Boerenblog

4213 x bekeken 11 reactieslaatste update:22 sep 2016

'Wat als je geen boer meer kunt zijn?'

Het is voor ons niet aan de orde, maar stel nou dat je moet stoppen met het bedrijf? Wat dan?

De vraag die een vriendin mij onlangs stelde, zette me wel even aan het denken. In de melkveehouderij is het de laatste tijd behoorlijk sappelen. Dit geldt al langer voor varkenshouders, nertsenhouders en soms ook andere sectoren. Aan alle takken van agrarisch ondernemen zit hetzelfde risico. Wat als je niet meer door kunt als boer? Wat dan?

Doorwerken buiten de deur

Mijn vriendin ziet wat de regelgeving, politieke debatten en de zogenaamde publieke opinie soms met ons doet. De rechtszaken die we helaas hebben gehad met betrekking tot de uitbreiding, en nu dan dus de lage melkprijs. Voor ons is stoppen gelukkig geen scenario, maar voor het sinds kort bekende echtpaar José en Herman Bongen wel. Hun keuze was zelfs zo nieuwswaardig, dat ze bij Humberto Tan hun beslissing om te stoppen hebben uitgelegd.

Mijn vriendin vroeg mij het volgende: als jullie geen boerderij hadden, wat zouden jullie dan doen? Goede vraag, maar géén idee. Op zich is het voor mij nog niet zo heel spannend. Ik zou doorwerken buiten de deur, zoals ik nu ook doe. En Henk? Die droomt bij Rail-Away op tv wel eens weg over werken als treinmachinist, maar dat is maar even. Het is helemaal niet aan de orde, gelukkig.

'Hij kon alleen maar boer zijn'

Wel herinner ik me een failliet verklaarde boer die ik ooit heb geholpen toen ik werkcoach was op een regionaal werkbedrijf. De man had geen recht op WW, omdat hij altijd zelfstandig ondernemer was geweest. Ik kreeg hem aan mijn bureau. Hij had namelijk geen idee hoe hij moest solliciteren, hoe hij aan geld moest komen (in zijn geval heb ik hem verwezen naar de sociale dienst – hoe het is afgelopen weet ik niet) en wat hij met zijn tijd moest nu. Ze hadden nog wat jongvee van de buurman dat hij voerde, maar de rest van de dagen, zo zonder het normale werk van een boerderij, waren vreselijk leeg. Hij kon alleen maar boer zijn, vertelde hij verdrietig.

Nieuwe roeping vinden

Ik kan me het verdriet en de verslagenheid nog zo voor de geest halen. Zijn vrouw is ook een keer mee geweest naar het gesprek; zij was iets positiever over de toekomst. Maar het was dan ook niet het bedrijf van háár familie dat na generaties was gestopt. Het doorverwijzen op vacaturesites en hem in contact brengen met loonbedrijven, was alles wat ik toen voor hem kon betekenen. Trekkerrijden en met machines werken, kon hij immers. Melken bij een ander vond hij nog te pijnlijk en was eerst nog geen optie.

Eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe het nu met hem is. Ik hoop dat hij inmiddels een nieuwe roeping heeft gevonden en het drama heeft kunnen verwerken. Hoe zou het voor andere boeren zijn? Zouden zij wel weten wat ze zouden doen als ze geen boer meer konden zijn? Voor ons geldt: ik zou het echt niet weten.

Laatste reacties

  • agratax(1)

    Ik ben er altijd van uitgegaan "Er is een tijd van beginnen en er komt een tijd van stoppen". Dit geldt niet alleen voor boeren, maar ook voor de timmerman die met zijn hele ziel en zaligheid zijn vak uitoefent. Dus waarom zo triest doen over boeren die stoppen voor ze dood gaan Ik schrijf met opzet dood gaan, want er zijn nog velen die geen idee hebben wat het betekent "Van je wel verdiende oude dag genieten".

  • Wv01


    Stoppen met koeien melken.....niemand die er ooit weer aan begint!
    Er gaat een wereld voor je open, dat hoor ik vaak.
    Geld toeleggen, 7 dagen 24 uur klaar staan, dat houdt niemand vol!
    De aardigheid en plezier is eraf!!!

  • kleine boer

    Wvo1 als je nou eens zelf stopte en niet zo negatief in het leven staat gaat er ook een wereld voor je open!!

  • husky

    ik begrijp de melkveehouders niet zo goed, ze hebben altijd een vast goed inkomen gehad en nu jammeren ze alles bij elkaar, ze zouden denk eens rond te tafel moeten gaan zitten met kippen en varkenshouder.

  • Bennie Stevelink

    Dat zie je verkeerd @husky. In de jaren tachtig kon je met twee ton melk nog een inkomen halen. In de jaren negentig had je al drie tot vier ton nodig en na de eeuwwisseling meer dan vijf tot zes ton. Hier moest quotum voor gekocht worden wat kapitalen kostte. Vooral de bedrijven die een omvang hadden onder het gemiddelde konden dit niet opbrengen en zagen hun achterstand steeds groter worden. Sommigen stopten, anderen gingen naar Denemarken of Duitsland. Vooral tegen het eind van de jaren negentig zagen we een uittocht van quotumvluchtelingen.

    Het enorme kapitaal wat in quotum ging zitten, de dodelijke uitwerking die dit had op de kleinere bedrijven en het feit dat quotum geen invloed meer had op de melkprijs was de reden dat men hier dan ook vanaf wilden.

  • alco1

    Ze hadden het quotum er nooit vanaf gekregen als iedereen duidelijk geïnformeerd was over het dreigende fosfaat quotum!
    Onze belangenbehartiger zweeg en repte steeds over de grondgebondenheid.

  • WGeverink

    Presies @ Alco1. En met de hordes Nederlandse melkveehouders die hier in Canada opnieuw quotum kochten kan je concluderen dat die mensen het nut van "productie management" wel in zagen @Bennie. Eerst bouwden ze hun bedrijven op. Daarna werden er bedrijven gekocht voor de kinderen. Nu wordt daarnaast ook vaak geinvesteerd in grond, groene machines vleesvee, klassieke auto's en Friesche paarden...

  • WGeverink

    Trouwens @Wv01, Ga iets doen waar je gelukkig van wordt. Het leven is te kort om het te slijten met zaken zoals ondoenlijke boekhoudingen en regelgeving waaraan je je elke dag opnieuw verschrikkelijk ergert.

  • Wv01

    Boeren blijven naïef blijkt hier wel, ze voelen zich nog gelukkig met jaren onder de kostprijs blijven leveren!! en een bak shit over je heen!

    En dat wordt in de toekomst geregeld, want het klopt dat het stopt , wij zijn het meer dan zat!!

  • Bennie Stevelink

    @Geverink, voor de zoveelste keer: de Nederlandse situatie is totaal anders dan de Canadese. Canada produceert alleen voor de binnenlandse markt, Nederland is voor 70% afhankelijk van export. Een melkquotum heeft alleen zin in combinatie met een afgesloten grens en geen export.

    We zien bij Europese consumenten steeds meer een neiging om regionale producten te kopen. Franse consumenten kopen alleen Frans, Duitsers vooral Duits, enz. Dit betekent dat wij voor onze 70% export steeds meer afhankelijk worden van afzet buiten Europa.
    Het Canadese model is voor Nederland dan ook onaanvaardbaar of wij moeten 70% willen inkrimpen.

    Ook in Canada heeft het nadelen die vergelijkbaar zijn met die in Nederland: extreem hoge kapitaalsintensiteit waardoor niemand een bedrijf kan opstarten zonder die van ouders te erven.

  • WGeverink

    Waarom zou je een molensteen voor om de nek willen erven Bennie?En aan die 70% krimp wordt volop gewerkt zo te zien. Moet alleen zorgen dat de fosfaatrechten van stoppers en failiesementen de komende paar jaar uit omloop blijven.

Laad alle reacties (7)

Of registreer je om te kunnen reageren.