitenlandse investeerders zijn actief in de melkveehouderij omdat zij kansen zien voor export naar China en Indonesië. Dit jaar is er veel export van vee vanuit Australie. De prijs voor vaarskalveren is opgelopen tot AUS $800.

  • Drie grote lange stallen met veel ruimte en licht. De draad als afscheiding bij de voergang beviel de eigenaar niet en is daarom vervangen door een buis of voerhek. Met name bij de hoogproductieve dieren is een voerhek arbeidsbesparend. Het insemineren en controleren van de gezondheid gaat makkelijker als de koeien vaststaan in een voerhek.

  • Op het bedrijf zijn twee 60 stands rotormelkstallen aanwezig. In de laatste groep worden de koeien met klachten gemolken. De verschillende kleuren op uier en benen geven aan wat er aan de hand is met het dier. In totaal waren er op het bedrijf 1.400 melkkoeien. De bedoeling is op eigen kracht te groeien naar circa 2.000 melkkoeien.

  • Na de automatische afname worden de melkstellen na elke melkbeurt automatisch gereinigd.

  • In de boxen ligt zand. Omdat koeien te vaak onder de boxafscheiding doorkropen naar de andere kant zijn grote banden geplaatst om dit te voorkomen.

  • De veehouder gebruikt kleurkrijt op de staarten. Bij tochtigheid wrijft de koe de krijt eraf, waardoor de medewerkers de tocht sneller kunnen herkennen. Met de hoge veeprijzen is een goede vruchtbaarheid extra aantrekkelijk.

  • Er is nog voldoende voer voor de komende maanden. Door de regenval hoopten veehouders dat ze een extra buffer van voer konden aanleggen. De beschikbaarheid van (ruw)voer is van groot belang voor de kostprijs in Australië. Op dit bedrijf is wel geprobeerd de koeien te weiden in koppels van 200 dieren, maar jaarrond op stal functioneerde beter. De droge koeien worden nog steeds geweid.

  • Op Riverina Milk is bewust gekozen voor een gemiddelde productie van ruim 8.000 kilo per koe. Hierdoor volstaat een eenvoudig rantsoen van gras en mais. Er zijn veel minder gezondheids- en vruchtbaarheidsproblemen bij het melkvee.

  • Als laatste bezochten we een Coomboona-bedrijf. Eigenaar Alex Arena (rechts) verdient zijn geld met een groot telecombedrijf in Zuidoost-Azië. Hij beleeft veel plezier aan het bezit van enkele uitzonderlijk koeien en kalveren. Daarvoor bouwde hij een stal en kocht (dure) embryo’s in Amerika en Canada.

  • In grote hokken, keurig gewassen en geschoren staan nakomelingen van topstieren als Man-O-Man en Goldwyn. Het rantsoen, bestaande uit grof hooi en geplette granen, is speciaal samengesteld voor een goede ontwikkeling van het kalf en de pens.

  • Terug op de show, die te vergelijken is met de opzet van de HHH-show in Nederland, viel het Illawarra-ras op. Dit roodbonte ras is inmiddels doordrenkt met het roodbonte Holstein-ras. Hier is echter een voorbeeld van een meer traditionele Illawarra. In de keuringsring stond zij in de middenmoot.

  • Op de keuring is de hele familie in touw bij de verzorging van het vee. Deze jongen is druk bezig het stro bij elkaar te harken.

  • Tenslotte nog een overzicht van de regen van de afgelopen drie maanden in Australië. Uit de kaart blijkt dat het in Noord- en Oost-Australië nat kan zijn, met een regenval van 1.000 tot 2.000 millimeter op jaarbasis.

  • Uit de weergegevens van 1 oktober tot 31 december 2010 blijkt dat er afgelopen seizoen een bredere regenzone. In korte tijd viel er veel water. Ook in januari (nog niet verwerkt in deze kaart) viel de regen nog gestaag.

  • Tijdens ons verblijf regende het soms hard in de zuidelijke staat Victoria. De regen viel met bakken uit de hemel. De veehouders klaagden niet, want de zes jaar hiervoor waren droog geweest. Dus dan ben je wel blij met water. Door de neerslag zijn de waterbekkens weer vol. Er is nu een voorraad voor ongeveer twee jaar.

Of registreer je om te kunnen reageren.