Rundveehouderij

Foto & video 1181 x bekeken 1 reactie

Secuur inkuilen in Canada

Weblogger René Kremers bezocht zijn broer in Canada. Hij hielp er onder andere met inkuilen. Het werd een leerzaam dagje.

Foto

  • Weblogger René Kremers bezocht zijn broer in Canada. Hij hielp er onder meer met inkuilen van luzerne. Als landbouwadviseur ziet hij in Rusland inkuiltaferelen waarbij hem de haren te bergen rijzen. In Canada gaat het er dan ouderwets secuur aan toe.



    Foto’s: René Kremers, tekst: René Kremers en Jacco Keuper

  • Kremers besluit daarom om veel foto’s te maken. Die kunnen heel leerzaam zijn voor zijn Russische klanten. Nederlandse boeren zal eraan opvallen dat de hakseltrein er opvallend Europees uitziet, met een Claas-hakselaar en Veenhuis-kippers.

  • Secuur inkuilen is de Kremer’s met de paplepel ingegoten. Goed vastrijden van de kuil is dus een vereiste voor René’s broer Arjan. Die is dan ook blij met de nieuwe, grotere en zwaardere shovel die zijn loonwerker Roos in Brownsville (Ontario) onlangs kocht. Deze drukt het gras duidelijk beter aan dan de vorige.

  • Om luchttoetreding aan de zijkant tegen te gaan heeft Arjan voor het kuilen smalle stroken plastic over de muur van de sleufsilo gelegd. Na het kuilen haalt hij langs de wand eerst met de hand wat gras weg, zodat een geultje ontstaat. Vervolgens slaat hij de plastic stroken omhoog, tegen de zijkant van de kuil.

  • René’s zoon Mark helpt ook mee. Voordat het plastic over de kuil gaat, wordt eerst zout op de bovenlaag gestrooid. Met de shovel wordt de pallet zout er vlakbij gezet. Maar het strooien is toch handwerk. In totaal verstrooien ze vijf zakken zout over het ingekuilde product.

  • Ook de grote rol met plastic wordt met de shovel bij de kuil gezet, net als de pallets met zandzakken. Handwerk is op een groot bedrijf niet waar je op zit te wachten, dus wat mechanisch kan, doet Arjan dan ook wel met de shovel. Niettemin is het uitleggen van het plastic en het plaatsen van de zandzakken toch handwerk.

  • Sommige dingen veranderen niet. Een klein gaatje en je hebt rot voer. Daarom riskeerde René een preek van zijn vader als hij vroeger met laarzen aan te dicht bij het plastic kwam. Ook bij broer Arjan zijn laarzen op het plastic taboe. Voorzichtig op de sokken is het maximaal toegestane als je toch over het plastic moet.

  • Over de kuil en de naar binnen gevouwen stroken wordt eerst een laag krimpfolie gedaan. Daaroverheen komt het zware plastic. De Russen laten de kuil nog wel eens een tijdje los. Arjan dekt het zorgvuldig gewonnen wintervoer direct af. Deze foto onderstreept volgens René het belang daarvan: ,,In de krimpfolie kun je mooi de waterdamp zien. Je ziet heel goed dat de kuil werkt en vocht verliest.”

  • Het resultaat van de afwerking aan de zijkant: het zand ligt mooi in de gleuf en zal niet bij een grote bui van het plastic spoelen. En dat is niet ondenkbaar, want in Canada valt bijna 1.000 millimeter neerslag per jaar, voor een deel in de vorm van sneeuw en daarnaast in de vorm van grote buien.

  • Het waaide een beetje. De broers maakten slim gebruik van de natuurkrachten. Ze werkten met de wind mee en legden het plastic stap voor stap vast. Over het kuilplastic gaat een beschermkleed en daarna wordt alles afgedekt met halve autobanden. Kremers kiest bewust voor halve banden: ,,In hele banden blijft water staan en stilstaand water is een ziektebron. Ook zit je zelf helemaal onder dat vuile water als je de banden op of van de kuil moet halen.”

  • De strak afgewerkte zijkant ziet er vervolgens zo uit.

  • Water kan niet ontbreken. Voor de kwaliteit van de luzerne is het sterk drogende Canadese weer prima, maar om in te werken is het minder. Na tien minuten heb je al een droge mond en dorst.

  • Een luchtbel die door de wind onder het plastic zit, wordt naar één kant weggewerkt.

  • Uiteindelijk is dit het eindresultaat van een uur noeste arbeid van de broers, medewerker Henry en zoon Mark. De helling die bij de volgende kuilbeurt weer open moet, is langs de zijkanten niet afgesloten met los zand, maar met zandslurven.

    Lees de weblog Praktijkles in Canada 1 »

    Lees de weblog Praktijkles in Canada 2 »

Eén reactie

  • no-profile-image

    Michel

    op sommige plekken regend het inderdaad 1000mm per jaar. Gelukkig niet overal (zegt een boer met centre-pivot irrigatie op de hele boerderij)

Of registreer je om te kunnen reageren.