Rundveehouderij

Foto & video 2639 x bekeken 1 reactie

Verbeterd Roodbont in beeld

Verbeterd Roodbont is een luxe bespierd ras dat het bovensegment van de markt bedient. Fokkers zien de Roodbonte het liefst zo rood mogelijk.

Foto

  • Het Verbeterd Roodbont profileert zich als enige vleesras van Nederlandse bodem. Eén van de eerste dingen die fokkers noemen bij het omschrijven van een Roodbonte is zijn handzaamheid, het rustige karakter. Uiterlijk is het vooral de vorm en bespiering die in het oog springt.

    Tekst: Jacco Keuper. Foto's: Hans Prinsen, Henk Riswick, Willem Hissink, Mark Pasveer, Marcel Kistemaker, Zandee Fotografie, Erik van der Burgt (Verbeeld), Paterik en Partners.

  • De kop mooi van vorm, het voorhoofd kort en breed, de neus breed. Waar bij MRIJ enkele beeldbepalende overwegend witte stieren de voorkeur van veehouders kregen, zien Verbeterd Roodbontfokkers hun dieren het liefst kastanjerood, met weinig wit en een gepigmenteerde neusspiegel. Een mogelijke verklaring voor dit schoonheidsideaal is dat rood optisch anders overkomt: wit lijkt grover, terwijl rode dieren wat behangener lijken.

  • In de populatie komen zowel zwaar bespierde als dikbilkoeien voor. In het fokdoel staan ze zelfs als respectievelijk de ‘B-’ en de ‘A-richting’ omschreven. Stieren zijn allemaal van het dikbiltype, hoewel fokkers deze term niet veel gebruiken en liever spreken van luxe bespierd.

  • Het achterstel is volgens het fokdoel ruim en goed bespierd, met iets hellend kruis met goede staartinplant.

  • De luxe dieren groeien makkelijk. Ze hebben hele ronde vormen. Niet alleen de broek, maar ook de voorhand en de brede rug. De dieren hebben dan ook een hoog slachtrendement. Het aanhoudingspercentage is bij gewone roodbonten 63 tot 65. Bij luxe types is dit 68 tot 70 procent.

  • Ondanks de kleine populatie heeft het ras een behoorlijk aantal stieren op de kaart. Van de 34 stieren die nu aanwezig zijn, is het merendeel in particuliere handen. Frappant is dat de meeste inseminaties gebeuren op niet-stamboekbedrijven. Zeker op de grotere stamboekbedrijven wordt veel natuurlijke dekking toegepast. Vooral bij dieren die in het weideseizoen tochtig zijn. Dit is praktischer dan tochtige dieren vangen en opstallen, brengt uniformiteit in de kudde en heeft ook een grotere slagingskans.

  • De kwaliteit van het beenwerk is het afgelopen decennium enorm gestegen. De zware dieren beschikken in het algemeen over prima en zelfs vaak zeer fijn beenwerk.

  • Kalveren met de dikbilfactor waren toevalstreffers in de fokkerij met MRIJ, een dubbeldoel melkveeras. Door de komst van de keizersnede werd het mogelijk deze luxer bespierde dieren met minder risico ter wereld te brengen. Daarom kwam selectie op dit kenmerk pas in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw echt op gang.

  • Rustig sjokt een koppel Verbeterd Roodbont van Jan Wittingen, veehouder in het Gelderse Oosterwolde, naar een perceel van 1,5 hectare aan de overkant van de boerderij. De veehouder houdt zijn 47 dieren zo lang mogelijk buiten. Een middenplaat uit Vleesvee van oktober 2002.

  • Attent kijkt het mooie, gedraaide kalfje op. Eigenlijk een foto voor de privécollectie van Johan van der Ven, maar fotograaf Jan Zandee wilde ons deze niet onthouden. De koe is meervoudig kampioen op veekeuringen, zoals dit jaar nog in Hulshorst (Gld.). Zowel moeder als kalf heten Saskia.

  • Jaap van de Griend in Numansdorp bij zijn pinken en een stier in de weide.

  • Die goede oude tijd: tijdens de vleesveekeuring in Den Bosch in 1996 werd Donald algemeen kampioen bij de Verbeterd Roodbont stieren.

  • En wat te denken van de paasveetentoonstellingen. Hier die in Leiden van 1996. De jury had geen gemakkelijke taak. Na veel voelen, kijken en overleggen, kwamen de keurmeesters tot een oordeel. Vooral bij het fokvee lag de kwaliteit van de dieren dicht bij elkaar. Bij het slachtvee waren de verschillen iets groter.

  • Zeker ook bij de Nationale Paasveetentoonstelling in Leiden blijft winnen natuurlijk het leukste. Behalve de eer krijgt het dier een buiklint en de baas een beker.

  • Tijdens de Nationale Vleesveemanifestatie en de daaraan gekoppelde Kerstveetentoonstelling in Zwolle op 25 november 2000 waren er minder deelnemers dan het jaar ervoor. Voor deze dieren van het Verbeterd Roodbont-ras de ring in gaan, wordt nog even de laatste hand gelegd aan de staart.

  • En dan is er nog Enter. Zijn keuring in de open lucht geeft een bijzondere sfeer. Op 24 juli 2008 is de volgende editie. Werk aan de winkel voor het promotieteam van het stamboek, maar geen keuring. Hoe anders op 10 augustus 2000. Op de regionale vleesveekeuring met landelijke deelname was veel publieke belangstelling.

  • Tegenwoordig vindt de nationale keuring plaats op de Vleesveemanifestatie in het Overijsselse Mariënheem.

  • Jurylid Marinus van de Berg in actie tijdens de Nationale Vleesveemanifestatie in Mariënheem. De juryleden van dit ras lopen tijdens de keuring altijd in een witte slagersjas.

  • De liefde voor het vee wordt soms met de paplepel ingegoten. In Mariënheem strijden de kinderen tijdens de pauze om de eer in de rubriek 'voorbrengen door de jeugd'.

  • Tot slot het boegbeeld van het stamboek: een bronzen replica van een koe van het Verbeterd Roodbont-ras.

Eén reactie

  • no-profile-image

    Frans Kuijpers

    Uitstekend artikel met veel informatie over het ras en op de website en fraaie lay-out. Voordat er dikbilstieren bij de KI kwamen, waren er MRY-stieren die heel afen toe een dikbilkalf gaven. Uit de afstamming van deze stieren is de stamvader herleid, waar de dikbilfactor op terug te voeren is. Dit is de Brabantse stier Seike 1 Sjoerd, geboren in 1938. Door zijn nazaat de MRY-stier Bart van de KI Midden-Brabant , geboren in 1958, is de dikbilfactor sterk verspreid in ons land.

Of registreer je om te kunnen reageren.