Commentaar

1675 x bekeken 8 reacties

Welke schaal?

In de rundveehouderij wordt nauwelijks gewogen. Hoog tijd dat te veranderen.

De rundveehouderij werkt nog steeds ‘schaal een op het oog’. In de praktijk blijft het gebruik van de weegschaal beperkt tot het aanmaken van rantsoen, met loadsensors op de voermengwagen. Wegen van dieren, wat toch de basis moet zijn van voeding en voerschema’s, wordt nagenoeg niet gedaan. Hoe zwaar is die melkkoe of vaars bij afkalven? Van de 100 melkveehouders zullen 99 daarop antwoorden: ‘ik schat ...’.
Terwijl de technieken beschikbaar zijn. Zo bieden de nieuwere melkrobots de optie van weging en gewichtsregistratie. Maar ja, daar gaan alleen melkgevende dieren in. Voor kalveren, pinken en droge koeien valt te denken aan het incidenteel wegen van dieren, een leuke klus voor de zaterdaghulp. Beter is het toepassen van cameratechnologie, waarmee alle dieren in een groep elke dag zijn te ‘wegen’. Niet op de kilo nauwkeurig, maar daar draait het niet om.
Belangrijk is een indicatie te krijgen van het gewichtsverloop. In welk traject groeien dieren minder hard of juist harder dan gewenst, wat is daarvan de oorzaak? Dat is management. Geheid dat dan die afkalfleeftijd van 24 maanden eerder in zicht komt.
Ook in de mesterij ontbreken gegevens over gewichtsverloop. Vreemd. Want hoe zijn voerkosten succesvol te sturen als de belangrijkste uitbetalingsparameter, gewicht, niet bekend is gedurende het mesten? En hoe valt te sturen op voerefficiëntie als de gewichtstoename niet bekend is?
Ook fokkerijorganisaties lopen tegen de gebrekkige gegevensvoorziening aan. Tekenend is dat CRV voor de Better Life Efficiency-index moest teruggrijpen op oude gegevens. Maar toch, liever een tikje te positieve of te negatieve inschatting van de erfelijke aanleg van een stier dan helemaal geen fokkerijgegevens. Mettertijd zullen deze indexen aan betrouwbaarheid winnen, want een lijntje tussen de Lely’s en CRV’s van deze wereld is makkelijk te leggen om gewichten van koeien uit te wisselen.



Laatste reacties

  • alco1

    Het gewicht in controle te houden bij melkvee kan vroegtijdig indicaties aangeven.
    Bij jongvee is het gewicht bij volwassen zijn per ras zeer verschillend, zelfs per stier.
    Echter moet het oog van de meester ook niet verkwanseld worden.

  • farmer135

    Probleem zal de factor `tijd` zijn, we hebben nauwelijks tijd voor een weekje vakantie, dus bijzaken zoals wegen van dieren zijn daardoor niet aan de orde.

  • agratax2

    Wegen van dieren is dan misschien in de melkveehouderij bijzaak. Ik heb dertig jaar geleden in Zweden al een boer getroffen die als zijn vleesvarkens en meststieren om de twee weken over de weegschaal haalde. Wie de geplande groei niet had gehaald, werd afgevoerd als zijnde -te duur- op de kost. Heeft men in legkippen sector niet een -norm kip-. Zit je onder deze norm dan weet je dat dee ronde verloren is. Zou dit bij de kongvee opfok niet mogelijk zijn? Van iedere stier zijn toch verervings gegevens bekend (grote of kleine vaars, snelle of trage groeiers) Is dat er niet dan zou dat misschien een vraag uit de sector kunnen zijn om zo tot betere resultaten te komen die niet meer vreten of veearstkosten vereisen.

  • farmerbn

    Heb liever een kleine lichte vaars die 8.000 liter geeft dan een grote zware. Heb ook liever een kleine lichte slachtkoe van 6 jaar oud dan zo'n grote zware. Die laatste heeft in haar leven meer extra voer opgevreten als het verschil in vleesopbrengst met die lichte.

  • BO(skabout)ER

    Ik geloof dat er bij de meeste boeren heel wat valt te verbeteren voordat ze aan de 'hobby' jongvee wegen gaan moeten beginnen.

  • farmer135

    het is geen wedstrijd, je kunt zo ook wel zien of je jongvee het goed doet of niet.

  • koestal

    sommige boeren zien al met een half oog hoe de conditie van een koe of vaars is,zijn hiervoor geen zaterdaghulp nodig

  • Mels

    oke. En dan nooit meer over kostprijs zeuren als je dit niet in overweging wilt nemen....

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.