Boerenblog

12800 x bekeken 15 reactieslaatste update:19 dec 2012

Hectaregevechten

In verband met het plaatsen van mest op het eigen bedrijf kon er wel eens een hevige concurrentiestrijd om vrijvallende grond uitbarsten.

Staatsbosbeheer heeft in De Olde Maten een beheercontract gesloten met de agrarische natuurvereniging. Interessante proef. In veel gebieden kijken boeren naar natuurland. In de werkelijkheid van straks is het verstandig om alle mest op het eigen veebedrijf te kunnen plaatsen. Meer grond ,meer vee. Geen gering belang.

Veehouders gaan concurreren om grond
We kunnen verwachten dat de veehouders de komende jaren sterk gaan concurreren om vrijvallende gronden. Als de natuurorganisaties die hectares gaan veilen, komt een hogere prijs uit de bus dan de boeren nu doorgaans betalen. Maar het is maar de vraag of de hoogste bieder die gronden wel krijgt.
Natuurorganisaties eisen namelijk een topkwaliteit beheer. Niet alleen omdat de provincies voor geslaagde beheertypen betaalt. Maar omdat die organisaties in het leven zijn geroepen om natuurgebieden goed te verzorgen.

Boer met beste natuurbeheer wint
Hoe kunnen boeren dus de komende hectaregevechten winnen? Ik denk: door topkwaliteit beheer te waarborgen. Door kennis en ervaring in een erkende opleiding op te doen. En door onder een streng en overtuigend keurmerk te werken. Een door de terrein beherende organisaties erkend keurmerk, dat keihard een goede planning, uitvoering en verantwoording van inrichting, onderhoud en beheer garandeert.

Vakorganisatie voor professionele natuurboeren
Volgens mij moeten de boeren niet op prijs, maar op kwaliteit concurreren. En kwaliteit strekt zich ook uit tot de bedrijfsvoering en de uitstraling, met elementen als extensief, kringloop, ruige mest en houding en gedrag. Vandaar dat idee van een vakorganisatie voor individuele ‘professionele natuurboeren’. Maar in de verhouding tussen natuurorganisaties en boeren speelt meer.

Om te beginnen moet een samenwerking respect en vertrouwen uitstralen. Natuur beheer is emotie, is communicatie. Voor de eigenaar van de natuurgronden is het van levensbelang om positief zichtbaar te zijn, vooral bij goede natuurresultaten.
En wat eveneens van groot belang blijft: een goede beloning voor hun grond. De overheden krijgen steeds minder geld, ook voor natuurbeheer. De natuurorganisaties hebben inkomsten nodig. Dus wie kwaliteit levert én een marktconforme pacht of canon betaalt, is een aantrekkelijke partner. Volgens mij kunnen alleen robuuste gezonde bedrijven een goede prijs voor het grondgebruik ophoesten. Voeg bij dit alles dat langjarige gebruikscontracten voor grond goed zijn voor de financiering van diepte-investeringen, en een aantal bouwstenen van het grondidee van de professionele natuurboer is in zicht.

Staatsbosbeheer
Blijft de veelgehoorde opmerking: via een agrarische natuurvereniging kunnen veel boeren hun bedrijf een beetje versterken met natuurgrond, in plaats van dat enkele gespecialiseerde natuurbedrijven ontstaan. Mijn antwoord: niet de Beroepsvereniging, maar Staatsbosbeheer bepaalt het uitgiftebeleid voor gronden. Niet voor niets geeft die organisatie bijna altijd gronden voor een korte termijn uit: de eigenaar wil de handen vrij houden voor betere en rendabelere opties.

Quotum of bankschuld onderling verdelen
Bij een andere tegenwerping speelt het woord solidariteit een rol. Mijn antwoord: bedrijven die solidariteit hoog in het vaandel hebben, kunnen ook het quotum in een grote pot doen en over de leden verdelen, of de bankschuld. Dan kan iedereen blijven leven. Maar dat is onbespreekbaar. Waarom dan opeens anders redeneren als het om land van Staatsbosbeheer gaat? Boeren zijn ondernemers die voor hun kansen gaan.

Laatste reacties

  • Noordam2

    grote bedrijven die willen 'blijven' moeten met lage kosten werken. mestafzet is een kostenpost waar je voor de afzet zeker niet onverantwoord moet investeren
    zoek dan liever contact met een collega akerbouwer, ga een samenwerking aan en je mestafzet is op een goedkope en verantwoorde manier geregeld

  • agratax2

    noordam2. Waarom geen bedrijfsintegratie van akkerbouw en veehouderij. gun nu eindelijk die akkerbouwer niet allen de shit maar ook eens de winst uit de veehouderij. Door een integratie van het grondgebruik kan door bouwplan rotatie de bodemvruchtbaarheid aanzienlijk verbeteren, meer dan alleen door stront.

  • Noordam2

    agratax, dat is wat ik bedoel met een samenwerking aangaan zodat er als het ware een gemengd bedrijf ontstaat
    vraagt nauwelijks investering en levert absoluut rendement

  • huubjansen

    Voor wie levert het rendement? Akkerbouwers doen altijd lacherig over veehouders, maar volgens mij ontstaan er juist in de gebieden waar intensief wordt samengewerkt (Flevopolder) problemen met bodemvruchtbaarheid, dat is een direct gevolg van teveel hakvruchten en te weinig grassen en granen in het bouwplan.

  • Noordam2

    misschien ben ik niet zo slim maar ik zie totaal geen verband tussen een renderende samenwerking met een collega die veehouder is en het telen van meer hakvruchten dan goed is voor je grond

  • agratax2

    Noordam2 Je hebt helemaal gelijk. Het betekent dus voor gemeenschappelijk risico één bedrijf voeren. het woord gemeenschappelijk is opgebouwd uit 'gemeen' en 'schappelijk' en daar zit het gevaar van samenwerken. Met een goede vriend moet je nooit handelen alleen wandelen. Samenwerken een vreemde is vragen om ellende. Tot nu toe zijn de meeste samenwerkingen nooit verder gegaan, dan samen gebruik van activa en arbeid. Samenvoegen en samen risico delen is veelal afgeketst op de angst dat de ander er wel eens beter van kan worden ten koste van jezelf. Huubjansen. Jij ziet samenwerken als landruil, dit is een vorm van samenwerken, die alleen gericht op korte termijn winst. Ik zou het willen zoeken in lange termijn denken en dan ook bouwplan rotatie op elkaar afstemmen en zeker niet uitgaan van hoe meer rooivruchten en mais hoe beter. De grond kwaliteit op lange termijn moet het uitgangspunt zijn van terug naar een 'gemengd bedrijf'.

  • Noordam2

    het vraagt een omslag in denken en ja Agratax, de angst dat de ander er beter van wordt moet je ver achter je laten. je kan er allemaal veel beter van worden en het is één van de weinige manieren om de grootschalige toekomst met succes in te gaan . daarnaast geeft het ook meer leven in de brouwerij, verruimd je blik en is sociaal gezien niet verkeerd is mijn ervaring

  • huubjansen

    Voor je grond is grasland het beste, in die zin heeft dus alleen de veehouder de akkerbouwer wat te bieden, in het bouwplan van de akkerbouwer kunnen alleen de granen plaats maken voor gras, en dan is de veehouder de leverancier van grond voor rooivruchten.

    Misschien dat de huidige graanprijzen ruimte maken voor meer granen in het bouwplan van de akkerbouwer, daar is de hele landbouw bij gebaat, en uiteindelijk de akkerbouwer zelf ook.

  • Romeijn

    Een goed verhaal van Bart Edel. Vooral die opmerking over kwaliteit en opleiding. Om te begrijpen wat terreinbeherende organisaties willen moet je op een andere manier leren denken dan 'gangbare' boeren gewend zijn.
    Bart Edel zit in een veenweidegebied. Voor het wegbrengen van mest naar een akkerbouwer op 'vaste' grond moet flink gereden worden. Samenwerking lijkt dan minder voor de hand liggend. Uit eigen ervaring kan ik wel zeggen dat boeren in dat veenweidegebied wel heel anders is dan op de hogere zandgronden. Ook de samenwerking tussen tbo's, agrarische natuurverenigingen en boeren verschilt nogal sterk.

  • Demeter Griend

    Mijn 6-jarige contracten SNL lopen 2015 af. Eens kijken of ik dan 1700 euro per hectare kan krijgen bij een grondgebruikersverklaring voor 1 jaar. Mag de gebruiker de flate rate wel aanvragen die er ter zijner tijd komt. Mooi inkomen en hoef ik de loonwerker niet meer te bellen om te maaien.

  • Mels

    Subsidie!!!!!!!!!!!!!!!!!!Das het enige waar men van leeft.

  • ongedierte

    eerst krijgen de natuur organistie`s de grond voor een schijntje moeten de boeren via ruilverkaveling de soms hoog gemaakte kosten ophoesten en dan moeten per opbod de oogste bieder zijn en beloven het meest netjes met allerlei gebonden regeltjes om te gaan .dit noemen natuurorgaisatie`s tegenwoordig rendabel beleggen vroeger noemde men dat boeren uitbuiten en roofbouw

  • minasblunders1

    Ik heb nooit begrepen waarom boeren land gaan huren van natuurorganisaties. Laat die lui zelf die grond onderhouden. Hoe meer grond ze hebben, hoe meer het ze kost. Daar ga je ze toch niet bij helpen??

  • Leo van Malsen

    Voorop gezegd dat ik geen expert ben op dit gebied, vraag ik mij af of de stelling klopt.

    Als de cijfers die ik heb kloppen, is 62% van de oppervlakte van NL in handen van agrariers en 24% in handen van TBO's. Daarnaast sluiten meer en meer agrarische bedrijven de deuren en komt er dus ook veel grond vrij in de agrarische sector.

    Het kan natuurlijk zijn dat deze verdeling in bepaalde regio's anders uitpakt qua gemiddelden, en dat hier de situatie uitpakt zoals dit artikel suggereert, anders zie ik alleen maar meer aanbod van gronden ( en opstallen) die toch de prijs zouden moeten doen dalen.

    Of mis ik iets in mijn gedachtengang?

  • Mels

    Minasblunders1,Jij spreekt het wijste woord hier,laat die flappo`s een jaar aan hun lot over met hun wartaal en ze komen op hun knieen bij je of je AUB hun grond wil beheren.Probleem is echter dat degene die de grond moet beheren meestal koeien melkt en die hebben in NL maar een doel voor ogen MEER MEER MEER en juist daarom wordt deze grond duur betaald,als de regelgeving zo was dat de grond niet meetelde voor de mestboekhouding gaf men er maar een euro voor.

Laad alle reacties (11)

Of registreer je om te kunnen reageren.