-
Net voordat de rijen zich sluiten, wordt op Praktijkcentrum De Marke gras onder de mais gezaaid. Tegelijk wordt ook het onkruid geschoffeld. Hierdoor kan met lage dosering worden gespoten, omdat de schoffel de nakiemers aanpakt, en is het op zand verplichte nagewas al direct gezaaid.
Foto’s: Koos Groenewold, tekst: Jacco Keuper
-
Het zaaien vergt de nodige voorbereiding. Na bijna een jaar in de winterstalling gestaan te hebben wordt de schoffelmachine weer voor de dag gehaald en nagelopen.
-
Medewerker André Kemperman controleert niet alleen de schoffel, maar ook de opgebouwde zaaiunit.
-
De graskeuze is gevallen op Italiaans raaigras. Verscholen onder de maisplanten moet het gras kiemen onder moeilijke omstandigheden. Daarnaast wordt het niet als grasland maar puur als groenbemester gebruikt. Gerjan Hilhorst, onderzoeker op De Marke: ,,Dan is Italiaans raaigras ook prijstechnisch de meest gunstige oplossing."
-
Door op de schoffel te klimmen is de zaadbak te vullen.
-
Dit keer moet twee hectare gedaan worden. Daarom zijn drie zakken graszaad al voldoende.
-
De dosering moet natuurlijk wel kloppen. Per hectare wordt 20 kilo graszaad gebruikt. Kemperman controleert dit vooraf door een afdraaiproef te doen.
-
Door 18 omwentelingen aan het loopwiel te draaien wordt 1 are gezaaid. De corresponderende hoeveelheid zaaizaad valt in de emmer.
-
De opgevangen hoeveelheid wordt gewogen. Het zou 200 gram moeten zijn. En het voordeel van een proefbedrijf is dat er goede weegapparatuur voor handen is, die het tot achter de komma bepaalt: 200,2 gram. Dat is prima.
-
Als de afstelling klopt, gaat het opgevangen graszaad weer terug de zaadbak in en gaat de deksel er weer op.
-
Op het perceel aangekomen doet Kemperman nog even een laatste check. Hij kijkt en controleert of de schoffel goed afgesteld staat en of er geen verstoppingen zijn.
-
Om te voorkomen dat het gras de mais gaat beconcurreren om vocht en voedingsstoffen, gebeurt de bewerking pas vlak voordat het hoofdgewas zich sluit. Door het droge voorjaar is dat dit jaar één á twee weken later dan gemiddeld.
-
De schoffel maakt de grond los, waarna er via een ketsplaatje graszaad verspreid tussen de rijen valt. Er kunnen triltanden gemonteerd worden om het zaaizaad onder te werken. Op percelen waar combizaai (drijfmest in de rij) plaatsvond, gebeurt het zonder deze tanden, omdat de afstand tussen aansluitrijen meer varieert dan bij de reguliere zaai. De kans dat dan maisplanten sneuvelen is met de tanden een stuk groter.
-
Toch blijft het schoffelen een erg secuur klusje. De schoffel wordt wel gestuurd door het gewas. Een horizontale stang van bijna een meter glijdt langs de voeten van de maisplanten. Als deze stang de maisstengels raakt, verschuift de in een parrallellogram opgehangen schoffel, zodat hij de maisplanten niet raakt.
-
Zo ziet het er vanaf de bestuurdersstoel uit. Door de bijzondere groeiomstandigheden wacht Hilhorst het resultaat van de onderzaai met spanning af. ,,Door de droogte liepen we achter. Maar ik sta er versteld van hoe snel de mais die inhaalt, nu het geregend heeft. Daardoor sluit de mais wel heel snel, waardoor het gras moet kiemen met weinig licht."
-
Het zaaien van de groenbemester na de oogst is eenvoudiger. Maar op deze manier heeft het gras een langer groeiseizoen en neemt daardoor meer stikstof op. Dat geeft vooral in tweede helft van de zomer en in het najaar minder stikstofverliezen. Een tweede reden voor De Marke om het zo te doen, is dat het grasgewas zich beter ontwikkelt. Het geeft een hogere organische-stofproductie, die belangrijk is voor het in stand houden van de bodemvruchtbaarheid.
-
Met een rijsnelheid van 8 à 9 kilometer per uur ligt de capaciteit op zo'n 2 hectare per uur. Het praktijkcentrum doet dit bij zijn eigen percelen en soms in loonwerk bij enkele praktijkbedrijven. Dit jaar heeft de machine ook een veld bij PPO in Lelystad bewerkt. Het resultaat is bij
Ruwvoer 2009 op 22 september is te bezichtigen.