Boerenblog

5182 x bekeken 9 reacties

Onbegrip

Steeds meer mensen denken het recht te hebben te oordelen over boeren. Begrip voor een ander is er niet.

De hand bijten die je voedt. Vee zal dat niet snel doen.  Wil dat dan zeggen dat het een luxe is die de mens zich de laatste tijd mag veroorloven? Langzamerhand raak ik steeds geïrriteerder over de onnadenkende opmerkingen, bijvoorbeeld op Twitter, van een groeiend aantal mensen dat denkt het recht te hebben over ons boeren te mogen oordelen. Personen als Marianne Thieme zijn zo ontzettend verwend geraakt dat ze het vermogen zijn kwijtgeraakt om zich in een ander te verplaatsen.

26 cent krijgen we nog steeds voor onze melk. Ik heb onze melkfabriek, Milch Union Hocheifel (MUH), gebeld dat we dit niet lang volhouden. Ik kreeg te horen dat ‘das Kartel’ (de Duitse NMa) de fusie tussen MUH en Arla heeft tegengewerkt. Het wordt dus pas half november voor de melkprijzen gaan stijgen en we net zoveel krijgen als Arla-boeren, die niet tevreden zijn met hun 30 cent.

‘Arme dieren’
Ik heb onlangs commentaar gehad van iemand die denkt dat koeien alleen maar gras eten en dat boeren alleen twee keer per dag even melken. En een paar dagen geleden kreeg ik van een buurvrouw het ‘advies’ om ermee op te houden, omdat we onze koeien niet in de wei doen. “Dat kunnen jullie die arme dieren niet aandoen!” Zeker, een koe hoort in de wei, maar alleen als er voldoende voer is voor de winter. Bij mijn verdediging dat we echt te weinig grond hebben en dat dus elke centimeter nodig is voor het inkuilen, zodat de koeien deze winter genoeg voer hebben, keek ze me niet begrijpend aan en zei: “Dat is nonsens, dat hele stuk weiland (12 hectare) bij de stal is toch van jullie? Ik geloof het niet. Dan moeten jullie alles maar beter organiseren.”

Onmacht
Ik heb mijn woede ingeslikt. Herstel, mijn onmacht, mijn onvermogen om het haar uit te leggen. Deze vrouw die uit de stad naar het platteland is verhuisd heeft het goed, kent geen armoede, ze kan zich de luxe veroorloven om biologisch-veganistisch te eten. Uit principe eet ze veganistisch, omdat ze het zielig vindt wat er met het vee gebeurt, legde ze me nog uit.

Ja, ik weet dat ze het goed bedoelt, maar heeft ze dan niet door hoeveel dieren het zoveel moeilijker hebben op deze wereld dan onze koeien? Wij geven onze kalfjes geen antibioticamelk zoals de andere boeren in onze omgeving wel doen. Wij halen de veearts er op tijd bij. Et cetera. Ja, de stal moet nodig opgeknapt worden, maar we verbeteren telkens een gedeelte van de ligboxen.  Ja, hádden we maar meer land. Maar juist de dorpelingen die zoveel commentaar hebben op de boeren met hun megastallen iets verderop gaan als hun pachtland vrijkomt wél naar die megaboeren. Voor het gemak vergeten ze even de kleine boeren uit het eigen dorp, ‘omdat die waarschijnlijk toch niet zoveel betalen als de megaboeren’. Is dat niet een beetje hypocriet, vroeg ik laatst aan zo’n dorpeling. Je kunt wel raden wat de reactie was. Ik vraag me af wanneer die me weer gedag gaat zeggen.

Geen roze wolk
Helaas is het zo dat mensen pas begrip kunnen opbrengen voor een ander als ze zelf meemaken hoe het is, het werkelijke leven als boer. Nee, dat is niet zoals in het romantische Boer zoekt Vrouw een roze wolk, maar de rauwe waarheid:  zeven dagen per week keihard werken en dan maar hopen dat je rond kan komen. Steeds minder melkgeld in tegenstelling tot de enorm stijgende diesel- en krachtvoerprijzen. Wetend dat bijvoorbeeld de kaasprijzen de afgelopen vijf jaar zijn verdubbeld.

Elke cent die je kunt missen opzij leggen voor het verbeteren van je stal. Bij ons betekent dat de broodnodige reparaties, de luxe die moderniseren heet hebben wij niet. Voor degenen die hier kritiek op hebben: mijn man heeft vanaf zijn zestiende keihard gewerkt voor een eigen boerderij. Wij hebben niets geërfd of overgenomen.

Trots
Omdat wij geëmigreerd zijn, hebben we de luxe niet die anderen wel hebben: familie en vrienden die om de hoek wonen, die in tijden van nood voor je klaar staan. Of af en toe even bellen, geïnteresseerd zijn hoe het werkelijk met je gaat. Vrienden of familie bij wie je even je hart kunt luchten.  Maar het ergste is nog als mensen uit je directe omgeving, om wie je geeft, je niet meer in hun leven toelaten. Waarom? Omdat ze zich voor je schamen. Bij wie je pas weer welkom bent als het weer met je goed gaat. Helaas komt dat ook voor, meer dan je denkt.  En ook dat is een gevolg van luxe. Ook al ziet het er, door alle omstandigheden, bij ons niet zo gelikt uit als bij sommige andere boeren; ik ben beretrots dat we het tot nu toe met zijn tweetjes hebben kunnen rooien. Maar er zijn ook dagen waarop ik denk: waar zijn we in godsnaam aan begonnen?

Laatste reacties

  • bertes

    progamma keuringsdiens van ware. was het weer eens duidelijk. voorbeeld met olijven. met daarin paprika. dat was niet te verkopen. maar met rode kunst paprika erin wel. het smaakt nergens na. maaaar wel goedkoper. de progamma maker stond versteld met het smaak verschil! de consument wil alleen goedkoop. vooral de nederlanders voorop.

  • agratax2

    Beste Monique. Je slaat de spijker op de kop. Iedere burger denkt dat hij / zij weet hoe je moet boeren. Dat jullie te weinig land hebben is jouw benadering van het probleem, ik kan met even veel bevlogenheid beweren dat je te veel dieren hebt. We kunnen het samen gauw eens zijn over het feit dat wat jij schertst aangeeft, dat de product prijzen voor voedsel te laag zijn of geënt zijn op gebieden waar produceren goedkoper is dan in West Europa en dan specifiek De Eiffel. Ik heb heel wat bedrijven in Rusland gezien in handen van rijke stedelingen, die wel even die 'domme boeren' zouden laten zien hoe je moet boeren. Waren deze mensen niet zo onnoemelijk rijk dan waren ze na één jaar al aan de latten.

  • ACB

    Boeren is een vak waar je in moet groeien,anders weet men niet, waar men over praat' komt iets meer voor kijken als melk uit de spenen trekken. Een stedeling kan de klok hebben horen luiden maar weet niet waar de klepel hangt. Als dit soort stedelingen een maand of drie zouden ruilen,dan denk ik dat het RIAGG er een hoop werk bij hebt.

  • anton1937

    De meeste burgers weten niet hoe de landbouw werkt en moet werken om de kost te verdienen.Allerlei non nonsens verhalen worden helaas verspreidt door o a de Partij voor de dieren,diverse milieubewegingen,wakker dier, soms helaas door scholen. De meeste boeren, tuinders, veehouders moeten knokken om de kost te verdienen. De producten die de boer of tuinder aflevert moeten geconsumeerd worden en redelijk betaald worden. De groot grutters(AH etc) willen zo duur mogelijk hun producten verkopen en de producent zo weinig mogelik betalen, daar zit de knoop voor de landbouw.Alleen maar grotere bedrijven is voor de landbouw niet de oplossing, want dan gaat de groot grutter de grote boer meer betalen voor melk,vlees en groenten, omdat de groot grutter verzekerd wil zijn van voldoende aanvoer. Vervolgens gaat de groot grutter de 'grote boer'weer aan het uitknijpen en alleen de landbouw is de dupe.De boeren en tuinders moeten zich strakker organiseren in afzet van hun producten( vroeger noemde we dat coöperaties)maar die vorm kan in deze tijd anders.Eerlijke producten afleveren( dat hoeven geen biologische etc producten te zijn, want die zijn niet beter of gezonder dan een 'goed boeren' product) is voor de landbouw een must

  • Ludo de Vries

    Beste Monique,
    Ik heb je verhaal gelezen en ik voel echt met je mee. Ook hebben wij wel een bedrijf overgenomen, ook staan wij voor de enorme klus van moderniseren/renoveren. En omdat nu eenmaal niet alles tegelijk kan (zeker niet met de huidge melkprijs/voerprijs) moeten wij ook keuzes maken, eerst een nieuwe melkstal of toch eerst een goed plek creeeren voor het jongvee? Of toch misschien een nieuwe kunstmest strooier of misschien toch die broodnodige renovatie in de ligboxenstal? Keuzes, keuzes en wegstrepen maar en je plannen weer aanpassen op eventuele nieuwe regelgeving.
    Mensen buiten de agrarische wereld hebben geen flauw idee wat erbij komt kijken om alleen of met je man/vrouw zo'n bedrijf te runnen (groot of klein, maak imo niet uit). Ik ben voor een real-life soap, maar dan niet ala BZV, maar de echte realiteit, het sappelen, de boekhouding,de regelgeving, de stapel post en rekeningen die schreeuwt om aandacht als je 's avonds om half 11 in huis komt en je eigenlijk te moe bent om nog iets uit je handen te krijgen. Of tijden het voorjaarswerk waarbij tegelijk de gecombineerde opgave e.d de deur uit moet, waarbij je tot laat vierkante ogen zit te kweken achter de PC om alles maar op tijd ingeleverd te krijgen en de wekker om 5 uur weer gaat ( of omdat je de hele nacht op blijft omdat een van je beste koeien moet kalven)

  • Ludo de Vries

    en weer verder want blijkbaar mag het niet langer dan 1500 tekens (ahum).
    Misschien is het een idee om de boerin als voorlichter te gebruiken in de rest van de wereld. Althans zo probeer ik het te doen met mijn baan buiten de deur. Collega's zijn nieuwsgierig en ik probeer hun vragen te beantwoorden etc. Daarnaast heb ik een account op Twitter genomen om te reageren op (soms) de meest waanzinnige uitspraken van mensen en om te laten zien dat mijn werk niet ophoudt als ik de deur achter mij dicht trek en naar huis vertrek. MVG Simone

  • Bison

    Wel monique,ik heb begrip voor jullie situatie omdat ik grotendeels in dezelfde boot gezeten heb
    Het enige dat ik kan zeggen is dat jullie waarschijnlijk naar het verkeerde land zijn geemigreerd.
    Ik had in 1980 Holland een melkvee bedrijfje van 20 koeien op 5 bunder gehuurd land en kon er ook geen meter meer bij huren,kopen was helemaal buiten kwestie.
    Ik ben toen naar Canada gegaan,..aan land geen gebrek hier en je kan zelf bepalen hoe ver je van een dorp/stad en buren af wil zitten

  • tikka

    Hallo Monique,

    Is het nog wel gezellig daar?
    Eerst een hoop gedoe vanwege dat water en nu landverpachters die naar een andere pachter gaan, gaat dit wel goed?

    Gegroet.

    Tikka.

  • hout&co

    Hai Monique,

    Je hebt gelijk vwb de stadsers.
    Klagen over alles terwijl ze bij familie en vrienden dik doen over het feit dat ZIJ op het platteland wonen en er wel bijna 'ontwikkelingswerk' doen om die zielige nietswetende boeren maar wat te leren.

    Ik wil zelf ook graag een boerderij beginnen maar heb er gewoonweg de middelen niet voor dus hoop ik binnenkort als hobbyboer te beginnen.
    Alleen nog ons huis in een dorp/stad nog verkopen !

    Succes, enne blijf op krachtige ruime dierwn fokken !
    Beter een paar koeien minder maar dat je met de rest wel gemakkelijk je quotum volmelkt en de dieren voldoende voer hebben dan veel koeien met minder melk.

    Een investering in een beter levende have betaald zich vanzelf terug.

Laad alle reacties (5)

Of registreer je om te kunnen reageren.