Rundveehouderij

Foto & video 762 x bekeken

Eindelijk weer keuren

De nationale keuringen van het Limousin- en Charolais-stamboek zijn verhuisd van Utrecht naar Putten. Fokkers en liefhebbers slaken een zucht van verlichting dat er eindelijk weer gekeurd kan worden.

Foto

  • Eindelijk wordt er weer gekeurd. Vorig jaar werd de keuring vanwege blauwtong afgelast. Het opheffen van gebieden kwam precies op tijd om de keuring dit jaar wel door te laten gaan. Bijna 70 Limousins en 14 Charolais verzamelden zich voor de krachtmeting in de manege van het Hippisch Verband in Putten.

    Foto’s: Henk Riswick, tekst: Jacco Keuper

  • Keurmeester Addi Moree had vooraf geen hooggespannen verwachtingen van de keuring. Het tegendeel blijkt waar. De rubrieken tellen steeds 6 tot 10 dieren en elke rubriek heeft ook duidelijke kopnummers. Het Limousin-stamboek werkt niet, zoals in Utrecht, met twee keuringsringen, maar met een keurings- en een voorkeurring.

  • Het Charolais-stamboek houdt een bescheiden en efficiënte keuring. De teleurstelling bij de organisatie over de lage opkomst wordt gecompenseerd door de goede kwaliteit in de ring. Het zijn vooral de koeien die goed scoren. Zij laten de meest uniforme groepen zien. De jeugdrubrieken lijken goed, maar zijn niet representatief voor wat Nederland te bieden heeft.

  • Het keuren van de kleine, uiteenlopende rubrieken Charolais maakt de taak van keurmeester Adri van der Vaart een stuk lastiger. Zijn collega’s Hans Toorneman (links) en Addi Morree bij Limousin hebben dit probleem minder. Toch moeten ook zij soms harde noten kraken, maar ze hebben wel het voordeel dat ze met elkaar kunnen overleggen.

  • Bij Limousin was de ring wel goed gevuld. Vooral bij de groepenkeuringen hadden de dieren de ruimte wel nodig.

  • Er is meer dan alleen de ruglijn, het beenwerk of de hoogtemaat. Soms springen andere uiterlijke kenmerken meer in het oog. Orly van fokker Nan Smit in Krewerd (Gr.) bezit dit bijzondere stel hoorns.

  • Naar de keuring gaan is hard werken. Het voorbereiden is geen kwestie van weken, maar van maanden. Voeren, oefenen en poetsen. Ook tijdens de keuring nog.

  • En dan de constante zorg om de dieren schoon houden. Weg met die mest!

  • En niet te vergeten het lopen met en voorbrengen van de dieren. De stal en de keuringsringen zijn in twee aparte hallen. Ze worden door een ruime gang aan elkaar verbonden. Het dierverkeer door de sluis loopt soepel. Met een herfstzonnetje dat door de lichtplaten schijnt, loopt de temperatuur in de slecht geventileerde stal wel op tot haast tropische waarden.

  • Keuren is ook ontspannen. De blouse mag uit de broek, even een colaatje erbij en per sms het thuisfront inlichten over de prestaties.

  • De liefde voor dieren wordt er met paplepel ingegoten. Nora en Amber van Schie vertroetelen een kalf dat hun moeder heeft ingezonden.

  • De twee stamboeken kozen voor een sobere keuring. Ze bespraken geen diner bij een restaurant in de omgeving, maar organiseerden een gezamenlijke lunch voor deelnemers en genodigden in de manege.

  • Ook bij het bestellen van stalplaten is er gezonde voorzichtigheid, omdat het lang onzeker was of de keuring wel door zou gaan. Het Limousin-stamboek heeft bewust gewacht met het bestellen bij de Franse leverancier om te voorkomen dat onnodig geld wordt uitgegeven. Charolais durfde die investering wel aan. Daar wordt het eremetaal dan ook direct uitgereikt; voor ieder dier is er één exemplaar.

  • Dan nog even een paar opvallende kampioenen.
    De kwaliteit van de jeugd is veelbelovend. Over zowel de kampioenspink als de kampioenen bij de vaarzen is de jury lovend. De pink, Areltsje van maatschap Buist, blijkt een uitlopende kampioen vanwege haar ontwikkeling. Een dier met zowel veel lengte als hoogtemaat.

  • Als rubriekswinnaar is de jonge stier Bacchus van Limousinhof Claeys direct ook landskampioen. Het is een stier met een beste ontwikkeling en bespiering. Ook beantwoordt hij het meest aan de fokrichting die het stamboek nastreeft.

  • De jury is lyrisch over Cromstrijen’s Tessibel. Evenredig gebouwd, een bijzonder sterke rug, benen met een mooie pijpdikte en een perfecte stand. Daarnaast maken de sprekende kop, de lengte in de rug en de vloeiende overgangen het dier ook heel rastypisch. Eigenaar Gijs Gerritsen is verbaast over de winst. Hij had de koe slechts meegenomen omdat hij met haar kalf hoge ogen dacht te gooien.

  • Bij Charolais zijn slechts twee kampioenen aangewezen. Bij de stieren zegevierde Bram. De ietwat vleestypische Icare-zoon van begin 2006 is vooral verkozen vanwege zijn maat. “De oudere stier in de finale was gezien het leeftijdsverschil iets te klein en wat weinig bespierd”, zo luidde het juryoordeel. Leuk detail is dat de moeder van deze stier destijds is vernoemd naar de huidige eigenaar: Marcella van Schie.

Of registreer je om te kunnen reageren.