Redactieblog

2198 x bekeken 15 reacties

Boter op je hoofd

"Mevrouw, heeft u ook 30+ kaas?" vraagt de magere man in ons kaaswinkeltje.

"Nee mijnheer" antwoord ik vrolijk, "wij maken de kaas van de volle melk van onze eigen koeien. Maar mag ik u vragen waarom u op zoek bent naar 30+ kaas?"

Natuurlijk weet ik het antwoord al lang. "Ik mag geen volvette kaas eten van mijn cardioloog". Jammer toch, dat die hooggeleerde artsen zo blijven vasthouden aan ideeën die helemaal niet blijken te kloppen. En dan is het weer mijn boerinnenwoord tegen dat van een cardioloog.

Toch waag ik het erop. "Om te beginnen is magere kaas helemaal niet lekker, want de natuurlijke smaakstoffen zitten in het vet. Dan neemt u twee plakjes om toch nog iets te proeven en dan bent u net zo ver van huis. Maar er is meer. Het beeld dat vetten uit met name rauwmelkse zuivel slecht voor u zijn, is op zijn minst achterhaald." En dan reproduceer ik het verhaal van een fantastische professor die mij ruim twintig jaar geleden al vertelde hoe dat zit met vetzuren, goede en slechte, die zich door de bloedbaan bewegen als volle en lege vrachtwagentjes die zich wel of niet aan de verkeersregels houden. Het is voor een kind nog te begrijpen. En de boodschap 'alles met mate' hoort daar natuurlijk bij. "Laat u niet gek maken door wat grote levensmiddelenconcerns bereikt hebben met een heleboel reclame. Zelfs uw cardioloog gelooft het".

Ik kan nog zoveel meer vertellen over hoe belangrijk een bepaalde hoeveelheid natuurlijke vetten is voor je lichaam, maar ik merk dat het geland is. We hebben nog een kopietje liggen van een goed artikel over vet en dat stop ik zijn vrouw toe. "Om thuis nog even rustig na te lezen. Gaat u het maar eens overleggen met uw arts".

Het echtpaar gaat met een heerlijk stuk belegen puur natuur de deur uit. Als klein kind at ik al geen margarine. Gewoon omdat ik het niet lekker vond. Soms aten mijn moeder en ik samen een plak roggebrood met een laagje roomboter en kaas. Het voelde alsof we iets stouts deden, maar oh wat was het lekker. Sinds ik op mezelf woon, komt er bij mij geen margarine meer in. En zeker geen 30+ kaas!

Laatste reacties

  • Ferm

    Goed gezegd Claudia.
    Je kunt beter met mate van een 'vol' product genieten, waardoor je eerder een voldaan gevoel hebt, ook door de volle smaakbeleving, dan een mager product waar eventueel nog smaakvervangers (rommel) aan toegevoegd zijn en de essentiële waardevolle bestanddelen uit gehaald zijn. Maar dat gelooft en weet inderdaad bijna niemand meer.

  • joannes

    We leven nog steeds in een tijd dat Multinationals met Marketing de Media kassen vullen die nodig zijn om Politicy de aandacht en het profiel te geven om gekozen of herkozen te worden. Regulering (en in dit geval medisch advies) in het zogenaamde consumenten belang is vaak misbruikt om een product in de markt zetten of te houden. Becel, de beroemde gezondheids margarine is er een mooi voorbeeld van. Maar Supermarket assortiment bestaat toch voornamelijk uit artikelen die reclame ondersteuning nodig hebben om rendabel op grote geproduceerd te kunnen worden. En wanneer niet, zijn het huismerken die een goedkope kopie er van zijn.

  • ed12345

    Het is en blijft voorlopig nog steeds zo ,dat als iemand schrijft eet en doe maar de gewone normale dingen ,je niet interssant bent en zo goed als geen aandacht krijgt.Claudia je blogs zijn altijd weer leuk om te lezen

  • Sjaak

    ' Boter op je hoofd...'

    Toepasselijke titel. Dat is het eerste, waaraan ik dacht toen ik deze blog las. Zo legt Claudia, vol verve, haar klant het verschil uit tussen verzadigde en onverzadigde vetzuren en dat de mate waarin dezen genuttigd worden ook van belang is. Heel goed!
    Waar ze echter aan voorbij gaat is, dat de vetzurensamenstelling van (rauwmelkse) zuivel danig is veranderd de laatste decennia, net zoals de inzichten van de gezondheid. Dit heeft vooral te maken met voeding van het melkvee, maar ook het ras heeft beperkt invloed.
    Het blijkt namelijk, dat er in melk van koeien, die gevoerd zijn met vers gras veel meer onverzadigde vetzuren zitten dan in andere melk. Misschien is dat ook nog wel bekend bij andere voeders, weet ik zo niet....
    Echter, doordat de melkveehouderij intensiveert, opschaalt, wordt er steeds minder vers gras gevoerd en is die vetzurensamenstelling dus bij lange aan niet meer zo gezond als voorheen....
    Die fantastische professor zal dat alleen maar kunnen beamen en de sector verwijten, dat ze 'boter op haar hoofd heeft...'

    Overigens geldt dat natuurlijk niet voor de échte grasmelkleveranciers!
    Iets voor de Witte Welle...?

  • wittewelle1

    Sjaak, je hebt absoluut gelijk! Blog is te kort om uit te wijden over het uitweiden ;) Wanneer je, zoals wij, écht een te kleine huiskavel hebt, probeer je het beste van buiten binnen te halen. Dat doen wij met oa het toevoegen van lijnzaad aan het rantsoen dat de vetzuursamenstelling van de melk in positieve zin beinvloedt. Het is zeker belangrijk de vetzuursamenstelling in de gaten te houden. Hartelijke groet, Claudia

  • wittewelle1

    PS
    Het gaat hier overigens zeker niet alleen over verzadigd vs onverzadigd. Ook verzadigde vetten uit mn rauwmelkse gefermenteerde producten blijken ongevaarlijk en kunnen zelfs het risico op hart- en vaatziekten verlagen.

  • Mozes

    Toch kunnen halfvolle producten veel geld opleveren. Het is de basis van 'compensatie voeding'. Compensatie voeding gaat als volgt: een consument wil een vetarm product, bijvoorbeeld kaas. Omdat hij vetarme kaas gebruikt vindt hij van zichzelf dat hij zich wel roomboter kan permiteren.

    De melkfabriek haalt een deel van het vet uit de kaas en maakt daar vetarme kaas van. Doordat een deel van het vet eruit is gehaald wordt de kaas niet goedkoper maar juist veel duurder. Dat is de eerste winst. Van het vet wordt roomboter gemaakt die de consument los naast de kaas koopt. Dat is de tweede winst.
    Zo kun je veel meer verkoopwaarde uit dezelfde melk halen. Op een bijeenkomst van FC werd wel eens verteld dat hoe meer de melk in losse onderdelen 'uit elkaar getrokken' werd hoe meer geld men eruit haalde.

  • joannes

    En vindt je dat verantwoord @Mozes, Verantwoord naar de eerlijkheid van het Product, de eerlijkheid naar de Consument? Het is puur commecie met extra kosten voor de consument, tot en met dat onverzadigde gevoel waarvoor je moet blijven eten!

  • Ferm

    @Mozes, dat is precies waar het eigenlijk mis gaat. Een mooi vol product wordt ontleed, de afzonderlijke delen leveren tezamen meer geld op en vervolgens blijft er een arm (mager) product over, zonder alle goede voedingsstoffen, maar met toevoegingen (rommel) om de mindere smaakbeleving te compenseren. Inderdaad kassa voor de verwerkers. Bij een particuliere melkfabriek profiteert de boer daar niet van mee, maar de consument komt steeds verder af te staan van het werkelijke, goede volle basisproduct, waardoor die binding met het eigenlijke product verkwanselt is door een slap, uitgekleed aftreksel.
    Het is werkgelegenheid voor de fabriek en de maatschappij, over de rug van de consument en de boer.

  • Fermer

    Een zorgelijk punt wat je hier aansnijdt, @Paysanne. Doordat de verwerkende industrie onze basis-producten vermaakt tot smaakloze, kleurloze, inhoudsloze weghapproducten ziet de consument ook de waarde en noodzaak van de boer niet meer. Wat wij boeren produceren kan evengoed in een fabriek gemaakt worden denkt men. Men ziet wel de gezichtsbepalende grote stallen, men ruikt de dierengeuren en de bemesters, maar men weet niet wat voor kwaliteitsproduct die boeren produceren. Ipv. volle melk en melkproducten, echte hamlappen en vleesproducten koopt men slechts waterig, gezouten en uitgekleed voedsel. Dit gebrek aan kwaliteit in de agrarische producten na verwerking in de winkel nu nog proberen te compenseren door kijkstallen en weidegang zal niet lukken, imago is wat anders dan goede producten verkopen.

  • Ferm

    Vandaar @Emmerei, het succes van de zelfzuivelaar en de boerdijwinkels, waar de klant nog de echte smaak proeft en beleeft. Een uithangbord voor de sector.

  • Sjaak

    @wittewelle1
    Dank voor je reactie en rauwmelkse fermentatie verdient inderdaad meer aandacht!

    Deze discussie krijgt nu overigens een interessante wending, niet ten ongunste van de zelfzuivelaars.........;)

  • Mozes

    @emmerei, er schijnt een toenemende belangstelling te zijn voor authentieke producten. Daar op in spelen zou inderdaad wel eens het respect voor de boer kunnen verbeteren.

  • trijnie

    Ik weet nog een bijbaantje voor bovenstaande mensen: reclamemaker op tv.

  • Heemskerkboerderij

    hallo Claudia, smaken verschillen. ik mag zelf als producent van boerenkaas 30+ (met en zonder komijn) graag genieten van een stuk eigengemaakte lekker gerijpte kaas. en ik vind dat wel lekker. waar het vaak mis gaat is dat een 30+ op 2 tot 3 maanden al aangesneden wordt. 'omdat het dan nog (lekker!) zacht is'. maar er is in onze buurt ook heel veel lekkere boeren goudse te koop.

Laad alle reacties (11)

Of registreer je om te kunnen reageren.