Boerenblog

962 x bekeken 13 reacties

Verwerper kalft alsnog

Het afkalfseizoen is weer begonnen en zo af en toe gaat het mis, natuurlijk. Gisteren zei een van de melkers mij dat koe 1.346 in de kudde haar kalf verworpen had.

Het komt wel vaker voor dat een koe een kalf verwerpt. Ze eten iets verkeerd, hebben stress of er is iets anders. Heel wat zaken kunnen dat kunnen veroorzaken. Oké, niks aan de hand, dacht ik dan ook. Ik zei dat hij het dier uit de kudde moest halen en in de ziekenboeg moest te zetten. Die kudde controleer en melk ik namelijk iedere dag zelf.

Koe kwam niet meer in de benen

De koe echter kwam niet overeind, toen een medewerker de zieke kudde gingen halen om te melken. Zelf had ik de koe nog niet gezien, maar ik ging ervan uit dat ze melkziekte had. Automatisch pak je dan snel een paar ‘calciumpacks’ en hup, er naar toe. De ene spoot ik in de bloedbaan, de ander onder de huid.
Normaal zijn koeien dan binnen een paar minuten weer op de been, maar deze koe bleef liggen. Dan maar de trekker met de heupklem halen om de patiënt op te lichten. Toen ze stond, zag ik dat het fout zat. Ze was niet zwak, maar het leek of ze verlammingsverschijnselen had. Afkalfproblemen of te lang op één kant gelegen; daar duidde het eerder op dan op melkziekte.

Kalf zat in geboorteweg

Voor de zekerheid controleerde ik haar en voelde haar op. Mis! Ik had net een paar vingers in de geboorteweg en ik kon het kalf al voelen. Ze had dus helemaal nog niet gekalfd, zoals één van de melkers mij vertelde. Het kalf zat er nog in en het stonk al aardig.
Achteraf bleek de koe al voorbij de uitgerekende datum. Dat was echter niet opgemerkt en het dier was ook niet drooggezet. We hebben geen managementsysteem of automatisering in de melkstal. Dus eigenlijk komt dit soort vergissingen ieder jaar wel één of twee keer voor. Dat is niet onlogisch als je een kudde van 900 koeien te verzorgen hebt.

Niet-alledaagse verlossing

Intussen was het al donker en het regende. Lekker dus… Sta je daar in je eentje een kalf uit een koe te peuteren. De reden waarom het kalf er nog niet was werd me ook al snel duidelijk. Ik voelde alleen een staart, dus het zat achterwaarts. Ik wist dat ik hier nog wel even mee bezig was.
Ik heb de koe vervolgens maar weer opgelicht met de heupklem en daar begon ik… Ik ben bijna een kwartier aan het ploeteren geweest, maar toen kon ik dan toch één van de achterpoten te pakken krijgen. Uiteindelijk was ik de kracht in mijn armen zo goed als kwijt en toen was ik nog niet veel verder. Ik probeerde het kalf er daarom maar zo uit te trekken, aan één poot. En dat lukte!

Aan de nageboorte en melkziekte

Het kalf was dus niet meer te redden. Daarom richtte ik mijn aandacht na de geboorte direct op de koe. Ik gaf haar een spuit Alamycin ), voor de helft direct in de bloedbaan voor een snelle werking en de rest in de spieren. Omdat de nageboorte niet kwam, heb ik vervolgens ook een pessarium aangebracht. Dagelijks behandelen met een pessatium voorkomt namelijk infecties en geeft de koe drie tot vier dagen de tijd om de nageboorte zelf te brengen, voordat deze met deskundige hulp zou moeten worden verwijderd. Zo heb ik haar achtergelaten.
De koe is inmiddels niet veel beter geworden. Ze kan, doordat de zenuwen bekneld hebben gezeten, nog steeds niet staan en wordt regelmatig gelift. Ik heb haar wat van de pijnstiller Ketoprofen gegeven en ze is nog steeds aan de antibiotica.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    alex

    Dit is gewoon te laat reageren op informatie van personeel is die koe mooi mee bedankt!

  • no-profile-image

    Veehouder

    Alex,
    Leg me die eens uit?
    Daarnaast als je op 900 koeien past of 100 zit ook nog een verschil in.
    Ze zeggen wel eens mensen die geen fouten maken in het werk, die werken niet.(zegt genoeg toch Alex?)

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    @Alex uit Greifswald (in plaats van Greifswalk, Alex), gelukkig bent u overal op tijd mee!!!... U bent vast en zeker een heel gelukkig mens!!!... k'Heb in m'n leven wel eens (soms zeer regelmatig zelfs) soortgenoten van u ontmoet. Daar zal ik geen glaasje bier mee drinken!!!... Vaak is het zo dat zij liegen of de waarheid niet vertellen!!!... Goed @Alex zolang er leven is, is er hoop en een mens kan zich vergissen und: selbsteinsicht ist der beste weg zur besserung!!!...

  • no-profile-image

    Ton

    Alex. Het het voorjaar is het een gekke huis hier, we kalveren plus minus 900-1000 koeien af in 6-8 weken. Komt er op neer dus dat je niet de volle aandacht kan geven aan elke probleem koe. We doen ons best als zo soepel mogelijk te laten verlopen, maar met zo'n hoeveelheid in zo'n korte tijd sta ik er niet van te kijken als je een 10-12 koeien verliest (sterfte) in die periode en waarschijnlijk 10-20 (verkoop) die in de maanden er na door de zware bevallingen waar we niet op tijd bij waren.

  • no-profile-image

    Sybren

    @Ton Ik heb wel eens vaker gehoord dat in Australië en Nieuw-Zeeland in het voorjaar afkalf periodes hebben. Waarom spreidt men dat niet uit, zodat het dan niet zo'n gekkenhuis is om deze tijd? groeten Sybren

  • no-profile-image

    Ton

    @sybren, wij huizen de koeien hier niet en lopen altijd buiten en hun dieet bestaat uit voornamelijk gras en graan in de melkstal, aangezien het gras hier "altijd" groeit, maar voornamelijk in het voorjaar en het najaar de beste kwaliteit en het meest groeit spreiden we het afkalven over deze twee perioden. Dus een paar maanden voor we de beste kwaliteit gras hebben kalveren we, zo kunnen we een goede melkpiek krijgen twee keer per jaar. Daarnaast kalveren we over het algemeen veel meer koeien in het voorjaar omdat het gras dan als kool groeit en je veel droge koeien hebt in de winter wanneer de grasgroei laag is.

  • no-profile-image

    Vera

    Ha Ton. Interessante blog omdat het er zo anders aan toe gaat dan bij de melkveehouders met een ligboxenstal, en dit ook weer zo anders is als de grupstal die ik ken. Vraag over de volgende 2 zinnen: 'Achteraf bleek de koe al voorbij de uitgerekende datum. Dat was echter niet opgemerkt en het dier was ook niet drooggezet. We hebben geen managementsysteem of automatisering in de melkstal.' Je zal het misschien een domme vraag vinden, maar hoe weet je dan wanneer de koe drooggezet moet worden, als er geen management is? Alles kalft af binnen een periode van 6 a 8 weken... is het dan niet zo dat het gros van de koeien ook zo'n beetje tegelijk drooggezet moet worden? Er zijn altijd uitzonderingen, want de 1 wordt sneller drachtig dan de ander. Maar hoe houd je dat dan bij, wanneer er niets geautomatiseerd is, zoals je schrijft?

  • no-profile-image

    Ton

    hoi Vera, we hebben geen automatisering in zin van koe herkenning in de melkstal en dus geen automatische seperatie. We hebben wel een management programma waar alles in bijgehouden wordt. Wanneer je dus bijv. koeien moet droogzetten print je een lijst uit en ga je de stal in, koe voor koe afvinken en dubbelchecken. Maar een fout zit is zo gemaakt en komt dus voor dat je de verkeerde koe droogzet en komt dus ook voor dat je een koe vergeet, het maakt niet uit hoe precies je te werk gaat, met 850-900 koeien is een fout zo gemaakt. Het droogzetten doe ik in groepen van twee weken, dus 100-200 koeien tegelijk.

  • no-profile-image

    boerin

    Zodra de grootte van je bedrijf een excuus wordt om fouten te accepteren, is je bedrijf te groot. Begrijp me goed, ik weet dat fouten menselijk zijn, maar toch mag dat nooit acceptabel gevonden worden omdat je kudde zo groot is, en moet je zoeken naar een weg waar dit niet meer voor kan komen, heel simpel door extra controle.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Geachte Boerin USA, ik ben het helemaal met u eens. Strak management en voldoende scherp controlerende ogen kunnen veel voorkomen, dat is waar!!!... Maar kostprijsverlaging door schaalvergroting, met als gevolg minder mensen moeten meer koeien verzorgen, is de kans groter dat er fouten gemaakt worden, helaas is dat de praktijk!!!... Nu is het incident bij Ton zeldzaam, in zo'n geval breekt meestal de waterblaas, de koe gaat persen, merkt dat het niet lukt en stopt dan snel met persen. Daarom glippen die er tussendoor, ze vallen minder op. Bovendien is de moraal van de Fabrieksmatige veehouders er niet beter op geworden. Laatst sprak ik een jongeman die drie jaar in Texas heeft gewerkt en vertelde hoe het er daar aan toeging het volgende; als de kalversterfte niet boven de 20% en de melkkoeien niet boven de 10% was, was hij (''de boer'') dik tevreden. Het is maar hoe je calculeerd (?). Waardering heb ik voor een dergelijk standpunt, helemaal niet!!!... Elke koe en elk kalfje is er bij ons 1, of dat 1 van de honderd, vijfhonderd of duizend is maak niet uit, wij moeten daar met gevoel/liefde en fatsoen mee omgaan. Desalnietemin vind ik het moedig van Ton deze blog te publiceren!!!... Want laten wij eerlijk zijn Boerin, gaat er bij u nooit iets mis ???...groeten.

  • no-profile-image

    boerin

    Natuurlijk gaat er bij ons ook welleens wat mis. Maar ik zal dit nooit accepteren en/of als norm aannemen. De natuur (bevallingen) kun je inderdaad niet voor 100% beheersen, maar het droog zetten van de juiste koeien is wel te beheersen en het uitsorteren van koeien rond de due date (hoeveel het er ook mogen zijn) met wat extra controle is een kleine moeite. 20% kalversterfte is belachelijk hoog en ik vraag me af of betreffend bedrijf nog operationeel is.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Wij begrijpen elkaar @Boerin, ik denk er ook zo over. 20% is veel bij de kalfje's en 10% bij de melkkoeien ook!!!... Maar ik weet ook dat in oost-Duitsland bij de Mega-melkveehouderijen (500 tot 5000 melkkoeien) 10% gewoon is. Bij ons is 2% maximum, wij kregen zelfs in 2007 een uitgebreid onderzoek van de veterinaire inspectie samen met de politie, omdat in 2006. 2 kalfje's en 1 koe gestorven was. De hele administatie werd doorgelicht en tenslotte kreeg ik de doordringende vraag; waar hebt u alle dode dieren begraven. Het probleem is @Boerin, dat de meeste boeren wel vertellen wat ze goed gedaan hebben. Maar zelden vertellen waar het mis ging!!!... Daarom heb ik bewondering voor dhr. Ton van Dijk.

  • no-profile-image

    Ton

    bedankt Piet en @ boerin, begrijp waar u gedachte vandaan komt en ben het met u eens. Ik ben gevraagt deze blogs te schrijven zo dat mensen waar dan ook ter wereld te zien krijgen hoe het er aan toe gaat op een "groot" australisch melkveebedrijf. Even ter verduidelijking, inmiddels hebben er ong. 500 afgekalft in 4 weken en zijn we 10-12 koeien verloren en koe 1346 was daar 1 van (afgevoerd door de knackery uiteindelijk)... Over de kalveren kan ik kort zijn, ja we verliezen er natuurlijk, maar over de laatste 4 jaar hebben we elk jaar 100 vaarzen te veel, ik denk dat dit wel wat zegt over de manier waarop wij ons vee houden, teneerste gaan onze koeien langer mee dan de gemiddelde koe en de kalfsterfte is relatief laag.

Laad alle reacties (9)

Of registreer je om te kunnen reageren.